خون را به خون نشویید

جوانی ۲۷ ساله , هنرمند وزاده ی مادری هنرمند , هفت سال است در انتظار چوبه ی دار روز شماری می کند.

ریحانه ی جباری به موجب حکم دادگاه و به تشخیص ۸ شهروند ایرانی که قاضی نامیده می شوند، “قاتل” شناخته شده است. هیچکس از آنچه بواقع میان دو یا سه تنی که در رخداد خونبار قتل مرتضی سربندی گذشته است،اطلاع دقیقی ندارد، اما همه احساس دردناک خانواده ی مقتول را پس از مرگ عزیزشان به خوبی در می یابند. ما اصرار آنان را به اجرای حکم اعدام بر مبنای رسوم جاری در کشورمان طبیعی می دانیم. ما همین قدر آگاهیم که ریحانه چه روزگار دشواری را می گذراند. ما در می یابیم که انسان های عادی به طور معمول در شرایط نامتعارف ممکن است به اقدامی از این گونه دست یازند، هرچند بر این باوریم آنانی که دست زدن به این گونه جنایت ها روند زندگی روز مره شان را تشکیل می دهد نیز زاده ی شرایط تحمیل شده بر زندگیشان اند، و پیش از شروع دادخواهی و قصاصشان باید شرایطی را که به این جنایت ها وادارشان می کند دگرگون کرد؛ زیرا هیچکس جانی بالفطره نیست و هرکس در این راه تابع شرایط زندگی خویش است. معهذا ما تعجب خود را از اینکه قوانین ایران و به تبع آن قضات دادگاهها بین شخصی که در اثر اضطرار یا بی اطلاعی در یک لحظه تصمیم نادرست می گیرد و آن کس که با قصد قبلی و به طور مکرر دست به ارتکاب جرم می زند تفاوت معنی داری قائل نیستند، اعلام می داریم.

اکنون، اما سرنوشت ریحانه به دست خانواده ی مرتضی سربندی سپرده شده است. باری سنگین بر دوش خانواده ای داغدیده نهاده شده است که ما انتظار داریم همگان شرایط دشوار شان را دریابند؛ فرزندانی که پدرشان را از دست داده اند و مادری که فرزندش را.

اکنون پس از هفت سال در آستانه ی اجرای حکم اعدام ریحانه ی جباری قرار داریم و امروز و فرداست که او را چشم بسته به پای چوبه ی دار بکشانند. بسیاری از روشنفکران، هنرمندان، کارگران و بازیگران سینما، نویسندگان و… تاکنون با تشکیل گردهم آیی ها و در تماس با خانواده ی مرتضی سربندی، خواهان بخشودگی ریحانه ی جباری شده اند. این تماس های گسترده تاکنون موجب به تعویق افتادن اجرای حکم او شده است؛ اما او را از چوبه ی دار دور نکرده است؛ و این تعویق اجرای حکم اعدام نیز شاید نمایشگر بیداری وجدان بشری خانواده ی مقتول بوده باشد؛ و امید ما این است که چنین نیز بوده باشد.

ما در فرصتی که پدید آمده است از خانواده ی مرتضی سربندی می خواهیم که با اقدامی انسانی، ریحانه را که مرگ و زندگیش را به تصمیم آنان وابسته است، به زندگی باز گردانند؛ با این اقدام انسانی خویش در جبران نواقص قانون گامی بلند بردارند و با این بخشایش همه ی فعالان فرهیخته و انسان دوستان خواهان بخشایش را مرهون همت خویش سازند. آنان بی گمان لذت این اقدام انسانی خود را خواهند چشید و در معرض ستایش و تحسین انبوه هموطنانی که خواهان این اقدام دشوار اما ممکن شده اند، قرار خواهند گرفت.

سیمین بهبهانی، جعفر پناهی، علی رضا جباری، فریبرز رئیس دانا، نسرین ستوده، اسماعیل مفتی زاده، محمد ملکی، نرگس محمدی، محمد نوری زاد