
تاریخ جنبش مشترک ما و تجارب برگرفته از آن، ما را به این باور و عزم راسخ رسانده است که علیرغم تفاوتهای نظری، رزم مشترک ما و نیروهای ترقیخواه میهنمان درمان درد مشترک دیرینۀ مردم را تسهیل و تسریع خواهد کرد.

وقتی به سفارت خانه های کشور های خارجی حمله می شود, و از دستگاه های امنیتی و پلیس انتقاد می شود, که چرا جلوی این افراد را نگرفتید در پاسخ می گویند: جلوی” مردم” را نمی شود گرفت! اما وقتی “مردم ” نسبت به حق و حقوق خود اعتراض می کنند, عوامل خارجی و اغتشاشگر خوانده می شوند و آتش به اختیاران تحت امر آقای خامنه ای، ” مردم” را به شدت سرکوب می کنند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.