سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۹ تیر, ۱۴۰۵ ۰۱:۲۰

سه شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵ - ۰۱:۲۰

چهل وهفتمین سالگرد درگذشت دکترمصدق

جبهه ملي ايران درچهل وهفتمين سالگرددرگذشت دكتر مصدق، اين مردبزرگ تاريخ ايران به هموطنان عزيز تاكيد مي‌نمايدكه درشرايط حساس كنوني كشورجز مطالبه حقوق ملي وآزادي‌ها و حفظ استقلال يعني حفظ منافع ملي درمقابل منافع دیگران وبرقراری عدالت اجتماعی وتوزیع عادلانه ثروت وبطورقطع به جزراه مصدق راه دیگری درمقابل ما نيست.

Getting your Trinity Audio player ready...

بازهم چهاردهم اسفند، سالروز درگذشت مرد بزرگ تاریخ ایران و بنیانگذار جبهه ملی دکتر محمد مصدق فرا رسید. او در روز چهاردهم اسفند ۱۳۴۵ در زمانی که سیزده سال از زندانی بودن او پس از کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، گذشته بود چشم از جهان فروبست و نامی نیک و اسطوره‌ای فناناپذیر از خود بجای گذاشت. در یک قرن اخیر از حیات سیاسی و اجتماعی مردم ایران صدها وکیل و وزیر و نخست‌وزیر و پادشاه و رهبر سیاسی در صحنه سیاسی این کشور ظهور یافته و ایفای نقش نموده‌اند ولی هیچیک نتوانستند جایگاه ملی و مردمی دکتر مصدق را در ایران و جهان کسب کنند و خورشید فروزان شخصیت بی‌نظیر مصدق همه و همه را تحت‌الشعاع خود قرار داد. علت این سربلندی کم نظیر تاریخی دکتر مصدق را باید در عملکرد و صفات و عقاید او جستجو نمود که اهم آنها از این قرار است:

  1. مصدق به «آزادی» عمیقاً باور داشت و آزادی را راه اصلی برای سعادت و خوشبختی ملت ایران می‌دانست. اولین بخش‌نامه او در مقام نخست‌وزیری عمق اعتقاد او به آزادی بیان و آزادی مطبوعات را نشان می‌دهد. تاکید او بر آزادی احزاب و اجتماعات در طول زندگی سیاسی‌اش همیشه و همه‌جا به چشم می‌خورد.

  2. مصدق به «استقلال» به منزله محور اصلی اعتلا و پیشرفت ایران می‌نگریست و معتقد بود که تا بیگانگان در این کشور نفوذ دارند جز غارت منابع و ثروت‌های ملی و تحمیل حاکمیت‌های دیکتاتوری و فاسد چیزی نصیب ملت ایران نخواهد گردید. به همین جهت در سراسر عمر با عوامل نفوذی و مزدور بیگانه و با استبداد و دیکتاتوری در ستیز بود.

  3. مصدق به «عدالت اجتماعی» به مثابه عامل اصلی شکوفایی و بقای کشور باور داشت و در هر فرصتی از حقوق کارگران و کشاورزان و قشرهای ضعیف جامعه حمایت می‌کرد و از یاد نمی‌رود که تاسیس «سازمان تامین اجتماعی» در ایران تنها یکی از اقدامات او در این راستا است.

  4. مصدق رهبری راستگو و پای‌بند به وعده‌ها و اظهارات خود بود. او هرگز به مردم دروغ نگفت و هرگز در صدد فریب مردم برنیامد.

  5. مصدق شخصیتی پاکدامن و درستکار بود و در تمام زندگی سیاسی‌اش و در تمام مقامات و مناصبی که کسب نمود، در حوزه مدیریت خود اجازه هیچگونه سوء استفاده و تجاوز به اموال عمومی را به احدی نداد.

  6. مصدق به شایسته‌سالاری اعتقاد داشت. نگاهی به فهرست همکاران و مشاوران او در دوران نخست‌وزیری نشان می‌دهد که او در هر رشته، برجسته‌ترین استادان و کارآمدترین متخصصین و شخصیت‌های مبرز در آن رشته را به همکاری فرا می‌خواند.

  7. مصدق ساده زیستی و زندگی همانند اکثریت مردم را انتخاب کرد. او با اینکه در خانواده اشرافی متولد شده بود به وابستگی‌های خانوادگی پشت کرد و در سلک مردم و همانند آنها زندگی نمود.

  8. مصدق بر سر حفظ منافع ملی چون کوه استوار و مقاوم بود و روی مواضعی که در ارتباط با منافع ملی بود تا پای جان ایستادگی داشت. برخورد او با قدرت‌های استعماری در نهضت ملی کردن نفت و مقاومت او در مقابل کودتای ۲۵ مرداد و ۲۸ مرداد ۳۲ گواه بر این مدعاست.

    جبهه ملی ایران درچهل وهفتمین سالگرددرگذشت دکتر مصدق، این مردبزرگ تاریخ ایران به هموطنان عزیز تاکید می‌نمایدکه درشرایط حساس کنونی کشورجز مطالبه حقوق ملی وآزادی‌ها و حفظ استقلال یعنی حفظ منافع ملی درمقابل منافع دیگران وبرقراری عدالت اجتماعی وتوزیع عادلانه ثروت وبطورقطع به جزراه مصدق راه دیگری درمقابل ما نیست.

    تهـران – جبــهه مـــلی ایــران

    ۱۴ اسفند ۱۳۹۲

     

تاریخ انتشار : ۱۴ اسفند, ۱۳۹۲ ۰:۲۶ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

پنجاه سال پس از حماسه هشتم تیر؛ ادای احترام به حمید اشرف و جان‌باختگان فدایی

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): امروز که جامعهٔ ایران همچنان با چالش‌های بزرگ در عرصهٔ آزادی‌های سیاسی، عدالت اجتماعی، حقوق شهروندی و توسعهٔ دموکراتیک روبه‌رو است، پاسداشت یاد جان‌باختگان فداییان خلق یادآور مسئولیت ما در ادامهٔ راه مبارزه برای تحقق آرمان‌هایی است که آنان برای آن زیستند و جان باختند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

از گرانی نان تا فسادهای میلیارددلاری؛ چرا فشار فقط بر دوش مردم است؟

شهناز قراگزلو: کارگرانی که پس از سال‌ها پرداخت حق بیمه بیکار شده‌اند، برای دریافت مقرری ناچیز بیکاری با روندی فرسایشی و بازرسی‌هایی مواجه‌اند که بیشتر شبیه تعقیب یک متهم است تا حمایت از یک بیمه‌شده.
این پرسش جدی مطرح است که چرا برای پرداخت ۱۵ میلیون تومان به یک کارگر چنین سختگیری می‌شود، اما همین دقت در برابر فسادهای کلان اقتصادی دیده نمی‌شود.

مطالعه »

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتمل‌تر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بی‌بدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هم‌وطنان برای ایجاد اتحاد و هم‌بستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستم‌مان ورزش‌کارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدان‌های جهانی ارج می‌گذاریم.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پنجره‌ای به غرور

هشت‌تیر، داداش‌حیدر و شعرهایش

برای پدربزرگم

شناخت از بهروز ارمغانی در پانزده پرده

اَبرسیاست: سیاسی‌سازی مفرط بدون پیامدهای سیاسی

جامعه‌ی مدنی در وضعیت «نه جنگ و نه صلح»: تحلیل یک تعلیق تاریخی