
روز کارگر نماد مبارزهای جهانی در رفع استثمار نظام غارتگرانهٔ سرمایهداریست. در میهن ما نیز، در قرن گذشته، روز جهانی گارگر نقشی بزرگ و تعیینکننده در مبارزهٔ نیروهای چپ و کارگری ایران ایفاء کرده است. کارگران و مبارزان راه لغو استثمار، تحقق حقوق کارگران و تأمین عدالت اجتماعی در حقّ آنان در تمامی این سالها هر ساله و تحت هر شرایطی چه به صورت علنی و آزادانه و چه به صورت مخفی و حتی در زندانها این روز را بزرگ داشته و جشن گرفتهاند.

ابراهیم رئیسی در پی اعتراضات گستردە مردمی طی تماسی با خانوادە جانباختە ‘ژینا امینی’ کە بوسیلە ضرب و شتم نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد، قول رسیدگی بە پروندە را دادەاست.بە احتمال زیاد این بار هم در تلاش برای خاموش کردن صدای اعتراضات مردم و منحرف کردن آن، نهایتا چند مامور ردە پایین نظام را عامل این کار قلمداد کردە، بە دادگاە فرستادە و مجازات کنند؛ اما چند سئوال اساسی کماکان باقی می ماند:

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.