
به دنبال یورش رژیم جمهوری اسلامی به سازمان در سال ۱۳۶۲، رفیق عباس جعفری مجبور شد که به زندگی مخفی روی بیآورد. او در طول زندگی مخفی با رفقای اعدامی خشایار خواجیان (فرامرز) ِ اسماعیل پورمحمدی (بهزاد) و حسن دشت آرا ارتباط داشته و فعالیت سازمانی را با فداکاری ادامه داد. اما در تهاجم وسیع به تشکیلات مخفی سازمان در سال ۱۳۶۵ دستگیر و زندانی شد. عباس در زندان شاهد کشتار هزاران زندانی سیاسی و از جمله رفقایش بود.

عباس امیرانتظام، معاون نخستوزیر و سخنگوی دولت موقت پس از انقلاب بهمن ۵۷ در ایران که سالها به اتهام جاسوسی در زندان بود، روز ۲۱ تیر ۱۳۹۷ درگذشت. آقای امیرانتظام در زمان حیات خود با فیروزه رمضانزاده، روزنامهنگار همکار ‘مجله حقوق ما’ و ‘سازمان حقوق بشر ایران’ گفتوگویی انجام داده بود که به دلیل شرایط ایران و ممنوعالمصاحبه بودن، درخواست کرد تا در زمان حیاتش منتشر نشود.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.