
باور ما این است که هم دستگیریهای وسیع و هم تصمیم و اقدام به آزادی زندانیان تحت لوای «عفو»، نتیجهٔ اقتدار و توان فزایندهٔ این جنبش است؛ جنبشی که در حیات ششماههٔ خود میهن ما و مطالبات، توان، انگیزه و روحیهٔ مردم را گامهای بلندی به پیش برده و نه تنها خواست و ارادۀ خود را به حاکمیت تحمیل کرده، بلکه نوید پایان نظام فقاهتی و گذار از جمهوری اسلامی را میدهد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، نرگس محمدی نائبرئیس کانون مدافعان حقوق بشر و عالیه مطلبزاده روزنامهنگار، مستندساز و نائبرئیس انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، روز سهشنبه ۲۳ فروردین ماه توسط ماموران امنیتی با توسل به زور و بدون حکم رسمی مکتوب، به زندان زنان قرچک ورامین منتقل شدند.آن ها در پی این یورش ماموران امنیتی، بیانیهای اعتراضی صادر کردند: ما اعتراض داریم! طی سالهای متمادی ما فعالان مدنی به موجب فعالیت بر پایه حقوق اساسی و بنیادین مردم، مکرر به زندان و تحمل سلول انفرادی و شکنجه محکوم شدهایم.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.