سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲ خرداد, ۱۴۰۵ ۰۸:۱۰

شنبه ۲ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۸:۱۰

بیانیه در محکومیت ترور کارشناسان و مدیران برنامه هسته ای

ما به عنوان مخالفان فعال جنگ، ترور مصطفی احمدی روشن از مدیران تاسیسات هسته ای نطنز را که در ۲۱ دی ماه در تهران اتفاق افتاد، بمانند هر ترور دیگری، شدیدا محکوم می کنیم. چنین روش هایی درتقابل با سیاست های رسمی مذاکره و گفتگوست که می توانند به نتایج سودمندی بیانجامند و خطر جنگ را کاهش دهند.

بیش از ۲۳۴ نفر از مخالفان فعال جنگ

ما به عنوان مخالفان فعال جنگ، ترور مصطفی احمدی روشن از مدیران تاسیسات هسته ای نطنز را که در ۲۱ دی ماه در تهران اتفاق افتاد،  بمانند هر ترور دیگری، شدیدا محکوم می کنیم. چنین روش هایی درتقابل با سیاست های رسمی مذاکره و گفتگوست که می توانند به نتایج سودمندی بیانجامند و خطر جنگ را کاهش دهند. ترور در هر شکلی محکوم است و با هر هدفی صورت گیرد، اقدامات صلح طلبانه را خنثی می کند و مشروعیت و دستاویزی برای خشونت و ترور متقابل بوجود می آورد.
ما معتقدیم جنگ اطلاعاتی با جمهوری اسلامی و اقدامات خرابکارانه که در صورت های مختلف از جمله ترور فرماندهان ارشد و کارشناسان و نابودی تاسیسات موشکی و هسته ای ایران جریان دارد، حلقه ای از زنجیره لطمه ها و ضایعه هایی است که جمهوری اسلامی با ماجراجویی هسته ای خود به منافع ملی و سرمایه های علمی مردم ایران تحمیل کرده است.
نیروهای امنیتی ایران که تمام تلاش خود را صرف سرکوب مخالفان حتی در داخل حاکمیت و بستن دهان معترضان و رسانه ها کرده اند، در مقابله با این تهدیدها سخت ناتوان مانده اند. این ناتوانی ها نشانه نگران کننده ای است از اینکه ایمنی برنامه هسته ای هم با همین ضعف های فاحش روبرو شود و فجایع بزرگی را رقم زند. مسئولین نظام و بخصوص وزیر اطلاعات باید پاسخگوی سهل انگاری در خصوص حفظ جان کارشناسان و پژوهشگران ایرانی باشند.
به نظر ما امنیت و رشد اقتصادی و علمی ایران و مناسب ترین راه غلبه برمخاطرات خارجی در گرو مدیریتی بر اساس منافع ملی ایران و تنش زدایی با همسایگان و جامعه جهانی و از همه مهمتر آشتی با مردم کشور و انتقال قدرت به آنان است.
امنیت واقعی مردم وقتی تضمین می شود که سیاست و مدیریت کشور از انزواطلبی و سرکوب داخلی و تنش زایی خارج شود و به سمت کاستن از شمار دشمنان و افزودن بر شمار دوستان و مشارکت موثر و صلح آمیز در منطقه حرکت کند و همچنین فضای سیاسی داخل را باز نماید و به اقتصاد ایران نیز مجال نفس کشیدن و تماس با جهان بدهد.
ما ضمن محکوم کردن این ترور از سوی هر دولت و نیرویی که باشد، از فعالان جامعه مدنی و کنشگران سیاسی دموکراسی خواه می خواهیم تا ضمن تاکید بر حق مردم ایران در استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی و مرزبندی با بحران سازی هسته ای حکومت، مخالفت خود را با اعمال خشونت و هر گونه ترور ابراز کنند. جمهوری اسلامی باید با تعلیق غنی سازی اورانیوم، نخستین گام را برای جلوگیری از تحریم ها و زدودن خطرات جنگ های پنهان و آشکار بردارد. همچنین به برخی اراده های خارجی که علی رغم مخالفت ظاهری با تروریسم هر جا که منافعشان ایجاب کند توسل به ترور را تجویز می کنند هشدار می دهیم که مردم ایران نسبت به هر اقدامی که جان شهروندان ایرانی را به خطر بیاندازد، حساس بوده و تعرض به امنیت ملی ایران را تحمل نمی کنند.

اسامی امضاء کنندگان
مهرداد احمد زاده، حامد ابراهیمی، حامد ابراهیمی نژاد، عبدالرضا احمدی، بهزاد احمدی نیا، جعفر اردبیلی، ابوالفضل اردوخانی، محمد استکی، آزاده اسدی، رشید اسماعیلی، مرتضی اصلاحچی، امیر حسین اعتمادی، بیژن افتخاری، علی افشاری، مریم اکبری، دنیا اکبری،  محمد جواد اکبرین، نصیر امامی، منوچهر امیری، مهدی امینی، آسیه امینی، فریبا امینی، شاهین انزلی، محمد انصاری، سولماز ایکدر،  آرش آباد پور، بهزاد آذر هوشنگ، کمال آذری، فرشید آذری نوش، احمد آزاد، روشنک آستراکی، سعید آگنجی، رحیم باجغلی، فاریا بارلاس،  عبدالعلی بازرگان، ایرج باقرزاده، حسین باقرزاده، پروین بختیار نژاد، احسان بداغی، علی برازنده، مقداد بریمانی، وحیدالدین بزرگ تبار بائی،  خسرو بندری، سیروس بنگیان، مازیار بهاری، کامیار بهرنگ، بهروز بیات، عباس بیگدلی، شهرنوش پارسی پور، مهناز پراکند، بهزاد پرنیان،  کتایون پزشکی، سعید پور حیدر، بیژن پیرزاده، سعید پیوندی، حبیب تبریزیان، علی تقی پور، نیره توحیدی، محمد علی توفیقی، کیانوش توکلی، مجید تولایی، فرشاد توماج، ستاره ثابتی، مهدی جامی، جهانشاه جاوید، رضا جعفریان، مهدی جلالی، محمد جلالی چیمه، آرش جنتی عطایی، پویا جهاندار، گیسو جهانگیری، علی حاج قاسمی، سعید حبیبی، مهرداد حریری، میلاد حسینی، بیژن حکمت، عباس حکیم زاده، علیرضا خادمی، ناصر خدایاری، سارا خرمن بیز، مصطفی خسروی، آریا خسروی، مهراوه خوارزمی، فواد دانا، محمد جواد دردکشان،  مهرداد درویش پور، آزاده دواچی، سهراب رزاقی، امیر رشیدی، شیده رضایی، پوریا رها، اردوان روزبه، مریم روزبهانی، محسن زمانی، مهین زندی، گیو زندی، حمید زنگنه، حسین سبحان اللهی، فواد سجودی فریمانی، نسیم سرابندی، امیر سراجی، مهدی سعید پور، صدرا سمنانی رهبر، سپیده سهرابی، سعیده سهرابی، رضا سیاووشی، هیمن سیدی، رحیم شامبیاتی، کریم شامبیاتی، منصوره شجاعی،  حسن شریعتمداری، روحی شفیعی، محمد صادقی، بهناز صارمی، مسعود صالحی، کاران صدر، حمید صدر، فرزان صفائیان، بیژن صف سری، سیاوش صفوی، معصومه ضیاء، ارسلان ضیائی، حسن طالبی، علی طباطبایی، میثم طهماسبی، شهره عاصمی، محبوبه عباسقلی زاده، غلام عباسی، محمد صابر عباسیان، مزدک عبدی پور، نازلی عراقی، مهدی عربشاهی، سید هادی عظیمی، خسرو علاف اکبری، کاظم علمداری، شاهد علوی، مهرنوش علی آقائی، رضا علیجانی، ارشاد علیجانی، حسین علیزاده، آبتین غفاری، مهدی غلامی،  منوچهر فاضلی، امیر حسین فتوحی، پویان فخرائی، تایاز فخری، مریم فرزام، حسن فرشتیان، منصور فرهنگ، شهاب فیضی، اختر قاسمی،  علی حسین قاضی زاده، رضا قاضی نوری، محسن قائم مقام، کامبیز قائم مقام، آیدا قجر، جعفر قدیم خوانی، رضا قریشی، مهدی قلی زاده اقدم، سید احمد کاظمی موسوی، مرتضی کاظمیان، هادی کحال زاده، عزیز کرملو، امید کشتکار، علی کشگر، کیانوش کلانتر، علی کلائی،  علیرضا کنعان رو، الناز کیان، علیرضا کیانی، تقی کیمیایی اسدی، سمانه گلاب، امیر حسین گنج بخش، حمید مافی، رضا مبین، نوید محبی، سوسن محمد خانی غیاثوند، مجید محمدی، دانیل محمد زاده، امیر محسن محمدی، پویان محمودیان، احمد مدادی، فرخنده مدرس، علی مستشاری، تراب مستوفی، نریمان مصطفوی، مهدی معتمدی مهر، یاسر معصومی، عبدالحمید معصومی تهرانی، امیر معماریان، حسن مکارمی، پیمان ملاز، مرتضی ملک محمدی، عمار ملکی، رویا ملکی، مهدی ممکن، احمد منتظری، اشکان منفرد، علی مهتدی، فریبرز مهران ادیب، بهزاد مهرانی، بهناز مهرانی، همایون مهمنش، سید داوود موسوی، رضا موصلی، زیبا میر حسینی، احمد میر فخرائی، فرشته ناجی حبیب زاده، ابراهیم نبوی، روجا نجفی، کاظم نجفی، آرش نراقی، پری نشاط، مزدک نصیری، بورگان نظامی نرج آباد،  علی نظری، محمد سجاد نقوی، فریدون نقیبی،  شروین نکوئی، مرتضی نگاهی، شیوا نوجو، مهدی نوربخش، شاهین نوربخش، فرهاد نوری، سجاد نیک آئین، محمد رضا نیکفر، علی نیکویی، نادر هاشمی، علی واعظ، فرزین وحدت، آلکس وطنخواه، سجاد ویس مرادی، مهدی یار محمدی، حسن یوسفی اشکوری.

تاریخ انتشار : ۲۶ دی, ۱۳۹۰ ۸:۳۸ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

وقتی «فقر» چهره زنانه پیدا می کند / زنان اولین قربانیان شوک‌های اقتصادی پی‌در‌پی

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام، سوسیالیسم احساسی

محاکمه مجدد احمدرضا حائری هم‌زمان با ادامه حبس او در قزل‌حصار

زادروز دکتر محمد مصدق؛ کابوس جاودانِ مستبدان، وابستگان و دشمنانِ حاکمیت ملت ایران، گرامی و مبارک باد

پیش به سوی اتحاد گسترده «چپ»:  برای میهن، نان، کار، خانه؛ برای کودک، مرد، زن، زندگی، آزادی

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران