گمانەزنیها در مورد اینکە اینبار چە کسی مورد نظر جناح مسلط حاکمیت است تا بە پاستور راە پیداکند، در فضای سیاسی و رسانەای آغاز شدەاست. تقریبا بیشتر مفسرین روی این متفق القول اند کە اساسا فردی اصلاح طلب نمی تواند بە پست ریاست جمهوری دست یابد، اما حدسیات پیرامون اینکە این بار فردی از جنس سپاە یا تندروها بە پاستور راە خواهد یافت یا فردی میانە، هنوز بە قطعیت خود نرسیدەاست.
سئوال اساسی کە در این رابطە مطرح است این است کە خامنەای بعنوان رهبر نظام، چگونە در این مرحلە از عمر جمهوری اسلامی، با توجە بە تمامی بحرانهای موجود در کشور، می اندیشد. آیا نظر او بە سازماندهی امور برای فرستادن فردی از سپاە بە پست ریاست جمهوریست، و یا با توجە بە محاصرە اقتصادی ایران و نیاز شدید کشور برای برون رفت از وضعیت کنونی، تمایل بە میانەروهائی از جنس روحانی دارد تا بتوانند امر تفاهم با غرب را بە پیش ببرند.
واضح است کە کردار خامنەای از همان بدو تسخیر پست رهبری نظام، حاکی از تمایل شدید او بە نظامی ها و امنیتی ها بودەاست، و اعلام گام دوم انقلاب هم تداوم همین راە را بە نوعی تضمین و تاکید می کند، بویژە اینکە این بار سپاهی ها احتمالا با تعداد بیشتری نامزد اعلام حضور کنند کە نسبت بە دورەهای قبل پدیدەای کاملا متمایز است.
آیا حضور بیشتر سپاهی ها در انتخابات ناشی از تفاهم پشت پردە میان نظامی ها و بیت رهبریست، یا اینکە تنها ناشی از اعتماد بە نفس بیشتر سپاهی ها در پیشروی بیشتر جهت بدست گرفتن سکان قدرت در کشور است؟
جواب این سئوال دشوار است، اما بە نظر می رسد فعلا خامنەای هنوز در میان انتخاب بین یک فرد میانەرو و یک سپاهی ماندەاست، آن هم بە این دلیل سادە کە برای برون رفت از وضعیت کشور او بشدت نیاز بە تفاهم دوبارە با غرب بر سر برجام دارد، و تجربە نشان دادەاست کە نە سپاهی ها و نە تندروها مذاکرەکنندگان خوبی نیستند، و غرب هم اساسا متمایل بە تفاهم با آنها نیست.
چنانکە گفتەشد، موضع خامنەای بە احتمال زیاد فعلا مشخص نیست. شاید او منتظر آن است ببیند نتیجە مذاکرات با غربی ها بە کجا می رسد. اگر غرب مایل بە امتیازدهی در سطح مورد نظر نظام باشد، بی گمان موضع میانەروها و اصلاح طلبان تقویت می شود و اگر نە، هستە سخت قدرت با گرایش بیشتر بە شرق، سعی می کند شرایط آیندە را مهندسی کند.
موضوع هنوز باز است.
