
در سه دهه ای که از این فاجعه می گذرد، رژیم جمهوری اسلامی از هیچ تلاش برای به فراموشی سپردن فاجعه فروگذار نکرد. بدین منظور حکومت ایران در سه دهه اخیر سیاست انکار و سکوت را پیش برد.

دیروز، جمعه ۱۳ اکتبر، ترامپ با پرهیز از اعلام پایبندی ایران به توافق برجام، “استراتژی جدید” دولت خود را نسبت به ایران و توافق برجام اعلام کرد. این استراتژی جدید، در تفسیر عملی کوتاه مدت از آن، جز این نیست که ترامپ با پرهیز از اعلام پایبندی ایران به برجام، تواماً از پایان دادن به “طرفیّت” امریکا در این توافق نیز پرهیز کرده و این تصمیم را به کنگرۀ امریکا سپرده است.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.