در حالی در آستانه سال نو حکم سه سال حبس تعزیری رسول بداقی از سوی شعبه تجدیدنظر تأیید شد که جامعه معلمان ایران در انتظار آزادی او از زندان پس از حدود شش سال و هشت ماه حبس بدون یک روز مرخصی بود.
اگرچه رسول بداقی طی این سالها بامتانت و بزرگواری از دردهای خود و مشکلات جسمی و محرومیتهایش به خاطر تأکید بر اهداف صنفی حرفی نمیزند، اما مسئولان پرونده وی نیک میدانند که فشارهای ناشی از این سالها چه مشکلاتی را برای رسول به وجود آورده است تا جایی که امروز چشم چپ وی با مشکل عدم بینایی تا پنجاه درصد روبروست.
اگر خانواده رسول بداقی بدترین شرایط را باشرافت تمام تحمل کردهاند به خاطر این است که همه نیک میدانند رسول درراهی قدم گذاشته است که هدفش چیزی جز بهبود وضعیت آموزش کودکان این سرزمین و حفظ کرامت و منزلت معلمان نیست. اینک ما و همکارانمان در سراسر ایران با این پرسش روبرو شدهایم که این مطالبات رسول که مطالبات ما نیز هست چه خطری برای جامعه دارد که رسول باید سه سال دیگر نیز در زندان و دور از همسر و فرزندان خود بماند؟
کانون صنفی معلمان ایران ضمن اعتراض به این حکم ناعادلانه، خواهان لغو آن است و به مسئولان توصیه میکند بجای صدور چنین احکامی، اجرای خواستهها و مطالبات معلمان در راستای بهبود آموزش وپرورش کشور و ارتقای وضعیت منزلت و معیشت معلمان را در دستور کار قرار دهد پیش از آنکه خروجیهای این سیستم نابسامان، تمامی معیارهای اخلاقی، فرهنگی و تربیتی این کشور را فروپاشد و آمارهای طلاق، جرم و جنایت، بزهکاری و فسادهای اجتماعی بیش از این بالا رود.
بیتردید رسول بداقی در راستای بهبود شرایط آموزش و جامعه گام برداشته است ما از تمامی مسئولین میخواهیم پیش از آنکه رسول به خاطر مشکلات زندان بیناییاش را از دست دهد شرایط لازم برای آزادی او دستکم برای درمان پزشکی مهیا نمایند.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۱۳۹۴/۱۲/۲۸
