
ما همراه با نیروهای دمکراتیک ترکیه، کودتای نظامی را محکوم می کنیم و کودتا را راه حل خاتمه دادن به سیاست های فاجعه بار اردوغان نمی دانیم. پیشبرد سیاست صلح در منطقه، خصومت زدائی، پایان دادن به سرکوب روزنامه نگاران، فعالین مدنی و نیروهای مخالف در داخل و پایبندی به دمکراسی، نیاز جامعه ترکیه است.

” حوَا” از دستور “خدا” سرباز زد و به تحریک شیطان که در شکل و شمایل یک مار خوش خط و خال بیرون آمده بود از درخت “معرفت نیک و بد” میوه ای ( ادیان توحیدی یهودیت، مسیحیت و اسلام بر سر اینکه نوع میوه درخت معرفت چه بوده است تاکنون به توافق نرسیده اند) چید و خورد و “آدم” را هم ترغیب نمود تا از آن میوه ممنوعه بخورد. خبر به درگاه “خدا” رسید که چه نشسته ای که “ادم و حوا” از درختی که منع کرده بودی میوه ای چیده اند و خورده اند. نتیجه این سرپیچی از دستور “خدا” تبعید این دو خاطی از باغ عدن به زمین تا خود بعد از این گلیمشان را از آب بیرون بیاورند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.