مهمترین سد نیروهای انقلابی، بی عملی، استفادە نکردن از اختیارات فراقانونی، شعار و سخنرانی های بی ثمر، این عصارە آن گفتەهائیست کە یکی از افراد موسوم بە دلواپسان “مهپویا دماوند” در تازەترین پست خود در شبکە اجتماعی “گوگل پلاس” راجع بە خامنەای انتشار دادە است.
با این سخنان بی سابقە، ظاهرا این بار افراطیون جبهە جدیدی گشودەاند، جبهە حملە مستقیم بە رهبری کە جزو مقدسات و افتخارات آنان بود و همیشە اصلاح طلبان و میانەروها را بە آن متهم می کردند کە از ولی فقیە تبعیت لازم را بەعمل نمی آورند.
این گفتەها می تواند سرفصل جدیدی در رفتار، کنش سیاسی و عقیدتی افراطیون در ایران باشد، و ما را در مقابل چندین موضوع قرار بدهد:
ـ افراطیون بە هیچ وجە نمی خواهند با امر توافق اتمی کنار بیایند؛
ـ ولی فقیە را تا آنجا قبول دارند کە کە با سیاستهای آنان هماهنگ باشد؛
ـ نشانەهای پیدایش احتمالی برخورد خشن و فیزیکی در صحنە سیاسی کشور؛
ـ اما از همە مهمتر اینکە، چنین سخنانی، آن تحلیلهای تاکنونی تا حدود زیادی زیر سئوال می برد کە ولی فقیە را بی چون و چرا در جبهە تندروها قرار می داد، و یا اینکە سیاستها و موضع گیریهایش را عموما بە نفع آنها ارزیابی می کرد.
اما افرطیون بە کدام نیرو متکی هستند کە بە آنان چنین جراتی را می دهد؟ بی گمان پایگاە اجتماعی این نیرو بسیار ضعیف است و آنچە در واقع می ماند اتکای آنان بە نیروهای چماق بدست، لایەای از روحانیون و بخشی از نظامیان درون سپاە می باشد. اما در مورد عملکرد قاطع این نیروها و تاثیرگذاریشان بر وضعیت سیاسی کشور بدون همراهی رهبری باید تردیدهای جدی داشت.
لنین می گفت چپ روی مستعد راست رویست. و این درست آن بلائیست کە بسر بخشی از افراطیون آمدە و البتە این بار بطور معکوس.
