اکبر گنجی روزنامه نگار شجاع ایرانی، لحظه های دشوار ماراتن مرگ خویش را بدون توجه بایسته به سرنوشتش از سوی مقامات قضائی که مسئولان مستقیم آنچه پیش می آید، هستند، میگذراند. گنجی به سبب همین بی توجهی ۶۳ روز است به اعتصاب غذا روی آورده تا ندای حق طلبانه اش را به افکار عمومی ایران و جهان برساند.
ما شرکت کنندگان در این مراسم برپایه وظیفه وجدانی و انسانی خود به عیادت گنجی آمده ایم تا از مراجع قضائی کشور بسان متولیان مستقیم سرنوشت ناگواری که بر او تحمیل شده است بخواهیم:
۱. با توجه به خواسته های به حق گنجی در تامین آزادی اش که افزون بر ۵ سال و چهار ماه از محکومیت شش ساله خود را سپری کرده است و طبق قوانین قضائی جاری کشور آزاد محسوب میشود امکان بازگشت سرفرازانه او را به زندگی آزاد فراهم آورند. گذشته از این مرخصی های معوق مانده گنجی میتواند چند ماه باقی مانده از محکومیت او را پوشش دهد.
۲. امکان ملاقات اکبر گنجی با خانواده و وکیلانش را که در هفته های گذشته او را از آن محروم کرده اند، فراهم آورند.
۳. بیمارستان حتی در شرایط جنگی نیز منطقه امن محسوب میشود که در آن حفظ جان و سلامت بیماران در اولویت قرار دارد و تبدیل بیمارستان به پادگان نظامی و محلی تحت نظارت نهادهای قضائی و امنیتی در تضاد با حقوق اکبر گنجی به سان فرد بیمار است. از این رو ضمن اعتراض به تحت فشار قرار دادن کادر پزشکی محترم بیمارستان میلاد از سوی مراجعه قضائی خواهان فراهم شدن امکان درمانی اکبر گنجی تحت نظر گروهی از پزشکان مجرب و مستقل مورد تائید خانواده ایشان به منظور تامین سلامت و باز گرداندن او به زندگی عادی اش هستیم.
۴. امروز دشمنان آزادی که مرگ گنجی را وقیحانه به انتظار نشسته اند در پی آنند که یا مرگ او را جشن بگیرند و یا مقاومت مورد ستایش او را وارد روند فرسایشی کنند و در دراز مدت و با به طول انجامیدن اعتصاب غذای این نماد شجاعت و آزادگی و حاکم کردن فضای اطلاع رسانی دروغین، حرکت آزادیخواهانه او را خدشه دار کنند. از این رو به گنجی عزیز که سرافرازانه از این مصاف نابرابر پیروز از میدان به درآمده و پوشالی بودن اقتداراربابان قدرت را به اثبات رسانده است میگوئیم که مسیر مبارزه و دفاع از آزادی، عدالت، دمکراسی و حقوق بشر وجود عزیز تو را بیش از پیش می طلبد تا حضور سالم و پویایت خاری در چشم کسانی باشد که خاموشی فریاد رسا و حق طلبانه ات را به انتظار نشسته اند.



