سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳۰ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۹:۲۴

چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۹:۲۴

بشریت در برابر یک جنایت بزرگ

چگونگی برخورد جریان های سیاسی با این مسئله انسانی, نشانگر نگاه ما به امر آزادی و آزاد بودن انسان ها در تعین حق سرنوشت و حق تعین چگونه زیستن خویش است ! بدون اما و اگر! اگر از نظر ما حنظل است در کام آن ها امری است مربوط به خود ملت ها که تصمیم می گیرند سرنوشت و حیات خود را چگونه رقم زنند.

 

 

چگونگی برخورد جریان های سیاسی با این مسئله انسانی, نشانگر نگاه ما به امر آزادی و آزاد بودن انسان ها در تعین حق سرنوشت و حق تعین چگونه زیستن خویش است ! بدون اما و اگر! اگر از نظر ما حنظل است در کام آن ها امری است مربوط به خود ملت ها که تصمیم می گیرند سرنوشت و حیات خود را چگونه رقم زنند.

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

یک نکته از این معنی گفتیم وهمین باشد .

 برایم درد آور است پرداختن به مسئله اوکراین محکوم کردن حمله پوتین با ده ها اما و اگر. “حمله پوتین محکوم است! اما نقش ناتو را فراموش نکنیم .! جایگزین شدن ناتو در حیاط خلوت روسیه باعث این واکنش شده .. و و.”چنین نوشتن و محکوم کردن پوتین  با اما و اگر! که همراه است با برجسته کردن نقش ناتو، در سایه بردن و توجیه سیاسی جنایت بزرگ انسانی که امروز در مقابل چشمان میلیارد ها انسان در حق ملتی صورت می گیرد. نوعی تایید ضمنی است بر آنچه که امروز در اوکراین می گذرد . تایید امر دادن بر ملتی است که می خواهند آزادانه بد یا خوب سرنوشت خود را تعین کند.هیچ کس حق ندارد بنام دفاع از منافع سیاسی ،اقتصادی خود حق تعین سرنوشت یک ملت را  چنین بی رحمانه  مورد سوال قرار داده و میلیون ها شهروند یک کشور را به گلوله های سنگین توپ و موشک ببندد. با چنین استدلالی از جانب دیکتاتورهای بزرگ تاریخ است که جنگ های عظیم صورت میگیرد.

گروهی غارتگر ارابه های جنگی را به حرکت در می آورند

گروهی غارتگر ارابه های جنگی را به حرکت در می آورند. ارابه های تاریخی ! ارابه های خونینی که همیشه راه خود را از میان درد ،ناله اشک و مرگ می گشایند !از روی پیکر کودکان ،انسان های بی دفاع عبور می کنند تا مهر و نشان مستبدی  را بر پیشانی ملت مغلوب بکوبند.حال آنکه هیچ جنگی پیروز و شکست خورده ندارد. جنگ زیر هر عنوان که آغاز شود چیزی جز مرگ و ویرانی همراه ندارد .در اندرون تاریک هیچ جنگ افروزی که قهرمانی خود را از طریق جنگ و کشتار رقم می زند و در سیمای ناجی ظاهر میگردد نشانی جز کینه و نفرت منیت و خود خواهی نخواهی یافت. قهرمانی وجود ندارد! از روح شیطانی هیچ جنگ افروز ی فرشته نجات بخشی بیرون نمی آیدو قهرمانی زاده نمی شود! چرا که نتیجه تمام جنگ ها کشته شدن انسان است ! ویرانی شهر ها وروستا هاست .هراس کودکان است و شیون مادران غلاف شمشیر هر دیکتاتور و مستبد تاریخی لبریز از خون هزاران انسانی است که قربانیان بی گناه و بی پناه این خشونت و جنگ های تحمیل شده بر ملت ها بوده اند . دردا که بخش عظیم تاریخ انسان را صیقل خوردن تیغه های شمشیر جنایت کاران و گردن زدن انسان ها تشکیل می دهد.

حتی ادیان ! هنوز “یهوه” بر شمشیر قسم می خورد “محمد” از فتح ناشی از رعب سخن می گوید. صلیبیون در لباس بوش محور های شرارت و شیطانی را علم می کند خاک عراق را به توبره می کشد. یوگسلاوی در یک شب هزاران کشته میلیون ها آواره می دهد .قطعه قطعه می گردد.ادیان در برابر هم می ایستند وبا رهبری جنگ مداران جهانی  برادر در برابر برادر می ایستد ،دشنه همسایه در کور چشمی حاصل از جنگ بر کتف همسایه می نشیند.

پرچم رنگ باخته امپراتوری کرملین

دین جدید انترناسیونال! برژنف  پیر چهار مدال قهرمانی آویزان کرده بر سینه را  در میان خواب وبیداری در نشئه کذائی پدر خوانده احزاب برادر امر بر وارد شدن هزاران تانک و نفربر شوروی بر خاک افغانستان می دهد .خواب مردمان ساده ای که در هزاران روستا و شهر ها در کنار هم می زیستند و لقمه نانی بی هراس از جنگ می خوردند آشفته می کند و جنگی ناخواسته را که نزدیک به نیم قرن از برافروختن آن می گذرد بر این مردم تحمیل می کند اسلام در برابر کفر صف آرایی میکند.جنگی که ببهای ویرانی و نابودی یک ملت و کشته و آواره شدن میلیون ها انسان هنوز ادامه دارد.

حال پوتین این پرچم رنگ باخته امپراتوری سلاطین قبلی کرملین را که در زمانی نه چندان دور تانک های خود را در چکسلواکی به حرکت درآوردند بر دست گرفته و در سیمای قهرمان ملی که خواهان بازگردانیدن عظمت درهم ریخته شوروی سابق است ظاهر گردیده .قهرمانی که باید مرزهای خود را زیر عنوان امنیت گسترش دهد .قهرمانی که بهای قهرمانی او را باید مردم اوکراین بپردازند. همارد گاهی نابرابر در میان کشمکش های سیاسی و عظمت طلبی که مردم قربانیان آن تشکیل می دهند . خانه ها ویران می گردند.کودکان در هراس از جنگ بر دامن مادران چنگ می اندازند و پدران در ناگزیری دفاع از زندگی و حق تعیین سرنوشت خود سلاح بر دست می گیرند و در جنگی نابرابر تن به مرگ می سپارند. سیل عظیم آواره گان در سرمای سخت استپ های اوکراین در جاده ها راه می افتند .بشریت تحقیر شده با نا باوری براین فاجعه عظیم  انسانی می نگرد .پوتین افسار گسیخته تهدید می کند آماده باش اتمی می دهد. سلاح ها از زمین آسمان می بارند .مردمی که یکی از زیباترین پایتخت های جهان را با ده دریاچه زیبا و کودکانی که شادمانه در پارک ها بازی می کردند داشتند حال نظارت گر ویرانی این شهر و مرگ ده ها کودک در میان آتش افروخته شده توسط سلطان جدید کرملین هستند که حق تعین سرنوشت یک ملت را بهر بهانه زیر پای می نهد و می خواهد که منشور خود را ببهای جنگ و خونریزی بر مردم تحمیل کند.

چگونگی برخورد ما !

چگونگی برخورد جریان های سیاسی با این مسئله انسانی, نشانگر نگاه ما به امر آزادی و آزاد بودن انسان ها در تعین حق سرنوشت و حق تعین چگونه زیستن خویش است ! بدون اما و اگر! اگر از نظر ما حنظل است در کام آن ها امری است مربوط به خود ملت ها که تصمیم می گیرند سرنوشت و حیات خود را چگونه رقم زنند.

احترام به حق تعیین سرنوشت ملت ها توسط اهالی همان کشور!

احترام به حق تعین سرنوشت توسط ملیت های درون یک کشور. نگاهی که تعین خواهد کرد نوع برخورد ما در عرصه جهانی نسبت به کشور ها در عرصه ملی نسبت به ملیت ها. هیچ وجدان آزاده ای, جنگ،هجوم و کشتار مردمان یک سرزمین را تحت هیچ عنوانی نمی تواند  با پیشوند و پسوند توجیه کند . کشتار انسان توجیه ناپذیر است .حق تعین سرنوشت حق ملت ها نیز حقی است که نمی توان گرفت! 

 

تاریخ انتشار : ۹ اسفند, ۱۴۰۰ ۸:۵۴ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!