
سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) بر این باور است که نخستین و فوریترین گام برای عبور از بحران کنونی و خنثیسازی هرگونه تهدید و مداخلۀ خارجی، همبستگی واقعی با مردم، بهرسمیت شناختن حق اعتراض و تجمع شهروندان و خارج کردن نیروهای سرکوب از خیابانها و آزادی تمامی دستگیرشدگان است. ایران و ایرانیان با مبارزات پیگیر، خشونتپرهیز و مطالبهمحور خویش، در دستیابی به جمهوری برگرفته از اقتدار خود و مبتنی بر آزادی، برابری، دموکراسی، عدالت اجتماعی و حقوق جهانشمول بشر پیروز خواهند شد.

شاید احمد چلبی، اختلاسگر بانک محکوم عراقی را به خاطر داشته باشید که ادعا میکرد در اوایل دهه ۲۰۰۰ اطلاعات “بسیار معتبری” از برنامه تسلیحاتی صدام حسین دارد و پس از حمله ۲۰۰۳ با یک کرسی در شورای موقت حکومت این کشور پاداش گرفت. یا محمود جبرئیل، استاد دانشگاه پیتسبورگ که در جریان حمله ناتو به لیبی که منجر به سرنگونی قذافی شد، رهبر «شورشیان میانهرو» لیبی شد. هر بار که ماشین جنگی برای بنزین زدن توقف میکند، کسی میخواهد سوار شود.

اگر قرار است اینبار سرنوشتی متفاوت رقم بخورد، باید چرخهٔ تاریخی مصادرۀ مبارزات مردم از سوی نیرویی اقتدارگر و استقرار استبدادی تازه شکسته شود. ایران امروز تنها زمانی میتواند مبارزهٔ خود را به ثمر برساند که با تکیه بر جامعهٔ مدنی مستقل، مطالبات مسالمتآمیز و مطالبهمحور خود را پی بگیرد. جامعهٔ ما هوشیارتر از آن است که با وجود خشمِ برحق ناشی از نادیدهگرفتهشدن، وعدههای بیپایه و متکی بر مداخلهٔ بیگانه را بنیان مبارزات حقطلبانهاش قرار دهد. تجربههای تلخ و خونین تاریخ معاصر ایران گواه آن است که صرفاً «نه» گفتن کافی نیست