سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
فداييان خلق ايران-اکثريت شعبه غرب آلمان، روز شنبه 17 جولای 2011 با برپايی نمايشگاه عکس و فيلم و اسلايد در محل جشن تابستانی حزب MLPD آلمان که با همراهی غرفه هايی از احزاب چپ و دمکرات از کشورهای مختلف، برگزار گرديد، با افشاگری سياستهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی و تشريح وضعيت کنونی جامعه ايران و حکومت کودتاگران، بمناسبت سالگرد 18تير و 20تير تبريز، پرداختند.
کار آنلاین
این نمایشگاه که مورد بازدید صدها شرکت کننده قرار گرفت، با حمایت گروههای مختلف آلمانی و خارجی همراه بود. آنها ضمن همدردی و همبستگی با دانشجویان ایرانی و مردم مبارز میهن مان، عدم اطلاع رسانی رسانه های اروپایی در مورد انعکاس سرکوب ها و زندانیان اخیر را محکوم می نمودند.
در این جشن و گردهمآیی که از ساعت 2 بعد ازظهر تا 8 شب شنبه برگزار شد، گروههای مختلف هنری هم برای مردم برنامه های متنوعی را اجرا نمودند.
هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): از احزاب کرد میخواهیم به شعار زندهیاد رفیق قاسملو ـ «دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان» ـ که سالهای طولانی راهنمای عمل احزاب کرد و مردم کردستان در ایران بوده است پایبند بمانند، به دیگر جریانهای سرتاسر ی بپیوندید و در روند گذار مسالمت آمیزاز جمهوری اسلامی ایران به حاکمیت مردم، نقش تاثیر گزار ایفا کنید. جنگ این امکان را ناممکن می کند.
شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.
سهراب مبشری: در این روزهای سرنوشتساز، مهمترین نیاز ما امید و جسارت است. امید را با همبستگی مییابیم. جهانی طرفدار ماست؛ از پاکستان تا آمریکا، از اسپانیا تا بحرین، مردم در کنار ایرانند.
جسارت را از تاریخ خود بیاموزیم. نترسیم از این که احساس خود را فریاد بزنیم.
اگر از امید بگوییم، پژواک خواهیم گرفت. این نیاز وجود دارد که به هم امید بدهیم، دست هم را بگیریم. نگاه کنیم ببینیم مردم ایران چگونه هر بمبی که میافتد برای نجات انسانها به محل انفجار میشتابند. این فیلمها را ببینیم. اینها را در رسانههای دشمن نشان نمیدهند.
به کسانی که یأس میپراکنند و امید شما را واهی مینامند، وقعی ننهید.
گودرز اقتداری: دانیل لامبرت یک دیپلمات سابق در سازمان ملل در این مورد چنین نوشته است: ” فرماندهان زیردریاییهای نازی اغلب قایقهای نجات، آب، غذا و مسیرهای ناوبری برای فرود آمدن به بازماندگان کشتیهایی که به آنها برخورد میکردند، میدادند. ایالات متحده بدون هیچ هشداری، امروز بیش از ۱۵۰ ملوان را کشت و سپس با سرعت فرار کرد. به معنای واقعی کلمه بدتر از نازیها و یک جنایت جنگی ظالمانه.”
