
هیات سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): تصویب این قانون نقض آشکار کنوانسیون چهارم ژنو دربارهٔ حفاظت از اشخاص غیرنظامی در زمان جنگ است؛ بهویژه ممنوعیت اقدامات تلافیجویانه و اصل بنیادین منع مجازات جمعی. سازمان ما این اقدام را قاطعانه محکوم میکند. از نظر ما، چنین قانونی نهتنها تعهدات اساسی حقوق بشردوستانه را زیر پا میگذارد، بلکه با اصل عدم تبعیض مندرج در مواد ۲ و ۲۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی نیز در تعارض قرار دارد.

چنین مینماید که زور ترامپ برای خلق «بیگ بنگ»ی نو چندان پرزور نیست.
گره «پیوستن عربستان و قطر به پیمان ابراهیم» به پایان جنگ با ایران را قطر و عربستان به کوری کشاندند.
کوری گره همزمان پیام روشنی را با خود دارد؛
بدون ایران، نظمی نو در منطقه، باختر آسیا؛ حاکم نخواهد شد.
آمریکا باید در ملاحظات سیاسی خود نقش ایران را از «تهدید» به «بازیگر ضروری» بازتعریف کند.
ایران دیریست در پی شناسایی این نقش خود از سوی امریکا بوده است.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.