برلین:
وقتی که سبز پوش آشنای تظاهرات اعتراضی برلین پلاکات خود را با شعار مرگ بر هیچکس بر روی دست گرفت؛ سالگرد بیست و دو خرداد در برلین، برای بزرگداشت جنبشی که با رای من کو؟ پا به عرصه سیاست ایران گذاشت و پس از یک سال هنوز آهسته و پیوسته به پیش می رود؛ با پخش سرود همراه شو عزیز آغاز شد.
راهپیمایی کمی دیرتر از ساعت اعلام شده با حدود چهارصد نفر شروع و به تدریج و در طول مسیر به بیش از هزار نفر رسید.
شعارهای راهپیمایی:
انتخابات آزاد، حق مسلم ماست!
حکومت زور نمی خواهیم، دولت مزدور نمی خواهیم
آزادی و عدالت، این است شعار ملت!
شعار ملت ما، دین از حکومت جدا
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
ایرانیان بیدارند، از دیکتاتور بیزارند!
فراخوان اولیه و وسیع این برنامه را حمایتگران جنبش سبز ایران ـ برلین که از سال گذشته (متشکل از جوانان و دانشجویان ایرانی در برلین) در سازماندهی تظاهرات اعتراضی در برلین نقش موثر داشته اند با شعار یادت هست؟ داد که با اظهار علاقه ی دیگر گروهها به یک برنامه همگانی تبدیل شد.
با این راهپیمایی، ایرانیان برلین یک بار دیگر، هم صدا با ایران بر انتخابات آزاد تاکید کردند و خواستار آزادی زندانیان سیاسی شدند. ویژگی این برنامه، دادن شعارهای بدون مرگ از سوی سازمان دهندگان بود. در پایان راهپیمایی و در کنار کلیسای شکسته، یکی از نمایندگان مجلس ملی آلمان از حزب چپ به ایراد سخنرانی پرداخت.
در خاتمه فیلم کوتاهی از وقایع یک سال گذشته جنبش سبز با ابتکار اعضای حمایتگران به نمایش گذاشته شد.
حاشیه ها:
۱ـ از آنجا که بیشتر شعارها به آلمانی گفته می شد توجه و مشارکت بسیاری از آنها را به خود جلب نمود.
۲ـ بودند اندک شمار کسانی که برای مطرح کردن خود و با شعارهای انحرافی، قصد بر هم زدن برنامه را داشتند اما با درایت گردانندگان، برنامه به آرامی به کار خود تا پایان ادامه داد.
————————–
پاریس:
زنجیرهی سبز انسانی در پاریس
ایرانیان مقیم فرانسه به دعوت «کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی»، از ساعت دو بعد از ظهر روز بیست و دوم خرداد ۱۳۸۹، در پای دیوار صلح پاریس گرد هم جمع شدند.
حاضرین در مراسم با در دست داشتن پرچم سه رنگ ایران، وفاداری و ایستادگی خود را نسبت به خاک خود و با استفاده از ماسک های سفید همراهی خود را با زندانیان گمنام اعلام کردند.
پس از خواندن سرود ملی «ای ایران» توسط ایرانیان، ؤاک فات رییس بخش بین المللی حزب کمونیست فرانسه، دُنیس بوپن معاون شهردار پاریس و نماینده ی جنبش آزادیخواه فرانسه در حمایت از مردم و امید رسیدن به دموکراسی در ایران سخنرانی کردند.
آنها در سخنان خود با تکیه بر تلاش و مقاومت مردم از سویی و تهدید و سرکوب حاکمیت از سوی دیگر آزادی برای ایران را نزدیک دانستند.
سخنرانان ایرانی، شیرین عبادی، عبدالکریم لاهیجی، محمد جواد اکبرین پس از اعلام همبستگی با مردم ایران اینگونه سخن گفتند:
برنده جایزه نوبل صلح و شهروند افتخاری پاریس، شیرین عبادی که با استقبال جالبی از جانب مردم روبرو شد پس از اشاره به ترس حاکمیت از تحویل جنازه های پنج اعدام شده ی اخیر و تلاش حاکمیت بر ترساندن مردم از راه های مانند دستگیریهای شبانه یا سرکوب شدید خیابانی، از تشکیل کمپینی خبر داد که از طرف سازمان گزارشگران بدون مرز و فدراسیون بین المللی حقوق بشر در راستای دفاع از زندانیان ایرانی به تازگی شروع به کار کرده است و از تمام ایرانیان مقیم فرانسه و فرانسویان خواست تا با این کمپین همکاری کنند.
عبدالکریم لاهیجی پس از آنکه توضیح مختصری از نقض حقوق بشر در ایران داد، سرکوب در ایران را محکوم کرده و خواستار آن شد تا نهادهای بین المللی بیشترین حواس خود را به ملت ایران اختصاص دهد.
محمدجواد اکبرین به عنوان آخرین سخنران بخش فارسی به دو نکته در خصوص یکسال گذشته اشاره کرد.اول آن که مردم توانستند بعد از سی سال شعارهای متفاوت و پرچمهای مختلف، گرد هم جمع شوند و زیر یک پرچم، یک شعار دهند. نکته ی دوم آنکه دولتمردان سعی کردند سی سال خود را مدافع حقوق بشر بخوانند اما با اتفاقات پس از بیست و دوم خرداد به جهانیان ثابت شد جمهوری اسلامی آبرو را به آسانی می ریزد و به ارزانی میفروشد.
قبل از تشکیل زنجیره ی سبز انسانی، کمیته ی ضد سرکوب ایرانیان، متن بیانیه خود را خواند که در بخشی از این بیانیه آمده است:
“زنجیرهی سبزی که امروز برپاساختیم اگر در یادها، خاطره زنجیرهی انسانی ۱۸ خرداد تجریش تا راه آهن را تداعی میکند اما در واقع بزرگداشتی است از اتحادی که به صورت پیوندی انسانی نمود یافت. زنجیری انسانی که بر آن آتش گشودند، حلقه هایش را پرپر کردند و سینههای بی سپرش را بر خاک انداختند اما نتوانستند آن را از هم بگسلند. زنجیره ای به یاد کاخ آرزوهای سهرابها که کوخی در دل خاک شدند. به یاد همه آنها که با چشمانی باز، سری بالا و جانی در دست مُردند”.
پس از آن حاضرین با در دست داشتن نواری سبز، زنجیره ی خود را از دیوار صلح تا میدان انولید، همراه با راه پیمایی سکوت شکل دادند و با مستقر شدن در میدان شعارهایی چون “زندانی سیاسی آزاد باید گردد”، “آزادی، آزادی، آزادی” و “مرگ بر دیکتاتور” یک صدا سر دادند.
این تظاهرات با خواندن سرود ملی “ای ایران” پایان یافت.
کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس
Comité indépendant contre la répression des citoyens iraniens
————————
وین:
تظاهرات که به دعوت جمعیت دفاع از حقوق مردم ایران – اتریش و تشکل سبز وین انجام شد با شرکت هموطنان ایرانی در وین و نیز پشتیبانی «عفو بین الملل» (امنستی) وین برگزار شد.
در آغاز قطنامه به زبان آلمانی خوانده شد و پس از حرکت جمعیت و رسیدن آنها به سفارت جمهوری اسلامی، قطنامه هائی به زبان فارسی از طرف جمعیت دفاع از حقوق مردم ایران – اتریش و تشکل سبز وین خوانده شد. سپس بطور سبملیک رای »نه به احمدی نژاد« به صندوقها ریخته شد.
در پایان به امید آزادی زندانیان سیاسی و اعلام همبستگی با آنها و مردم ایران در مبارزاتشان بادکنک هایی به رنگهای سبز، سفید و قرمز به آسمان رها شد.
تظاهرات با سرود ای ایران پایان یافت.
———————————–
کلن:
منبع: اخبار روز
نمایش غرور انگیز همدلی آگاهانه سه نسل از ایرانیان در سالگرد جنبش اعتراضی مردم میهن مان
با شرکت بیش از ۲۰۰۰ نفر در کلن
نمایش دست در دست هم دیگر گذاشتن، نمایش احترام به نظر یکدیگر، نمایش پذیرش نظر اکثریت و همراهی با آن، نمایشی که حضور آگاهانه سه نسل از فعالین سیاسی و اجتماعی در شکل دهی اش آن را فراموش ناشدنی و تاریخی کرد!
مهم نبود که شما جزو فراخوان دهندگان این نمایش باشید. مهم این بود که شما هم با تدبیر حضور خود بر این غرور افزودید!
یک سال از جنبش اعتراضی میلیونی مردم مان می گذرد، جنبشی که بسیاری از ایرانیان درد کشیده و آزادیخواه خارج کشور را به سرعت به همدلی و پشتیبانی از خودش، باری دیگر و در گستردگی ای بی سابقه به خیابانها و میاد ین شهرهای اروپایی کشانده است. رنج پر پرکردن جان جوان ندا ها و سهراب های مان ، اندوه بیکران مادران و پدران فرزند از دست داده و یا زندانی داده و بی شمار رنج ها و سختی هایی که بر پیکره جامعه مان در نتیجه سلطه سی ساله حکومت دینی رفته و می رود ، بسیاری از ما را به این نتیجه رسانده که با هم بودن و آگاهانه با هم بودن از ما نیرویی می سازد که ده ها بار بیشتر و موثرتر ما را در رفع این پدیده شوم قرن یاری خواهد داد.و این تنها راه است!
جنبشی که یک سال پیش در ایران ابتدا با رای من کو شروع شد. امروز در گوشه ای از ادامه اش در خارج کشور، در شهر کلن، نخست با حرکتی مبتکرانه « مارش سکوت» با حضور صدها ایرانی با پرچم ها و پلاکاردهای گوناگون از میدان اصلی شهر آغاز و در گردهم آیی بیش از دو هزار نفر در میدان دیگر شهر ادامه پیدا کرد.این همایش نشان داد که بر پراکندگی سی ساله مان که از تبعات شوم استقرار جمهوری اسلامی است باید و می توان چیره شد. ما یاد می گیریم و تجربه می کنیم چگونه در کنار هم بودن را، ما یاد می گیریم و تجربه می کنیم آگاهانه در کنار هم بودن را، این برای این سه نسل و نسل های بعد ما ضروری است. مثل هواست مثل آب است مثل آزادی است!
خواستهای اصلی شرکت کنند گان در همایش را یکی از جوانان با صدایی قاطع و رسا به شرح زیر اعلام کرد:
پایان دادن به دیکتاتوری و سرکوب در ایران
لغو حکم اعدام
قطع شکنجه و تجاوز و آزادی بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی
حق انتخابات آزاد
حق آزادی بیان، آزادی احزاب و مطبوعات
جدایی دین از حکومت
لغو قوانین زن ستیز در ایران
حق تشکیل سندیکا و اتحادیه های مستقل
به رسمیت شناختن حقوق ملیت های گوناگون ساکن ایران
به رسمیت شناختن حقوق اقلیت های مذهبی در ایران
به رسمیت شناختن حقوق اقلیت های جنسیتی در ایران
علاوه بر جمعیت دو هزار نفره ایرانیان ده ها شهروند آلمانی در برگزاری مراسم شرکت فعال داشتند و صدها آلمانی و خارجی های دیگر در گوشه و کنار میدان این گردهم آیی را تماشا و با خواستهای ایرانیان ابراز همراهی و پشتیبانی می کردند. قطعه نمایشی که توسط جوانان برای نشان دادن زندان و شکنجه اجرا گردید حاضران را تحت تاثیر قرار داد.همچنین هنرمندان ایرانی ترانه های شورانگیز ی را برای جمع اجرا کردند. نمایندگان چند حزب سیاسی آلمان در پشتیبانی از جنبش آزادیخواهی ایرانیان صحبت کردند. خبرنگاران رسانه های آلمانی و ایرانی برای انعکاس آن حضور داشتند.
کمیته برگزاری مراسم سالگرد جنبش اعتراضی مردم ایران ،
منتخب ۱۷ نهاد و تشکل دمکراتیک و حقوق بشری در استان نورد راین وستفالن
