دیالوگ فرهنگی پیرامون برش اندام تناسلی زنان در سیرالئون-۲

قسمت دوم:

خانم بانگورا و خانم کای سامورا   – عکس از فینبار او رایلی، نیویورک تایمز

همزمان با تلاش سازمان‌های بزرگ بین‌المللی مانند یونیسف، و سازمان ملل، برای کاهش و پایان دادن به مناسک بریدن اندام تناسلی زنان (باندو)،  بسیاری از دختران و زنان جوان تحت تأثیر بحث های داخلی هستند. برنامه های رادیویی، بیلبوردها و گروه های نمایشی پیام  در باره خطرناک بودن بریدن اندام تناسلی زنان میدهند.  آنها میگویند که این عمل مشکلاتی جدی برای زنان در زایمان ایجاد میکند، سلامت جنسی آنها را ضعیف میکند، و حقوق انسانی آنان را نقض می کند.

خانم بانگورا، ۱۸ ساله، از زمانی که خانه خانوادگی خود را ترک کرده با خانواده دوستش آمیناتا زندگی می کند. او اول بار ازطریق کشیش خود در کلیسا و معلمی در مدرسه مطلع شد که عمل برش اندام تناسلی خطرناک است. او میگوید  که اکثر دوستانش مشتاق بودند که به باندو بپیوندند، اما برخی، مانند او، مردد بودند  و در خفا در مورد آن صحبت میکردند. این رفتار تغییر قابل توجهی نسبت به سال های گذشته است. مسائل مربوط  به جامعه باندو مخفی هستند و گفته می شود که شکستن تابوی منع بحث در مورد آنچه در آنجا اتفاق می افتد، از جمله مناسک  بلوغ زنان، خطر نفرین را به همراه دارد.

خانم بانگورا متوجه شده است که تغییرات اجتماعی سریع یا منظم اتفاق نمی‌افتند. خانم کای سامورا، صاحب خانه ای که خانم بانگورا اکنون در آن اقامت دارد، میگوید که به نظر او خانواده خانم بانگورا بیش از حد واکنش نشان می دهند. او میگوید «رها کردن خانم بانگورا به دلیل امتناعش از این مناسک ناعادلانه است.» خانم سامورا، ۳۹ ساله، در سن ۸ سالگی تحت عمل برش اندام تناسلی اش قرار گرفت، اما به دختران خود گفته است که در انتخاب باندو آزادند و باید تا ۱۸ سالگی صبر کنند و تصمیم بگیرند. شوهر خانم سامورا مخالف سرسخت این عمل است، اما می گوید که  تصمیم انتخاب باندو باید در اختیار زنان باشد. خانم سامورا می‌گوید که او و همسرش در مورد باندو سختگیر نیستند زیرا در شهر زندگی می‌کنند و آنجا کنترل‌های اجتماعی ضعیف‌تر است. او دیدگاه روستائیان را نیز درک می‌کند. در جوامع کوچک تر جشن بلوغ یک دختر برای موقعیت اجتماعی خانواده و برای آینده خود دختر بسیار مهم است.

چرنور باه،  مدیر سازمان فمینیست حمایت از زنان به نام پرپس فول (۳) ، در شهر فری‌تاون، میگوید «مردم از بچه‌هایشان تنفر ندارند، آنها تصمیمی میگیرند که به نظرشان منطقی و به نفع زندگی فرزندانشان است.»

پیشنهاد اصلاحی به قانون حقوق کودک، که توسط وزارت امور جنسیتی و کودکان سیرالئون در دست بررسی است، برش اندام تناسلی زنان را یک “عمل مضر” دانسته و انجام این عمل را برای دختران زیر ۱۸ سال غیرقانونی می کند. این قانون آن ممنوعیت کامل که  بسیاری از مخالفان می خواهند نیست. اما مسیر غیرقانونی کردن این سنت پیچیده است. افراد و مؤسسات قدرتمند همچنان از این عمل دفاع می کنند – برخی آشکارا، برخی به طور محتاطانه – زیرا آنرا بخش مهمی از فرهنگ و ارزش های سیرالئون میدانند. آنها اغلب میگویند که جنبش ضد برش اندام تناسلی زنان یک وارده غربی است، تلاشی است برای از بین بردن ارزش های سنتی و فشار به سمت رفتار بی بند و باراست.

بانوی اول سیرالئون، فاطیما بیو، که یک شخصیت سیاسی قدرتمند با وجهه عمومی به اندازه همسرش است، سابقا در فضای عمومی اعلام کرده بود که تحت عمل برش اندام تناسلی اش قرار گرفته و هیچ مدرکی دال بر مضر بودن آن ندیده است. اما اکنون، پس از مواجه شد با کنش گران ، موافقت کرده است  که این موضوع را بیشتر بررسی کند.  

وزیر آموزش سیرالئون، دیوید معینینا سنگه،  در مصاحبه ای گفت نمیداند که آیا  آموزش در باره برش اندام تناسلی زنان بخشی از برنامه ملی درسی هست یا نه و فکر می کند که این موضوع نباید در مدارس مطرح شود. او گفت: «من آنچه مردم در خانه می کنند را کنترل نمیکنم.» موقعیت او نمایش فضای مبارزاتی است که در حیطه موضوع عمل بریدن اندام تناسلی زنان وجود دارد. آقای معینیا سنگه دارای مدرک دکتری از دانشگاه MIT در امریکاست و یکی از مترقی ترین چهره های دولت سیرالئون شناخته می شود. او با قانون پایان دادن به ممنوعیت حضور دختران باردار در مدرسه در کشورشناخته شده. با این حال، او نیز در مورد  برش اندام تناسلی زنان موضعی نمیگیرد و میگوید که برنامه درسی نباید حاوی موضع گیری اخلاقی در مورد خوب یا درست بودن این مقوله باشد و نباید بگوید بریده بشوید یا نشوید.

آرایش موی زنان در روستای فونکویه – عکس از فینبار او رایلی، نیویورک تایمز

——————————–

یادداشت ها

[۱] « برش» (برش اندام تناسلی زنان) یا «ختنه زنان»

۲  https://www.nytimes.com/2022/06/14/health/female-genital-cutting-sierra-…

۳. Purposeful