میهن ما روزهای دهشتناک و سرنوشتسازی را سپری میکند. برای ما، فداییان خلق، درک عمق این وضعیت بیش از هر نیروی دیگری با خاطرۀ تلخ، خونین و فراموشناشدنی جنایات وحشیانهٔ دههٔ ۶۰ و به ویژه فاجعهٔ ملی کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ گره خورده است؛ قتلعامی فجیع که هزاران جان شیفته و بسیارانی از عزیزترین رفقا، کادرها و اعضای سرفراز جنبش چپ و انقلابی ایران را در سکوتی مرگبار به کام مرگ کشاند.
تجربهٔ آن فاجعه تاریخی، امروز مسئولیتی سنگین بر دوش همهٔ ما میگذارد و ما در شرایط بحرانی کنونی، با حساسیتی دوچندان هشدار نسبت به وضعیت نگرانکنندۀ زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضهای اخیر و خطر تکرار جنایاتی آنچنانی را وظیفهٔ خود و ضرورتی اجتنابناپذیر میدانیم.
قوهٔ قضاییۀ جمهوری اسلامی در نزدیک به پنج دهۀ گذشته، بارها و بارها نشان داده است که نهتنها پناه و مأمن دادخواهان نبوده، بلکه بهویژه در پروندههای سیاسی و موسوم به «امنیتی»، مکرراً و به گونهای نظاممند مرتکب سنگینترین و فاجعهبارترین موارد بیشمار نقض حقوق جهانشمول بشر و حقوق اولیۀ انسانی شده است. تجربۀ نزدیک به نیم قرن گذشته گواهی مستدل و روشن است از اینکه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی بر مبنای ساختاری غیر مستقل بنا نهاده شده و سازوکاری بیدادگر و فاقد حداقلهای معیارهای دادرسی عادلانه و حتی توأم با نقض خشن قوانین خود حکومت ولاییست.
در روزهای اخیر، تهدیدهای مکرر مقامات قضایی، نظامی، امنیتی و سیاسی جمهوری اسلامی برای برخورد «با اشد مجازات» با بازداشتشدگان اعتراضهای اخیر، زنگ خطری جدی در مورد امنیت جانی و سرنوشت دستگیرشدگان این وقایع را به صدا درآورده است. همزمانی این تهدیدها با محدودیت شدید ارتباطات مجازی با ایران بر نگرانیها در این زمینه میافزاید. به ویژه که در عین حال، علاوه بر اخبار رسیده در زمینهٔ وسعت کشتارهای سبعانه و شمار بالای جانباختگان، گزارشهای نگرانکنندهای از اعمال خشونت گسترده علیه معترضان هنگام دستگیری و در زندانها نیز منتشر شده است.
بر این مبنا، خواستهای عاجل ما صریح و روشن است:
– لغو، نقض و ممنوعیت صدور و اجرای احکام اعدام
– آزادی بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی – اجتماعی – عقیدتی
– آزادی فوری و بیقیدوشرط دستگیرشدگان مطالبهگر و معترض به شرایط وخیم معیشتی و توقف پروندهسازی و منع صدور کیفرخواست علیه آنان
ما از تمامی نیروهای سیاسی میهندوست، نهادهای مدنی و مردم آزاده سرزمینمان میخواهیم که شعار «نه به اعدام» را امروز و در هر کجا که امکانپذیر است، به مطالبهای فراگیر و عمومی بدل کنند؛ آن را فریاد بزنند، منتشر کنند و بر دیوارهای شهرها بنشانند.
ما باور داریم که ایران آینده، ایرانِ مستقل، آزاد و آباد در سایهٔ منع و محو سرکوب و کشتار و اعدام ساخته خواهد شد. آیندۀ سرزمین عزیز ما تنها از مسیر آزادی، عدالت اجتماعی، احترام به حق هستی و کرامت انسانی میگذرد.
افراشته باد حق هستی انسان
نه به اعدام!
هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
جمعه ۳ بهمن ۱۴۰۴ (۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ میلادی)
