مصاحبه با رفیق توران همتی، پیرامون کنگره ۱۳.

۱– رفیق توران همتی با سلام و سپاس از اینکه وقت خودتان را در اختیار ما قرار دادید. گفتگو را با این پرسش آغاز می کنم: در نوشته ها و اظهارنظراتی که پس از کنگره اخیر در برخی رسانه ها  انتشار یافتند، اغلب از متمایز بودن این کنگره با دیگر کنگره های سازمان صحبت به عمل آمده است؛ آیا شما نیز چنین تمایزاتی را دیدید و اگر آری، کدام تمایز ها را می توانید نام ببرید و ارزیابی شما از این تمایزات چیست؟ 

کنگره ۱۳ سازمان به لحاظ برگزاری و پیشبرد دستور کار خود به لحاظ موفقیت با کنگره های قبلی متفاوت بود، در کنگره ۱۲ ارگان جدیدی ( هیئت تدارک کنگره )  در سازمان شکل گرفت که تدارک و برگزاری کنگره را برعهده داشت، این رفقا با همکاری گروه کار سازماندهی جلسات متعدد پیش کنگره را ترتیب داده بودند تا بحث ها پیرامون مسائل مضمونی در این جلسات طرح و مورد بررسی قرار گیرد و همین امر کمک بسیاری به این نهاد کرد تا کنگره به لحاظ زمانی از ۴روز به ۳روز تقلیل پیدا کند. تشکیل جلسات پیش کنگره وتسلی نسبی رفقا براسناد، مانع بروز بحث های وقت گیر در کنگره شد. نکته حائز اهمیت دیگر مدیریت هیئت رئیسه کنگره و نحوه پیشبرد دستور کار در کنگره بود که با طرح موضوع وقت و فشردگی برنامه با کنگره توانست، با همکاری اعضاء کنگره کمترین وقت تلف شده را برای تصویب اسناد خود داشته باشد و این اولین کنگره ای است که قراری را برای پیگیری بر عهده شورای منتخب خود نگذاشته است. نکته قابل توجه دیگر تصویب سند برنامه بعد از چندین کنگره بود که میتوان آن را از  نقاط برجسته  این کنگره  دانست، هر چند بودند افرادی که مخالف به تصویب رساندن برنامه بودند ولی کنگره با درایت وآگاهی از اهمیت این موضوع، آنگونه عمل کرد که شایسته این کنگره بود.  به نظر من این کنگره نشان داد که با این حد ازدموکراسی در سازمان، ما از پتانسیل بالایی برای پیشبرد اهداف خود برخوردار هستیم، و با بکار گیری توان و تجربه خود میتوانیم تاثیر گذار بر روی جنبش چپ باشیم .

 2- میزان مشارکت زنان در کنگره را چگونه دیدید؟

 در این کنگره تعداد شرکت کننده رفقای زن، چه به عنوان عضو و چه در مقام میهمان خیلی خوب بود؛ در این بین با دعوت از برخی فعالین جنبش زنان و نیزتشویق به رفقای زن عضوسازمان به برخورد فعال با کنگره، گروه کار زنان سازمان نقش موثری را ایفا کرد. اگر بخواهم درصدی از حضور زنان در کنگره به شما ارائه دهم ۲۰% شرکت کنندگان را زنان تشکیل میدادند، سه تن از رفقای زن که نامزد عضویت در شورا بودند با رای نسبتا بالایی به عضویت شورا انتخاب شدند. یکی از رفقای زن نیز به عضویت هیئت داوری( رشد ) انتخاب شد. در مجموع میتوان حضور فعال زنان را در کنگره مثبت ارزیابی کرد ولی برای شرکت هر چه فعالتر زنان در حیات سازمان، باید تلاش زیادی صورت گیرد؛ البته در همینجا برای رفع هرگونه سوء تفاهم باید بگویم که در سازمان ما به هیچ عنوان سیاستی مبنی بر جلوگیری از فعالیت زنان وجود ندارد، و اگر رفیق زنی داوطلب پذیرفتن مسئولیت باشد، ازآن استقبال هم میشود؛ متاسفانه حضور کمرنگ زنان  در عرصه سیاسی  مشکلی است که فقط شامل سازمان ما نمیباشد و در دیگر احزاب و سازمانها نیز این مسئله نمود دارد و برای ریشه یابی این مشکل باید کار جدی صورت گیرد، و مورد توجه و بررسی قرار گیرد.

۳- در یکی از نشستهای جوار کنگره، پانلی برگزار شد که به جوانان اختصاص یافته بود. ضمن استقبال از این حرکت کنگره، و بر پایه شواهد بسیار، آن گروه از این نسل جوان که علاقه مند به سیاست است، در جستجوی پاسخ به پرسشها و نکات نا شکفته بسیاری در ذهنشان نسبت به تاریخچه سازمان بویژه در سالهای قبل از انقلاب، هستند. بنظر شما در وضعیت کنونی سازمان، چه مشکلاتی در راه برقراری ارتباط میان سازمان و نسل جدید جوانان وجود دارد؟

 رانده شدن سازمان از شرایط عینی جامعه دلیل اصلی گسست دو نسل است، سازمان ما ضمن استقبال از نزدیکی به جوانان در معرفی خود به این نسل دچار کم کاری بوده است که علل این کم کاری در جای خود باید مورد ارزیابی قرار گیرد.  بسیاری از جوانان با چپ در شکل عام و سازمان ما بخصوص، با پیشداوری برخورد می کنند که این خود مانعی برای نزدیک شدن ما به یکدیگر است. به اعتقاد من، نزدیکی به جوانان فقط از کانال سازمان و نسل ما نمی گذرد و باید دو طرف خواهان این نزدیکی باشند؛ همانطور که ما در کنگره شاهد بودیم، برپایی این پانل بدون استقبال جوانان نمی توانست نتیجه مطلوب را بدست دهد، شرکت خوب و فعال جوانان در این پانل به ما این امکان را داد  تا با جنبه ها وابعاد دیگری از این فاصله آشنا شویم. من به یک مسئله که خود جوانان شرکت کننده در پانل آن را مطرح کردند اشاره میکنم، آنها نمی خواستند که در بالا باشند و برای ما صحبت کنند بلکه تمایلشان بر این بود که در بین ما باشند و با هم صحبت کنیم! به نظر من این خواست نشانگر این امر بود که ما بپذیریم: «آنها به بلوغ رسیده اند و دیگر نمی خواهند که به چشم صرفا جوان نگاه شود»، این خواسته درست را باید با پیدا کردن نکات پیوند دهنده بین نسل ما و جوانان پاسخ داد. بدین منظور که ما آنها را به چشم افراد بی تجربه ننگریم و نگاه انها نیز به ما از منظر افرادی که می خواهند حرف خودشان را به لحاظ پیش کسوتی بر کرسی بنشانند، نباشد. اگر ما به این درک برسیم، می توانیم قدم های مشترکی را با هم برداریم و برای این نزدیکی باید به گفتمان با هم بیشتر بها دهیم و در برنامه ها و سخنرانی ها از جوانان دعوت بیشتری به عمل آوریم.

۴- کنگره سازمان در شرایطی برگزار شد که ایران در یک بحران عمیق قرار گرفته است، که شاهد پیامدهای فاجعه بار سیاسی اقتصادی و اجتماعی آن برای درصد بسیار بالائی از مردم کشور هستیم. بنظر شما روند طی شده در کنگره و نتایج آن که در مصوبات و تصمیم گیری های سیاسی نمود پیدا می کنند، تا چه میزان متاثر از وضعیت کنونی ایران است؛ بویژه با در نظر گرفتن چه بسا مهمترین رویداد سیاسی یکماه آینده ایران، یعنی انتخابات ریاست جمهوری کشور، آیا مصوبات کنگره پاسخگوی نیازهای کنونی سازمان برای مواجه با رویدادهای آتی کشور خواهند بود؟

ببینید کنگره سازمان آن چه را که در دستور قرار داشت را  به انجام رساند، ما در اطلاعیه ها و سمت گیری های سیاسی خودمان همیشه نسبت به فجایعی که سیاست های اشتباه دولت نسبت به مردم به بار آورده اشاره کرده ایم. سند سیاسی ما در همین راستا تهیه شده و مضمون این سند متاثر از شرایط کنونی کشور است، البته این بدان معنا نیست که اگر شرایط خاصی پیش آید ما نمی توانیم تصمیم دیگری بگیریم؛ سازمان ما همیشه خود را برای اتخاذ سیاست در شرایط مساعد و نا مساعد آماده کرده است و خوشبختانه هسا منتخب شورای ما میتواند بنا بر شرایط پیش آمده اتخاذ تصمیم کند. این که در مدت باقی مانده به انتخابات ریاست جمهوری کاندیداها چه کسانی باشند و سنگینی آرایش نیروها به کدام سمت باشد موضوعی است که در هفته های آینده روشنتر خواهد شد و مصوبات کنگره برای چنین تصمیم گیری هایی سمت وسوی خود را مشخص کرده است.

 5- روند طی شده تا کنونی در سازمان برای ایجاد تشکل بزرگ چپ را چگونه ارزیابی می کنید و رابطه مصوبات کنگره با آینده این روند را چگونه ارزیابی می کنید؟

خوشبختانه روحیه غالب در کنگره ادامه فعالیت برای ایجاد تشکل بزرگ چپ بود، شرکت فعال کنشگران منفرد در مباحث کنگره نشان از این روحیه داشت  بر خلاف برخی نظرات که تصویب سند برنامه را مانعی بر این حرکت میدانستند، من بر این باورم که تصویب این برنامه نه تنها مانعی برای پیش برد  این امر نیست، بلکه کمک شایانی برای پیش برد پروژه چپ خواهد بود. همانطور که شاهد بودیم قرار وحدت با بالاترین رای در کنگره به تصویب رسید و این نشان از حمایت اعضای سازمان از امر وحدت دارد.

۶- کنگره چه چیز کم داشت، که به نظر شما کنگره آتی باید آن را رفع کند؟

حضور کم رنگ رسانه ها از اولین کمبود ها یی است که میتوان به ان اشاره کرد، کنگره های ما از طریق پالتاک پخش میشود و به جرات می توان گفت که سازمان اکثریت تنها سازمانی است که در پشت در های بسته کنگره برگزار نمی کند، و از مشارکت همگانی در مباحث خود استقبال میکند، حال چگونه میتوان انعکاس کنگره را بیشتر کرد موضوعی است که حتما باید مورد توجه قرار گیرد و در کنگره های بعدی این کمبود را برطرف کرد.

یکی دیگر از کمبودها ، عدم بررسی وظایفی بودند که کنگره قبلی بر عهده شورای مرکزی منتخب خود محول کرده بود. این موضوع با بررسی عملکرد ارگان ها که در این دور در دستور کار نبود تفاوت دارد، امید که در کنگره بعد این مسئله مورد توجه قرار گیرد.

 7- این که کنگره های سازمان به رویدادی معمول در حیات سازمان تبدیل می شوند (یا شده اند)، خوب است، بد است، طبیعی است، نشان بلوغ است، روندی خنثی است، …؟

به نظر من کاملا طبیعی است که کنگره های سازمان به رویدادی معمول تبدیل شود، این خیلی هم خوب است و نشان از بلوغ سازمان ما دارد؛ ما بدون برپایی کنگره هایمان مطمئنا نمی توانستیم در اینجایی که هستیم قرار بگیریم، ما با برپایی همین کنگره ها و مباحثی که در این نشستها با هم داشتیم ، دمکراسی و تعامل را درسازمان رشد داده ایم. امروز سازمان ما در جایی قرار دارد که میتواند الگویی برای سایر سازمانها و احزاب چپ ایران باشد.

۸- پیام شما به خوانندگان کار و علاقه مندان به سازمان چیست؟ 

من ضمن تشکر از شما برای انجام این مصاحبه از همه خوانندگان سایت کار – آنلاین  و علاقه مندان سازمان میخواهم که با سری سرد و قلبی گرم، با نقد های رفیقانه و با پیشنهاد های سازنده شان، سازمان را در پیشبرد اهدافش یاری دهند.