برنامه زیر معیاری است برای سنجش مدرنیت و ترقی خواهی برنامه های مخالفین جمهوری اسلامی در قرن حاضر بعقیده من هر برنامه دیگری،ارتجاعی و فاقد ظرفیت تکامل آینده ایران است.ما اجازه نداریم این بار مانند ۱۳۵۷ کورکورانه حرکت کنیم، بلکه باید هدفی مدرن را در برنامه خود داشته باشیم تا از یک طرف مناسبات اجتماعی ملی ایران را در سطح ملی هماهنگ کند و از طرف دیگر ما را با جهان مدرن غرب و روند آینده جامعه بشر هماهنگ کند. بعقیده من خیلی از مخالفین جمهوری اسلامی از نظر محتوای برنامه در ۱۶۰۰ میلادی هستند و هنوز درگیر بحث سکولار “دوران طلایی” جمهوری اسلامی بدون “ولایت فقیه” و مبارزه “ضّدآمپریالیستی” بوده و آرزوی دیدار رضاخان را دارند. با کامل تاسف باید بگویم که جمهوری اسلامی دارای مخالفینی فاقد برنامه ای مدرن است. فقدان صراحت و وابستگی شدید به جهان قدیم و ندیدن واقعیتهای مدرن، چشمان سازمانهای سیاسی مخالف جمهوری اسلامی را در تدوین برنامه ای مدرن بسته است.
ما باید برنامه آینده ایران “خروج از مناسبا ت جهان سومی” به یک دیا لوگ ملی در خارج و داخل ایران تبدیل کنیم.در مجالس در شبکههای مجازی در بین دوستان.
برای آینده ایران.
۱-تدوین قانون اساسی جدید ایران بر اساس منشور جهانی حقوق بشر.
۲-حکومت فدرال ملیتی-استانی که، هر استان و ملیت دارای قانون اساسی خود باشد که ضمن ویژگی ملیتی-استانی، منطبق با قانون اساسی ملی ایران بوده و هر ملیت و استان دارای حکومت محلی انتخابی خود باشد که ، همراه و هماهنگ با حکومت ملی، مجموعه فدراسیون ایران را تشکیل می دهند. در این مورد آلمان و آمریکا قابل ارزیابی اند.
۳-ایجاد سیستم بیمههای ملی درمانی.
۴-ایجاد سیستم بیمههای ملی بیکاری.
۵-ایجاد سیستم تحصیل اجباری- کودکان از ۶ سال- و تحصیل رایگان.
۶-ایجاد سیستم مدرن و عادلانه ملی مالیاتی.
۷-حق قانونی انسانها در بهره وری از سیستم خدمات اجتماعی ملی.
تمامی موارد فوق باید در قانون اساسی جدید ایران به تصویب رسانده شوند.
