تجمعات مذکور که در اعتراض به بی توجهی دولت به وضعیت دریاچه اورمیه، و با دعوت فعالان مدنی و محیط زیست آذربایجان است، عصر روز شنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۰ در میدان آذربایجان تبریز و پارک ائللر باغی اورمیه برگزار شده بود، با حمله نیروی انتظامی ایران به خشونت کشیده شد. نیروهای انتظامی به معترضین و همچنین اشخاص داری لباس و یا علامت های سرخ رنگ، حمله کرده و بسیاری از آنها را بازداشت و عده ای را زخمی کردند.
از دستگیر شدگان در اورمیه اسم سعید خضرلو و از دستگیر شدگان تبریز اسامی رسول رضوی، داوود شیری، صمد کریمی، حسن خویی، حبیب پور ولی، حسین عبدالهی، حامد حسینی، جلیل علمدار میلانی، حجت مختارزاده، علی سلیمی، رحیم طربناک، علی بالنده، کاضم واحدی، بابک رضایی، عادل یوسفی، جلال برقی، بابک حسینی، وحید پور رضا، رسول بهاری، سعید سیامی، علی باباپور و الیاس شکری منتشر شده است.
بنا به آخرین گزارش منابع محلی به آداپ، دستگیر شدگان در تبریز ابتدا به پاسگاه ۱۸ و اداره آگاهی در “قیرخ مئتیر” و سپس به اداره اطلاعات نیروی انتظامی در خیابان حافظ منتقل شده اند. معترضین پارچه نوشته های به زبانهای انگلیسی و ترکی در دست داشتند که جملاتی مانند، “دریاچه اورمیه تشنه است”، “مرگ دریاچه اورمیه مرگ آذربایجان است” و “دریاچه اورمیه را محافظت کنید” روی آنها نوشته شده بود. آنها همچنین شعارهایی مانند “یاشاسین آذربایجان” و “سدها را باز کنید، دریاچه اورمیه را پر کنید” سر داده بودند.
دریاچه اورمیه بزرگترین دریاچه خاورمیانه و دومین دیاچه آب شور جهان از چند سال پیش به سرعت در حال خشک شدن است. به گفته متخصصین محیط زیست در صورت خشک شدن کامل این دریاچه با پخش نمک به جا مانده به جز شهرهای آذربایجان در ایران کشورهای همجوار مانند ترکیه، و عراق را هم با بحران های جدی محیط زیستی روبرو خواهد کرد. برخی کارشناسان معتقدند که مشکل خشک شدن دریاچه ارومیه با سرمایه گذاری اندک دولت حل می شود اما نگاه امنیتی حکومت به مناطق اتنیکهای غیر فارس در ایران و بی اعتنائی در قبال مسائل مختلف آنها باعث اعتراضات گسترده ای در میان آذربایجانیها شده است.
