همه تشکل ها و فعالان سیاسی جمهوریخواه را به ابتکار مشترک در برگزاری کنفرانس اتحادها فرامی خوانیم
جمهوریخواهان مبارز!
کنگره فوق العاده سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) در نشست دوم تا پنجم مهرماه خود, امر تحقق اتحاد گسترده همه کسانی را که استقرار یک نظام دمکراتیک و سکولار با ساختار جمهوریت در ایران را خواهانند, از عمده ترین موضوعات سیاسی جاری و آینده نزدیک میهنمان ارزیابی کرد و از شورای مرکزی منتخب خود, و از هر عضو و هوادار سازمان ما خواست که تلاش هدفمند و خستگی ناپذیر در این راه را یکی از وظایف مرکزی خود قرار دهد. کنگره از تمامی احزاب و سازمان های سیاسی جمهوریخواه دموکرات, وهمه فعالان سیاسی مدافع دمکراسی و جمهوری دعوت کرد که کوشنده پیگیر این آرزوی مشترک و این نیاز مبرم عمومی باشند.
دوستان!
اکنون که جمهوری اسلامی با بحرا ن های فرجامین حیات خود روبرواست, حال که اکثریت عظیم مردم ایران به این باور رسیده اند که دستاورد بزرگ جمهوریت آنان در انقلاب بهمن ۱۳۵۷ نمی تواند در یک نظام سیاسی دینی تحقق واقعی یابد, اکنون که شرایط بین المللی در چنان سمتی رقم می خورد که همسویی چشمگیری درسطح جهان علیه جمهوری اسلامی شکل می گیرد ودرهمانحال قدرتمندان حاکم برمیهن ما با گروگان گرفتن مصالح و منافع ملی ایران و بی توجه به خواست واراده مردم, کشور ما را در معرض بدترین مخاطرات قرار می دهند, و سرانجام در موقعیتی که کم نیستند جریان ها و نیروهایی که در پی آشفته بازار سیاسی اند تا با تکیه برکاخ سفید واشنگتن و بهره جویی ریاکارانه از خشم بحق مردم ایران از جمهوری اسلامی, کشور ما را به قصد دستیابی به اهداف خود به عقب برگردانند و یا نوع دیگری از قدرت ولایی را در ایران بازتولید کنند; مبرم ترین نیاز سیاسی همانا برآمد متحد همه کسانی است که دمکراسی و جدایی دین از حکومت را در شکل جمهوریت می خواهند.
این هدف دمکراتیک, ترقیخواهانه و مردمی, نیروی قریب به اتفاق ایرانیان آزادیخواه را با خود دارد واز نیروی حمایتی عظیمی در جامعه برخوردار است. اما روشن بودن هدف و حتی آگاهی به پشتوانه بزرگ اجتماعی آن, بهیچ رو برای تحقق یافتن آن کفایت نمی کند. این هدف تنها آن زمان به اعمال نیروی کلان سیاسی بدل می شود که مبشران و پرچمداران آن از چندگانگی به یگانگی درعمل گذر کنند. این هدف, فقط آنگاه همه نیروی اجتماعی بزرگ خود را در میدان عمل سیاسی بسیج خواهد کرد که همه ما دریابیم که زمان صف بندی های کلان و روشن در کشور ما فرا رسیده است. خواست جمهوری, تنها موقعی می تواند به یک تکیه گاه و محل جذب نیروهای حامل دوگانگی ها و کانون جلب نیروها و جریان های سیاسی در حال گذار به یک جمهوری, مبتنی بردموکراسی, تبدیل شود که پایبندان ثابت قدم این هدف در عمل نشان دهند که خواستار و مجری اصل همبستگی وسیع بین خود هستند.
دوستان!
ما بر آنیم که چراغ تلاش در راه شکل گیری اتحاد بین جمهوریخواهان دمکرات طی دو دهه گذشته هیچگاه خاموش نبوده است. اما معتقدیم که به دلیل غفلت ورزی ها, این تلاش ها کارساز نبوده و کارآمد نیفتاده اند. ما به حسن نیت همه آنهایی که در این راه اندیشیده اند, ابتکار عمل بخرج داده اند و برآمدهای سیاسی معینی را شکل بخشیده اند, عمیقا¨ باورمندیم و از همین روست که تمام این زحمات را به گرمی پاس می داریم و اعلام می کنیم که همین حرکات جداگانه و غیر هماهنگ خود از عوامل موثردر زمینه سازی آن حرکت بزرگی که نیاز امروزین است, قلمداد می شوند. ولی, اینک سخن بر سر یک اراده نوین و سترگ است. اکنون, موضوع اینست که جمهوریخواهان دمکرات با تعلق به دیدگاهها و افق های اندیشگی گوناگون, با ناهمسانی در برنامه های اجتماعی, با پیشینیه های متفاوت و با حمل مسئولیت خود ویژه در قبال هر آنچه که کرده اند و یا بازماندن از عمل به آنچه که می بایست انجام دهند, ناگزیر در برابر یک انتخاب سیاسی قرار دارند و در آستانه یک آزمون تاریخی برای ایفای وظیفه ای که رقم زننده آینده سیاسی آنهاست, واقع شده اند.
یاران!
امروزه ما با تعداد زیادی سازمان های چپ دمکرات, ملی دمکرات و نیز دین باوران معتقد به مردم سالاری و جدایی دین از حکومت روبرو هستیم. در همان حال با طیف گسترده ای از فعالان سیاسی دارای دانش و تجربه در عرصه سیاست و کار سازمانگری مواجهیم که فعالیت هایشان دربیرون ازچارچوب تشکل های سیاسی جریان دارد. در صحنه سیاسی کشور ما, کم نیستند محافل و نهادهای سیاسی غیر حزبی و یا جریان های مطبوعاتی وفکری گسترده ای که در راه جمهوری مبارزه می کنند و به درجات متفاوت نشان خود را بر روندهای سیاسی کشور دارند. اتحاد گسترده جمهوریخواهان دمکرات, همه این مؤلفه ها وعناصر را می باید در برگیرد. در این هدف مشترک, اصل بر جلب است واراده بر احتراز از حذف. نیل به هدف اصلی ما آنجا نزدیکتر که, اتحاد بزرگ ما اتحاد تشکل های سیاسی و فعالان سیاسی دموکرات و جمهوریخواه با یکدیگر باشد.
برپایی چنین اتحادی, که وظیفه سنگین آن مقدمتا به عهده احزاب و سازمان های سیاسی است, بی تردید دشوار است, ولی بهیچوجه ناممکن نیست هر آینه اراده و ابتکار در این راه پشتوانه و راهنمای کار باشد. به یقین, کارما آنجا کارستان خواهد افتاد که اینهمه انرژی پراکنده را در یک کانون پتانسیل معطوف به عمل فشرده بسازیم. کاری که با شکل گیری «اتحاد جمهوریخواهان» و «سمینار پاریس», امیدها را افزایش داده است.
دوستان !
ما بر آنیم که باید برخواست مشترک و سیاست های پایه ای تکیه کرد و از مطلق گرایی در شیوه و راههای رسیدن به هدف دوری جست. به طبع تحقق هر خواستی, بی درنگ موضوع راه نیل به این خواست را پیش می کشد. اما در همانحال, تقلیل موضوع راه به یک تاکتیک واحد, واز آن بدتر تحت الشعاع قرار دادن هدف توسط راه رسیدن به آن, نه تنها نقض غرض بلکه فاجعه ای است سیاسی که تازیانه آن بر پشت تک تک ما فرود می آید, دود آن فقط به چشم مردم می رود, و سود آن تنها به جیب آن هایی که ما را متفرق می خواهند.
ما می توانیم و باید بتوانیم که پیرامون عمومی ترین اشتراکات مان در این سربزنگاه تاریخی ویژه, متحد شویم و بر بستر حرکت متحد و در جریان عمل سیاسی, اختلافات را به بحث های معطوف به رهجویی و رهیابی به هدف وانهیم. تفرقه را تجربه تلخ کرده ایم, اتحاد را آزمون شیرین کنیم. تلاش برای هم پیوندی اتحادهای به تازگی پا گرفته, یافتن مکانیسم هایی برای گردآمدن وسیع احزاب سیاسی و فعالین سیاسی منفرد در یک جبهه, و سرانجام رهجویی برای همسویی وهمکاری جمهوریخواهان دموکرات درون و بیرون کشور, در خدمت چنین آزمون آینده سازی قرار دارند.
دراین راستا ما, فدائیان خلق ایران (اکثریت) , برگزاری کنفرانس اتحادها را پیشنهاد می کنیم وهمه احزاب, سازمان ها و فعالان سیاسی جمهوریخواه دمکرات را به ابتکار مشترک در برگزاری این کنفرانس فرا می خوانیم. ماهمچنین بر آنیم که تلاش برای اتحاد باید با اقدام عملی برای بسیج نیروی اجتماعی دموکراسی وجمهوریخواهی همراه شود و از این مسیرگذرکند. پیشنهاد ما سازمانگری گسترده ترین همکاری های عملی جمهوریخواهان دموکرات است.
جمهوریخواهان مبارز!
برای خواست مشترک, همراه شویم. وقت را از دست ندهیم و نیاز زمان را به پاسخ برخیزیم. ما فدائیان خلق ایران (اکثریت) را در این تلاش مشترک, یار خود بدانید و دست ما را که به سوی شما نزدیک می شود, بفشارید.
با درودهای گرم و با امید به اتحاد دموکرات های جمهوریخواه
کنگره فوق العاده سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
مهرماه ۱۳۸۲
