در این شماره می خوانید:
- تحلیل هفته: حمایت از نئولیبرالیسم؛ حمایت از سرکوب کارگران است!
- از تجربە دیگران: چارچوب قانونی برای "اتحادیه های صنفی اتیوپی" در یک دیدگاه تاریخی (بخش هشتم)
- دیگر کشورها: کانون متحده کارگران کلمبیا - حمله نظامی آمریکا به سوریه را محکوم می کنیم
- دیدار با "لولا دا سیلوا" در زندان
ازجهان کار: شاکله های آیندۀ کار)بخش پنجم)
- یادداشت: افزایش فقر و مضحكه دستمز کارگران در سال 97
- یادداشت منتخب - پروین محمدی: روز جهانی کارگر، روز اقتدار و اتحاد
- یادداشت منتخب: دیوار تبعیض هم چنان رفیع و افراشته است
- اطلاعیه: بیانیه تشکل های مستقل کارگری اوضاع حاکم بر کشور، فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر
- تیتر اخبار

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همانگونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

چنین مینماید که زور ترامپ برای خلق «بیگ بنگ»ی نو چندان پرزور نیست.
گره «پیوستن عربستان و قطر به پیمان ابراهیم» به پایان جنگ با ایران را قطر و عربستان به کوری کشاندند.
کوری گره همزمان پیام روشنی را با خود دارد؛
بدون ایران، نظمی نو در منطقه، باختر آسیا؛ حاکم نخواهد شد.
آمریکا باید در ملاحظات سیاسی خود نقش ایران را از «تهدید» به «بازیگر ضروری» بازتعریف کند.
ایران دیریست در پی شناسایی این نقش خود از سوی امریکا بوده است.

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتملتر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بیبدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هموطنان برای ایجاد اتحاد و همبستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستممان ورزشکارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدانهای جهانی ارج میگذاریم.