
وضعیت دیروز و امروز جمهوری اسلامی، امتداد همان وضعیت بیست و هشت سال پیش است. امتداد همان شرایطی است که حکومت با کشتار بزرگ در دهه ۶۰ به وجود آورد. حکومت در جریان اعتراضات سال ۸۸ فاجعه کهریزک را آفرید و امروز زندانیان عقیدتی اهل سنت را دسته جمعی اعدام می کند.

” حوَا” از دستور “خدا” سرباز زد و به تحریک شیطان که در شکل و شمایل یک مار خوش خط و خال بیرون آمده بود از درخت “معرفت نیک و بد” میوه ای ( ادیان توحیدی یهودیت، مسیحیت و اسلام بر سر اینکه نوع میوه درخت معرفت چه بوده است تاکنون به توافق نرسیده اند) چید و خورد و “آدم” را هم ترغیب نمود تا از آن میوه ممنوعه بخورد. خبر به درگاه “خدا” رسید که چه نشسته ای که “ادم و حوا” از درختی که منع کرده بودی میوه ای چیده اند و خورده اند. نتیجه این سرپیچی از دستور “خدا” تبعید این دو خاطی از باغ عدن به زمین تا خود بعد از این گلیمشان را از آب بیرون بیاورند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.