بر اساس گزارشی کە در روز جمعە ، ۱۱.۳۰.۹۰ در خبرگزاری کار ایران (ایلنا) منتشڕ گردیدە، علیرضا محجوب دبیرکل تشکل حکومتی خانە کارگر جمهوری اسلامی، طی دیداری کە اخیرا با رییس پارلمان رژیم حافظ اسد در دمشق داشتە است، بنام ملت و طبقە کارگر ایران، از دیکتاتوری حاکم بر سوریە، بدون قید و شرط حمایت کردە است. علی رضا محجوب در این ملاقات گفتە است: “به گزارش ایلنا به نقل از سانا، محجوب در این دیدار همبستگی ملت ایران و طبقه کارگر را با ملت سوریه در برابر فشارها اعلام کرد و از نقش سوریه در مقاومت و ایستادگیاش در برابر استکبار و امپریالیسم جهانی تقدیر کرد.” در این دیدار محجوب با اشاره به عمق روابط ویژه میان دو کشور، دو ملت و دو دوست بر ضرورت تقویت و هماهنگی اقدامات مشترک دو کشور در محافل بین المللی تاکید کرد.
دبیرکل خانه کارگر ایران، همچنین تاکید کرد که آگاهی ملت سوریه و تاریخ مبارزاتی و تدبیر رهبرانش نشان میدهد که آنها قادر به عبور از بحران کنونی و بیرون آمدن از آن با قدرت هستند. در این دیدار سفیر ایران در دمشق، رئیس اتحادیه عمومی سندیکاهای کار سوریه و تعدادی از اعضای پارلمان حضور داشتند.
علیرضا محجوب درست در شرایطی بە حمایت و اعلام همبستگی با رژیم دیکتاتوری حاکم بر سوریە بر خواستە است کە مبارزات مردم این کشور برای رهایی از یوغ دیکتاتوری در چند ماهە اخیر اوج گرفتە و تنها در این مدت صدها نفر از مردم سوریە در اثر یورش و تیراندازی ماموران امنیتی رژیم بە تظاهرات مسالمت آمـیز مردم کشتە شدە و هزاران نفر دیگر مجروح یا زندانی شدەاند، و جنبش سبز و سایر نیروهای دمکراتیک در ایران نیز بە اشکال گوناگون تا کنون از اعتراضات مسالمت آمیز و مطالبات دمکراتیک مردم سوریە علیە رژیم دیکتاتوری حاکم بر سوریە حمایت نمودە و همبستگی خویش با اپوزسیون ترقیخواە سوریە را نشان دادەاند.
بنابر این گزارش رییس اتحادیە عمومی کار سوریە (تشکل کارگری وابستە بە حکومت سوریە) کە طی دهە های گذشتە بە مانند خانە کارگر جمهوری اسلامی نقش غیر قابل پنهانی در سرکوب سندیکاها و تشکل های کارگری توسط رژیم های دیکتاتوری در ایران و سوریە داشتەاند، و علاوە بر آن بە اشکال گوناگون و با طرح ترفندهایی مانند اتحادیە کارگران مسلمان و غیرە بە تفرقە و جدایی در میان کارگران منطقە و جهان مشغول بودەاند. اتحادیە عمومی کار سوریە کە کم و بیش تشکلی وابستە بە حکومت سوریە او مشابە خانە کارگر است و هر دو آنها اهداف و برنامە های دولتهای حاکم را دنبال می کنند، هموارە تلاش کردە است تا خانە کارگر را در سطح منطقعە و بین المللی از انزوا خارج کند. بدون تردید بندون حمایت و زدوبند اتحادیە عمومی کار سوریە عضویت خانە کارگر در فدراسیون سندیکایی جهانی میسر نمی شد. یکی از توجیهات پذیرش خانە کارگر در این تشکل جهانی، توهم ضد امپریالیستی، بودن حکومت ایران در میان تعدادی از اعضا فدراسیون سندیکایی بود. نمایندگان سوریە در رهبری این فدراسیون با دامن زدن بە این توهم و ضد سرمایە داری معرفی کردن رژیم ایران و نقش خانە کارگر در ایران کە البتە با صحنە سازیهای سازمان اطلاعات ایران بە هنگام سفر هییت های نمایندگی فدراسیون تکمیل می شد، نقش درجە اول را بعهدە داشتند و خانە کارگر و جریان حاکم در ایران بنا بر دلایلی کە گفتە شذ مدیون سوری ها بودند. اکنون کە رژیم سوریە هم در داخل و هم در سطح جهانی برای کنارە گیری یا انجام اصلاحات دمکراتیک تحت فشار شدید قرار دارد، منطق چنین مناسبات ایجاب می کند کە خانە دبیر کل خانە کارگر نیز درست در چنین شرایطی بە صحنە بیاید و در کنار و همزبان با جریان حاکم در ایران از نظام استبدادی حاکم بر سوریە و جنایات آن علیە مردم سوریە زیر عنوان (همبستگی ملت ایران و طبقه کارگر را با ملت سوریه در برابر فشارها اعلام کرد و از نقش سوریه در مقاومت و ایستادگیاش در برابر استکبار و امپریالیسم جهانی تقدیر کرد.) دفاع نماید.
در ماە گذشتە نیز محجوب در کنگرە (حزب اسلامی کار) درست در اوج نارضایتی کارگران از سیاستهای سرمایە سالارنە حاکم و استبداد فقاهتی و در حالیکە موجی از بازداشت و محاکمە رهبران واقعی جنبش سندیکایی توسط قوە قضاییە تحت فرمان خامنەای در حال انجام بود، بجای پرداختن بە این مسایل و دفاع از مطالبات و اعتراضات کارگران و فعالان کارگری زندانی، در حزب اسلامی کار بار دیگر، درست با همان قاطعیتی کە در پارلمان سوریە از رژیم حاکم بر سوریە دفاع کرد، بە دفاع از ولی استبداد مطلقە در ایران پرداخت.
علی رضا محجوب، بنام دبیر کل خانە کارگر، تشکل کوچکی کە تعداد اعضای واقعی آن حتی بە هزار نفر هم نمی رسدا، لبتە حق دارد نظرات خویش و تشکلی را کە نمایندگی می کند در هر جا کە خواست مطرح و از هر کس کە مایل بود دفاع کند. اما او بە هیچ وجە نمی تواند بنام طبقە کارگر و مردم ایران سخن بگوید. زیرا کە نە بە کارگران و مردم در هیچ مجمع یا انتخابات واقعی اجازە شرکت کردن دادە شدە کە ایشان نیز در کنار آقای محجوب خود را بە رای کارگران و مردم بگذارند تا معلوم شود نمایندگان و سخنگویان واقعی مردم در مجامع و نهادهای داخلی و خارجی چە کسانی هستند و نە کارگران چنین وکالتی را بە ایشان دادەاند. در واقع نما یند گان واقعی کارگران و مردم همان هایی هستند کە در زندانها و در جامعە بە دفاع پیگیرانە از حقوق کارگران و جامعە مشغولند، و بخاطر آن تا کنون تاوانهای زیادی را متحمل شدەاند
مشروعیت نمایندگان حقیقی و حقوقی کارگران ایران را مجامع عمومی سندیکاهای کارگری واقعی تعین می کنند، نە دولت و یا صرف عضویت با زدوبند در یک نهاد جهانی سندیکایی کە با زیر پا نهادن بدیهی ترین پرنسیب و اصول کار سندیکایی و جذب ماموران امنیتی دولتهای استبدادی بە اصطلاح ضد امپریالیست، آبرو و حیثیت خویش را نیز بە باد فنا می سپارند.رژیم ایران یک رژیم سرمایە داری وحشی و خودکامە است کە بیشترین دلایل نزدیکی و دوستی با امپریالیست ها را دارد. این را هر کس تاکنون نفهمیدە باشد، اگر پای منافع در کار نباشد، حتما در مورد این مفاهیم دچار کج فهمی است.البتە در مورد آقای محجوب، قطعا مورد نخست صادق است.
اگر آقای محجوب تصور می کنند با جا خالی دادن از موضع گیری در قبال مطالبات و حقوق کارگران و طرح حرفهای ضد امپریالیستی دهن پر کن و حمایت از رژیم ها استبدادی می تواند موقعیت متزلزل خود را استوار کند، سخت در خطا قرار دارند، این موضع گیری ها امروز دیگر افراد زیادی را فریب نمی دهند. طبقە کارگر و مردم ایران در پی گذشت زمان و کسب تجربە بیش از پیش بە ماهیت دروغین این جریانات پی بردە و راە وروش خویش را از آنها جدا کردەاند. این جدایی را امروز بە وضوح حتی می توان در بدنە خانە کارگر مشاهدە کرد. جامعە ایران با شتاب در حال تغیر و تکامل است و با گذشت زمان افراد بیشتری از جامعە با این فرایند همراە می شوند. حتی آنهای نیز کە تا کنون مامور بودند و معذور، دارند بە این نتیجە می رسند کە زودتر تکلیف خویش را مشخص کنند. اما بنظر می رسد کە آقای محجوب هنوز ترجیح می دهد، همچنان مامور و معذور باقی بماند.
