
مخالفت، تقابل و مبارزهٔ دانشجویان ایران با استبداد و برای دستیابی به آزادی، برابری و عدالت اجتماعی، نه با ۱۶ آذر آغاز شد و نه با آن پایان یافت. اما بر بستر این مبارزه جنبش توانمند دانشجویی و جنبشهای سیاسی ریشهداری شکل گرفت.

جامعۀ مدنی امروز ایران آگاهتر و هوشیارتر از آن است که در برابر چنین یورشهایی سکوت اختیار کند. موج بازداشت اندیشمندان چپگرا طیف وسیعی از آزاداندیشان و میهندوستان ایران با افکار و اندیشههای متفاوت را به واکنش واداشته است

روند طبقاتی شدن آموزش در هماهنگی با سیاستهای خصوصیسازی بانک جهانی پیش میرود. نابرابری آشکار در زمینۀ آموزش، تنها امروزِ زحمتکشان و محرومان را تباه نمیکند؛ بلکه آیندۀ جامعه را از نیروهای مؤثر و مفید محروم م خواهد کرد.