پیام کمیسیون خلق‌های سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) به سمینار لندن در باره نقش اقوام ایرانی در سیاست آینده ایران

قبل از هر چیز لازم می‌دانیم از برگزارکنندگان این سمینار به خاطر ایجاد امکان بررسی مسئله ملی و نیز دعوت از سازمان ما، صمیمانه تشکر نموده و از اینکه نتوانستیم در این سمینار هم‌سخن شماها باشیم، پوزش بخواهیم.
سازمان ما پیوسته بر این باور بوده است که:
بدون حل دمکراتیک مسئله ملی، استقرار دمکراسی، ثبات سیاسی، صلح و وفاق ملی در جامعه به لحاظ ترکیب ملی کثرت‌گرای ما امری است ناممکن. با اعتقاد عمیق به این موضوع، ما پیوسته بر به رسمیت شناخته‌شدن حق تعیین سرنوشت خلق‌ها تأکید داشته و اصل عدم تمرکز و توزیع دمکراتیک قدرت را راهنمای عمل سیاسی خویش قرار داده‌ایم. ما طرفدار پی‌گیر ایران دمکراتیک فارغ از ستم ملی هستیم.
ما بر این باوریم که در شرایط کنونی مناسب‌ترین راه حل در این زمینه، پذیرش سیستم فدرالی اداره جامعه است. سیستم فدرالی حل مسئله ملی، بخصوص از این زاویه نیز مورد تأکید و در عین حال توجه سیاست‌مداران مسئول و مترقی قرار می‌گیرد که این روزها مسائلی نظیر تعیین محدوده‌های منطقه‌ای و — اینجا و آنجا در مناطق ملی در حال مطرح شدن است.
نیروهای ارتجاعی جامعه و جمهوری اسلامی با آگاهی از موضوع فوق تلاش دارند با بهره‌گیری از آن، میان جنبش‌های ملی چند دستگی ایجاد کرده و آنها را به جان یکدیگر بیاندازد.
شیوه فدرالی حل مسئله ملی می‌تواند مانع بروز اختلافات غیرضرور و در عین حال زیان‌آور گردد.

خانم ها و آقایان،
برای اینکه کشوری آباد و صلح‌آمیز داشت، باید بتوان در ساختن آن تمامی جنبه های سیاسی، افتصادی، فرهنگی و اجتماعی را در نظر گرفت.
زمان آن فرا رسیده است که نیروهای سیاسی ترقی‌خواه، بر واقعیت تکثر ملی در کشورمان تأکید و تصریح داشته باشند و اعلام کنند که نمی‌توان با آباد نمودن چند نقطه در ایران، کل کشور را آباد فرض نمود.
ما برای اینکه بتوانیم کشوری دمکراتیک و صلح‌آمیز داشته باشیم، باید شرایط آنرا فراهم کنیم. از جمله این شرایط تخصیص امکانات برابر و بدون تبعیض به تمامی مناطق آن و بخصوص مناطق محروم است.
سیاست‌های گذشته و حال حکومت‌های ایران سبب عقب‌ماندگی مضاعف مناطق ملی گذشته است و این عقب‌ماندگی در تمامی عرصه‌ها مشهود است. علاوه بر این، اقلیت‌های تحت ستم ملی هم چنان از ابتدائی‌ترین حقوق خویش، یعنی تحصیل به زبان مادری در موسسات آموزشی محروم هستند.
بگیر و ببندها در مناطق ملی ادامه دارد. این سیاست بویژه در کردستان، آذربایجان و سیستان و بلوچستان آشکار اعمال می‌شود.
ما امیدواریم که اعتراض به این گونه ستم‌ها، فقط از سوی فعالیت جریان‌های ملی صورت نگیرد، بلکه تمامی احزاب و جریانات سیاسی که برای استقرار دمکراسی در ایران مبارزه می‌کنند، با صدای رسا علیه تبعیض ملی، در هر شکل برخیزند و حل دمکراتیک مسئله ملی را جزو خطوط اصلی برنامه خویش قرار دهند.
با آرزوی موفقیت برای همه در مبارزه مشترک‌مان برای صلح، آزادی، دمکراسی و جامعه‌ای دمکراتیک در ایران.

از طرف کمیسیون خلق‌های سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
ماشاءالله سلیمی
۱۴-۵-۲۰۰۴ برابر با ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۳