سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱ خرداد, ۱۴۰۵ ۲۲:۳۸

جمعه ۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۳۸

خواست های کارگران در وعده های نامزدها کجاست؟

دستمزدها خیلی پائین است، تورم خیلی بالاست، کارگران خواهان این هستند که دستمزدها متناسب افزایش پیدا کند، تورم کاهش پیدا کند. این خواست ها خیلی گسترده است. در حال حاضر بزرگترین اعتراضات کارگری حول این مسائل است. مساله بعدی این است که امنیت شغلی وجود ندارد، یعنی همان قراردادهای موقت که از زمان آقای رفسنجانی رسم شد و امروز هشتاد درصد کارگران را شامل می شود امنیت شغلی کارگر را از بین برده است.

با ثبت نام هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم مشایی و پایان یافتن مهلت ثبت نام ها، انتخابات ریاست جمهوری وارد مرحله ی تازه ای شد. به نظر می رسد اصلاح طلبان با گردآمدن در زیر پرچم هاشمی رفسنجانی تحقق دست کم بخشی از خواست های خود را در پیروزی او جستجو کنند. هاشمی رفسنجانی، اسفندیار رحیم مشایی و دیگر کسانی که کاندیدای ریاست جمهوری شده اند، تا چه حد می توانند وضعیت زندگی دشوار و رو به تلاشی کارگران ایران را دچار دگرگونی کنند و چشم انداز بهتری برای ان ها فراهم آورند؟
 اخبار روز این موضوع را با صادق کار، از فعالین کارگری پرتجربه و شناخته شده ی ایران در میان گذاشته است:

اخبار روز: آقای کار، ثبت نام کاندیداهای ریاست جمهوری به پایان رسید. کسی از میان آن ها برنامه ای برای بهبود وضعیت کارگران دارد؟

صادق کار: هیج کدام از کاندیداها در مورد مسائل کارگری هیچ برنامه ای ارائه نداده اند، هیج کدام از آن ها نه در گذشته و نه امروز به مسائل کارگری نپرداخته اند و به مشکلات کارگران توجه نکرده اند. بیشتر این ها کسانی بوده اند که در حال و گذشته سعی کردند یا قوانین کار را یا از بین ببرند و یا در از بین بردن قوانین کار سهیم بوده اند. آن ها در زمره ی تعرض کنندگان به حقوق کار در ایران محسوب می شوند. بنابر این تا جایی که من می دانم هیچ کدام از این کاندیداها به موضوعات کارگری، به مسائل کارگران و به وضعیت فلاکت باری که کارگران در ان گرفتار شده اند توجهی ندارند، من کاندیدایی را ندیده ام که بیاید و حقوق سندیکایی کارگران را بپذیرد و قول بدهد که این حقوق را رعایت بکند، در بین این کاندیداها چنین کسی وجود ندارد.

اخبار روز: هاشمی رفسنجانی کاندیدای ریاست جمهوری شده است. او پیش از این نیز هشت سال رئیس جمهور بوده است. آیا ریاست جمهوری دوباره او می تواند به تحولی در وضعیت کارگران ایران بیانجامد؟

صادق کار: آقای رفسنجانی در زمانی که رئیس جمهور بود تعدیل نیروی کار را در دستور داشت. تهدید حقوق کار از زمان ایشان شروع شد. به خصوص در دور دوم ریاست جمهوری خود پرونده خوبی در رابطه با حقوق کارگران نداشته است، از همان دوران هم بود که اعتراضات کارگری شروع شد. قراردادهای موقت کار در همان زمان پایه اش ریخته شد. بعد از آن در دوران دولت اصلاحات هم توجهی به حقوق کارگر نشد و در عوض کارگاه های کمتر از پنج نفر و ده نفر را از شمول قانون کار خارج کردند، یعنی بیشتر کارگران ایران از شمول قانون کار حذف شدند. با این سیاست هایشان باعث روی گردانی کارگران از هم مسایل سیاسی و هم از دولت اصلاحات شدند. این برخوردها زمینه ای را فراهم کرد که دولت احمدی نژاد با شعارهای پوپولیستی بر سر کار بیاید.
در زمان دولت خاتمی البته سیاست هایی هم اجرا شد که در بهبود رشد اقتصادی و شاخص تورم موثر بود که اثر غیرمستقیمی در بهبود زندگی کارگران داشت. در دولت خاتمی حق تشکل تا حدود زیادی پذیرفته شد و سندیکاها فرصت کردند خودشان را احیا بکنند. از جنبه های منفی دولت اصلاحات اما تعدیل حقوق کار بود.
در حال حاضر هنوز ما اطلاعی در مورد برنامه های اقتصادی و اجتماعی آقای رفسنجانی نداریم و او برنامه های خود را اعلام نکرده است. وی یک سری ایرادها از حکومت و دولت احمدی نژاد می گیرد که ایرادهای درستی هم هست، ولی این که چه برنامه ای برای بهبود وضعیت کارگران دارد، این را اعلام نکرده است. کارگرها تا وقتی متوجه نشوند کسی می خواهد به حقوق آن ها توجه کند، و این حقوق را به رسمیت بشناسد، من تصور نمی کنم که به او رای بدهند.

اخبار روز: انتظار کارگران چیست، چه خواست هایی دارند؟

صادق کار: دستمزدها خیلی پائین است، تورم خیلی بالاست، کارگران خواهان این هستند که دستمزدها متناسب افزایش پیدا کند، تورم کاهش پیدا کند. این خواست ها خیلی گسترده است. در حال حاضر بزرگترین اعتراضات کارگری حول این مسائل است.
مساله بعدی این است که امنیت شغلی وجود ندارد، یعنی همان قراردادهای موقت که از زمان آقای رفسنجانی رسم شد و امروز هشتاد درصد کارگران را شامل می شود امنیت شغلی کارگر را از بین برده است. کارگر نمی داند فردایش چطور خواهد شد. کارگران می گویند ما نمی توانیم برویم از بانک وام بگیریم برای این که تضمین شغلی نداریم. قراردادها موقت است و ممکن است فردا ما را بیرون کنند. حتی می گویند ما نمی توانیم برویم خانه اجاره کنیم. صاحب خانه تا می فهمد ما کارگر قراردادی هستیم می گوید، معلوم نیست فردا شما سر کار باشید یا نباشید، به ما خانه نمی دهند.
ایجاد اشتغال، افزایش دستمزد، تامین امنیت شغلی و پذیرش حقوق سندیکایی کارگران، و در قدم اول حق تشکل، آزادی زندانیان کارگری که به خاطر دفاع از حق خود و دیگر کارگران و به خاطر بی عدالتی هایی که در جامعه است به زندان افتاده اند، این ها جزو الویت های کارگران ایران است. هر کاندیدایی از این خواست ها حمایت بکند و این اطمینان را بدهد که می خواهد این خواست ها را پیگیری بکند، مطمئنا کارگران هم نسبت به او واکنش متناسب را نشان خواهند داد.

تاریخ انتشار : ۲۲ اردیبهشت, ۱۳۹۲ ۹:۳۷ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

وقتی «فقر» چهره زنانه پیدا می کند / زنان اولین قربانیان شوک‌های اقتصادی پی‌در‌پی

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام، سوسیالیسم احساسی

محاکمه مجدد احمدرضا حائری هم‌زمان با ادامه حبس او در قزل‌حصار

زادروز دکتر محمد مصدق؛ کابوس جاودانِ مستبدان، وابستگان و دشمنانِ حاکمیت ملت ایران، گرامی و مبارک باد

پیش به سوی اتحاد گسترده «چپ»:  برای میهن، نان، کار، خانه؛ برای کودک، مرد، زن، زندگی، آزادی

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران