
بازگرداندن لایحە ضدکارگری اصلاح قانون توسط دولت، نتیجە مبارزات وسیع و متحدانە کارگران و تشکل های کارگری و حمایت احزاب و سازمانهای چپ و افراد و محافل عدالت خواە و مخالفین سیاست های تعدیل و نئولیبرالیستی است. ما این پیروزی را بە کارگران و همە تشکل ها و افرادی کە در وادار کردن دولت بە عقب نشینی نقش داشتە و دارند تبریک می گوئیم و حضور یکپارچه همە آنها در صحنە را برای بازگشت ناپذیر کردن این عقب نشینی حیاتی می دانیم.

امروز آغاز سومین سال توافق هسته ای ایران با کشورهای ۵+۱ است؛ توافقی که به برجام مشهور شده است. این توافق برای مردم ایران ساده و ارزان حاصل نشد: برجام پایانی بر هزینه های گزاف اما بیحاصلی بود که جمهوری اسلامی صرف پروژۀ هسته ای اش کرد. برجام همچنین پایانی بر هراس فلج کننده ای بود که از عواقب تنش فزایندۀ بین جمهوری اسلامی و امریکا بر جان جامعۀ ایران افتاده بود. سرانجام این که برجام پایانی نسبی بر انزوای ایران در عرصه ای جهانی بود. هم از این رو برجام آغاز امیدی نسبی برای “گذر از رنجها” و سامان زندگی، خاصه سامان اقتصاد ایران و از این رهگذر، مگر بهبودی در معیشت مردم بود.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.