
تیغ سرکوب جمهوری اسلامی علیه کسانی تیزتر است که آسیب پذیرترند. جمهوری اسلامی حتی در مورد زندانیان سیاسی نیز تبعیض شدید اعمال می کند. اگر محمد نظری خانواده ای ثروتمند داشت که می توانستند تغذیه ای سالم تر برای او تأمین کنند و هزینه مداوای او را بپردازند، اکنون در شرایط بهتری به سر می برد. اگر محمد نظری اهل کردستان نبود چه بسا سال ها پیش آزاد شده بود

۳۰ اکتبر، محمد باقری رئیس ستادکل نیروهای مسلح ایران، در همایش ملی پدافند غیرعامل اظهار کرده که “… این تصمیم جمهوری اسلامی است که محدودیتهایی را در موضوع هستهای بپذیرد تا تحریمهای مرتبط با این حوزه برداشته شود، اما اگر این تحریمها به بهانههای دیگری برگردد تصمیم نظام آن خواهد بود که ماندن در برجام معنایی نخواهد داشت.” او جای تردیدی در بارۀ معنای “بی معنا” باقی نگذاشته و افزوده است: “… اگر تحریمها برگردد خروج ما از برجام قطعی خواهد بود.”

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.