حسن روحانی در جریان تشکیل کابینە دولت یازدهم، از چهرەها و افراد مربوط بە جناحهای مختلف استفادە کرد. هم اکنون نیز بعد از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری دورە دوازدهم او از این می گوید کە می خواهد رئیس جمهور همە مردم و جناحها باشد، و از همە توانائیهای موجود استفادە کند. حتی مطهری هم اخیرا از احتمال استفادە از چهرەهای قوی مدیریتی جناح مقابل از جملە استفادە از توان قالیباف گفتە است. او بخش مهمی از درگیریها و مشکلات سابق را در سیاست حذفی جناحها بعد از پیروزی در انتخاباتها دانست.
گمانی در این نیست کە شیوە و شکل رفتار، دمکراتیک و امروزین می نماید (حال در چهارچوب شرایط موجود در جمهوری اسلامی)، اما در کشوری کە جناح مقابل قانون گریز است و دولت در دولت تشکیل دادەاست و بە یمن قدرت نظامی و داشتن کنترل بر نهادهای غیرانتخابی، نە حساب پس می دهد و نە مالیات می دهد و بدون کنترل دولت واردات انجام می دهد، آیا می شود از امکانات آنان برای ادارە کشوری استفادە کرد کە قبل از هر چیز بە حضور افرادی نیاز دارد کە در چهارچوب همان نظام بە قوانین خودشان پایبند باشند؟
البتە مطهری از استفادە از توان مدیریتی قالیباف می گوید، و این یعنی اینکە قالیباف در چهارچوب سیاستهای کلان دولت در بخش مربوط بەخود مدیریت و کار اجرائی کند. شاید در این حد، ادعای اعتدالیون و برندگان انتخابات درست بە نظر برسد، اما تجربە نشان دادە است کە افرادی کە توان نفوذشان از جاهای دیگر نشات می گیرد، براحتی می توانند دردسر ساز شوند. از یاد نبریم گلایەهای خود دولت یازدهم از بی مهریهای یاران نیمە راە و شماری از افراد تحت مدیریت خود.
