
بدون تردید دولت روحانی و هیئت مذاکره کننده ایرانی در حصول این توافق نقش موثر داشتند. ما تلاش آن ها را به سود منافع ملی و مردم ایران می دانیم و از آن استقبال می کنیم. اما نگرانیم که حل بحران هسته ای با برداشته شدن فضای امنیتی و باز شدن فضای سیاسی همراه نشود و سرکوب و اعدام تداوم یابد و یا تشدید شود.

در هنگام جنگ اول خلیج فارس، یکی از فاکتورهائی کە صدام حسین در جلوگیری از حملە آمریکا بە عراق بدان دلبستە بود و دربارەاش حساب ویژە باز کردەبود، قدرت بازدارندگی روسیە، بعنوان رقیب جدی آمریکا در سطح جهانی بود. او گمان می کرد کە روسیە بنوعی در مقابل آن خواهد ایستاد. تصوری کە بە واقعیت نپیوست و رژیم بعث طی یک پروسە قابل پیش بینی از قدرت ساقط شد، و حتی رهبران آن هم یکی یکی بە کام مرگ فرو رفتند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.