
نام او در تاریخ به عنوان سیاستمداری چندسویه خواهد ماند. از سوئی با سهم کلیدی در حیات رژیمی که قدرت سیاسی را در دست ولی فقیه، نیروهای نظامی ـ امنیتی و راست افراطی متمرکز کرد، دین را با دولت در آمیخت، کشور را به فساد و تباهی سوق داد، مخالفان و منتقدان را با بی رحمی سرکوب و ثروت کشور را در اختیار لایه نازکی از جامعه قرار داد و زندگی میلیون ها کارگر، زحمتکشان را به فلاکت کشاند. از سوی دیگر پراگماتیست واقع بینی که در حفظ منافع همین نظام تا واپسین لحظات عمرش، به مهارت عمل کرد و توانست شکاف عمیق میان خود و جامعه را، که حاصل عملکرد پیشگفته بود، بالنسبه ترمیم بخشد.

پیشتر از این مطبوعات ایران از مخالفت نیروهای راست در حاکمیت جمهوری اسلامی با امضای قرارداد نفتی بین دولت ایران و شرکت توتال فرانسه خبر داده بودند. مخالفت علم الهدی با این قرارداد در نمازجمعۀ گذشته در مشهد، و تکلیف او به قوۀ قضائیه که “باید درباره فعالیت شرکتها و سرمایهگذاران خارجی در ایران حساس باشد” نشانۀ بارزی از این بود که قال مخالفت دارد بالا می گیرد.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.