برای حل بحران بر سر برجام، نه به تحریم و تهدید، آری به دیپلماسی!

بحران بر سر »برجام« بعد از خروج دولت ترامپ از آن، روز به روز ابعاد گسترده تری به خود می گیرد. مایک پومپئو وزیر خارجۀ ایالات متحدۀ آمریکا روز دوشنبه ۲۱ مه (۳۱ اردییهشت) در اولین سخنرانی خود در واشنگتن از جمهوری اسلامی میخواهد همۀ شروط دولت ترامپ را بپذیرد. در غیر این صورت، منتظر “شدیدترین تحریم های تاریخ “باشد. همۀ شواهد حاکی از آن است که دولت ترامپ در تدارک اعمال فشار اقتصادی بیشتر و جنگ روانی تمام عیار برای به تسلیم کشاندن جمهوری اسلامی از طریق درهم شکستن اقتصاد بحران زدۀ کشور است. جنگ اقتصادی ترامپ فراتر از حکومت در برخوردی دوگانه با مردم ایران، منازعه ای است که پیامد های عملی آن متوجه زیر ساخت های توسعه ای کشور و مردم ایران و اخلال در تلاش برای معاش بخش بزرگی از آن ها است که هم اکنون نیز به دلیل فلاکت اقتصادی کشور از هر نظر تحت فشار هستند.

امروز میهن ما بیش از هر زمان دیگری، برای مقابله با خطراتی که موجودیت آن را تهدید می کند، نیازمند یک ارادۀ قدرتمند ملی است. لازمه چنین اراده ای تغییر شرائط کنونی، از جمله سیاست خارجی تنش زا از یک سو و برچیدن جو اختناق و سرکوب، آزادی زندانیان سیاسی، آزادی مطبوعات، آزادی تجمعات، احزاب و سازمان های سیاسی و صنفی از سوی دیگر و ایجاد فضائی بدون تنش برای گفت و گو و مشارکت آزادانۀ مردم در تعیین سرنوشت خویش است. روشن است که ایجاد چنین فضائی را از حکامی که تحمل کوچک ترین مخالفت را ندارند و شب و روز در فکر اختناق بیشتر مردم، بستن مطبوعات، مسدود کردن شبکه های ارتباط جمعی و بند کردن به مو و پوشش نیمی از جمعیت کشور، زنان است، نمی توان انتظار داشت. ولی مردم ایران می توانند در پرتو مبارزات هدفمند، مستمر، مسالمت آمیز و سازمان یافته به تدریج بر حکومت استبداد دینی غلبه نموده و مستبدان را وادار به عقب نشینی سازند. باید دانست که نا امیدی مردم از تغییر، می تواند عرصه را برای جولان جریانات ماجراجو، غیر مسئول و ضد ملی بر بستر این ناامیدی باز گذارد.

تردیدی نیست تلاش هایی که به برجام منتهی شد، می توانست در ادامۀ خود تنش در مناسبات خارجی را کاهش دهد، اما بخش مسلط قدرت و در راس آن آیت الله خامنه ای رهبر نظام در شکست این تلاش ها نقش مهمی داشته است. دیدگاهی که سال هاست سد راه عادی سازی مناسبات با دیگر کشورها از جمله ایالات متحدۀ آمریکا شده است و با تکیه بر دشمنی آشتی ناپذیر با آمریکا، ستیز با اسرائیل و درگیر کردن کشور در مناقشات منطقه ای و جنگ های نیابتی، عملا راه تعامل با جهان را مسدود ساخته است. به نظر ما تا زمانی که جمهوری اسلامی با رویکرد ایدئولوژیک به دنبال تقابل با نظم بین المللی، تقویت بنیادگرایی اسلامی شیعه محور در پوشش “بیداری اسلامی” است، امکان ارتباط بر اساس منافع ملی با دنیا و بهره برداری از ظرفیت های بین المللی به شکلی پایدار و موثر وجود نخواهد داشت.

ما مخالف تحریم های مضر به حال مردم و زیر ساخت های توسعه ای کشور و تهدید نظامی کشورمان هستیم. تلاش برای حفظ برجام و رسیدن به یک توافق جامع تر را بهترین گزینۀ ممکن می دانیم. اما در تحلیل آخر این حکومت جمهوری اسلامی است که با ندانم کاری ها و اشتباهات خود در طول چهار دهۀ گذشته، اتخاذ تصمیمات ناسنجیده و دشمن تراشی، زمینه را برای تحمیل تحریم ها بر کشور توسط غرب را مساعد ساخته و اینک نیز مسئولیت رهایی کشور از فشار تحریم ها بر دوش آن قرار دارد. آن چه امروز مهم است، خود داری از اقدامات ماجراجویانه و تنش زدائی در سیاست خارجی از طریق تاکید بر دیپلماسی در تامین منافع ملی کشور در برابر تهدیدات از همه سو می باشد. جناح های مختلف حکومت جمهوری اسلامی باید بدانند وضعیت به شدت بحرانی کشور تاب تحمل ارزیابی های غلط و زور آزمائی های نافرجام آن ها را ندارد که عموما در واپسین لحظات مجبور به عقب نشینی های غیر منتظره و شتابزده و دستیابی به توافق های شکننده می شوند. ما از تلاش دیپلماتیک برای حل بحران کنونی، حضور فعال در مجامع بین المللی برای اجتناب از تحمیل ریاضت اقتصادی بیشتر بر مردم ایران حمایت می کنیم و همۀ هموطنان را در عین تمایز با نهاد ولایت فقیه و اقتدار گرایان حامی آن، بر تحکیم همبستگی ملی در مقابله با خطراتی که کشور و مردم ایران را از درون و بیرون تهدید می نمایند، دعوت می کنیم.

اتحاد جمهوریخواهان ایران

سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور

همبستگی جمهوریخواهان ایران

۵ خرداد ۱۳۹۷ – ۲۶ مه ۲۰۱۸