مدیران پیشین جامعۀ بهائیان ایران امروز پنجمین سال اسارت خود را، در حالیآغاز میکنند که سرکوب همکیشانشان شدت یافته است.
هفت زندانی بهائی، برای جرمی که مرتکب نشدهاند، هر یک با تصویر تاریک سپری کردن ۱۶ سال دیگر در زندان مواجهند. در عین حال، هفتۀ آینده اولین سالروز یورش به منازل بهائیانی که به طور غیر رسمی برای آموزش عالی دانشجویان بهائیِ محروم از تحصیلات دانشگاهی پیشقدم شده بودند، نیز هست. یورشهائی که بعداً به صدور احکام سنگین زندان برای ۹ مدرس منجر شد.
در پیامی که بیت العدل اعظم در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱ (۱۱ مه ۲۰۱۲) برای بهائیان ایران فرستاد، نوشت: «مخالفتها و سرکوبیهایی که علیه جامعۀ بهائی صورت میگیرد به اشکال مختلف علیه طیف وسیعی از دیگر شهروندان مملکت نیز اعمال میشود، شهروندانی که تنها جرمشان خواستن آزادی و داشتن جامعهای مبنی بر عدل و انصاف است.»
در این پیام، بیت العدل اشاره میکند که شدت گرفتن ستم به ایرانیان بهائی، اکنون کودکان بهائی را نیز در بر گرفته است. این نامه از جمله حملات اخیر به توقیف چند روزۀ یک پسر بچۀ دوساله به همراه مادرش، ضرب و شتم بیرحمانه و سوزاندن دست یک شاگرد مدرسه بوسیلۀ معلمش به علت عدم شرکت در نماز جماعت، و ربودن خشونت آمیز مادری در برابر چشمان وحشتزدۀ دو کودک خردسالش توسط مأموران را مورد تأکید قرار میدهد.
دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو، گفت: «از بچه های مدرسه تا سالمندان، از هفت رهبر بهائی تا روستائیان معمولی، هیچ شهروند بهائی در ایران از سرکوب ظالمانه و حساب شده ای که دولت ایران و مأمورانش پی در پی برنامه ریزی می کنند، در امان نیست».
خانم علائی افزود که در میان همۀ زندانیان عقیدتی که اکنون در زندانهای ایران دوران محکومیت خود را میگذرانند، طولانیترین حکمها برای هفت مدیر سابق – هر یک ۲۰ سال – صادر شده است. او اضافه کرد: «اوضاع زندان، با غذای نامناسب و نبود بهداشت، بسیار سخت است و بیشتر آنها با بیماریهای شدیدی مواجه شده اند. در این چهار سال، حتی به یک نفر از آنان هیچگونه مرخصی داده نشده، در حالیکه طبق قانون در ایران هر زندانی باید از آن بهره مند باشد.»
حمایت جهانی
در نامۀ بیت العدل آمده است که در سال گذشته «در برابر این همه حقّکشیهای آشکار، دول و ملل کوچک و بزرگ جهان به پشتیبانی از حقوق احبّای ستمدیدۀ ایران و دیگر شهروندان مصیبتزدۀ آن سرزمین ادامه میدهند. سازمان ملل متّحد، مجامع معتبر بینالمللی حقوق بشر، نهادهای دولتی و مدنی، پارلمانها، دانشگاهها، مروّجین عدالت، وکلا، قضات، اساتید، فلاسفه، دیپلماتها، دولتمردان و مقامات رسمی در بسیاری از کشورها و شخصیّتهای برجسته از جمله بعضی از سیاستمداران مسلمان از شرق و غرب در قطعنامهها، گزارشها و اظهارات رسمی خود، این تضییقات را ظالمانه خوانده خواهان توقّف آن میباشند.»
از جمله حمایتهای اخیر، تصویب قطعنامه سنای آمریکا به اتفاق آرا برای آزادی هفت مدیر جامعۀ بهائی در تاریخ ۱۰ فروردین (۲۹ مارس) بوده است. سه روز بعد از آن، پوسترهائی که از ده هزارمین روز مجموعۂ روزهای زندان هفت مدیر بهائی صحبت میکرد، توجه عموم را در ۱۲ شهر برزگ دنیا، به خود جلب کرد.
بیت العدل یادآوری میکند که ایرانیان منصف، از جمله هنرمندان، نیز از حقوق هموطنان ستمدیدۀ بهائی دفاع کرده و خواستار آزادی آنان شدهاند.
خانم علائی گفت: «امروز تبعیض کورکورانه و خرافه پرستی در ایران ریشه دوانده و آسیب ترمیم ناپذیری به اسم و اعتبار اسلام وارد آورده. مابه هر گونه اقدام از طرف انسانهای نیکخواه، چه در ایران و چه در اطراف جهان،که گستره و خشونت سرکوب را محکوم کند ملحق میشویم و از آن استقبال میکنیم».
جزئیات بیشتر
مدیران سابق بهائی عبارتند از فریبا کمال آبادی، جمال الدین خانجانی، عفیف نعیمی، سعید رضائی، مهوش ثابت، بهروز توکلی، و وحید تیزفهم. خانم ثابت روز ۱۵ اسفند ۱۳۸۶ بازداشت شد. شش نفر از همکارانش هنگام یورش به منازلشان در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۷ دستگیر شدند.
این هفت نفر پیش از دستگیریشان، در گروهی غیررسمی، که به نیازهای معنوی و اجتماعی جامعۀ بهائی ایران رسیدگی می کرد، به خدمت مشغول بودند. طی شش جلسۀ بسیار کوتاه دادگاه، که فاقد هرگونه وجاهت قضائی بود، این افراد با اتهامهائی ساختگی روبرو شدند که کاملاً و قاطعانه از طرف وکلای آنها رد شد.
اما دادگاه هر یک از آنها را به ۲۰ سال زندان محکوم کرد. آقایان زندانی الان در زندان گوهردشت در ۵۰ کیلومتری تهران، و خانمها در زندان اوین هستند.
در اردیبهشت ۱۳۹۰ (ماه مه ۲۰۱۱)، حدود ۳۹ خانۂ شهروندان بهائی که با مؤسسۀ عملی آزاد، معروف به (BIHE)، همکاری می کردند مورد یورش هماهنگی قرار گرفت و تعدادی افراد بازداشت شدند. از مدرسان دستگیر شده کامران مرتضائی اکنون دورۀ پنجسالۀ زندانی خود را سپری می کند؛ و محمود بادوام، نوشین خادم، فرهاد صدقی، ریاض سبحانی و رامین زیبائی هر یک دوران چهارسالۀ زندان خود را سپری می کنند. حکم علیه آنها فعالیت آموزشی شان را در حمایت از BIHE به عنوان جرمی تلقی کرده که «دالّ بر» دخالت آنها برای ساقطکردن حکومت است. دو مدرس رشتۀ روانشناسی – فاران حسامی و شوهرش کامران رحیمیان – هر یک به چهار سال زندان محکوم شدهاند. یکی دیگر از کارمندان BIHE، وحید محمودی، در تاریخ ۱۸ دی ۱۳۹۰ (۸ ژانویه ۲۰۱۲) پس از اینکه گزارش شد که محکومیت پنج ساله اش به حالت تعلیق در آمده، آزاد شد.
از مرداد ۱۳۸۳ (اوت ۲۰۰۴)، حدود ۵۵۶ نفر بهائی در ایران بازداشت شده اند. اکنون حدود ۱۰۹ ایرانی بهائی به خاطر دین شان در زندان هستند. تا امروز، مسئولین هنوز پروندۀ ۴۵۱ شهروند بهائی را باز نگاه داشته اند.
سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی
