سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱ شهریور, ۱۴۰۵ ۱۸:۰۳

یکشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۸:۰۳

راه دشوار سودا از میان تحجر، تجاوز و خشونت در کشور نپال 

برای بسیاری از دختران و زنان در نپال، خانه خود می تواند محل تجاوز و شکنجه، و زندانی در کنترل مردان باشد. زندانی که در آن، به خطر مرگ نیز منجر می شود. در حال حاضر دو خانه در شهر کاتماندو پایتخت کشور نپال تاسیس شده است که  پناهگاهی برای این دختران و  زنان آسیب دیده می باشد. "سودا" در نوجوانی مورد تجاوز قرار گرفت و باردار شد. او در یکی از این خانه های امن در شهر کاتماندو مورد حفاظت قرار گرفت. سودا  در این خانه از بهت و بحران به خود آمد و توانست پس از سال ها، از میان راه  دشوار تحجر، تجاوز و خشونت، راهی برای بازگشت به زندگی پیدا کند.

Getting your Trinity Audio player ready...

در کاتماندو  پایتخت  کشور نپال، دو خانه امن تاسیس شده که در موارد خشونت های خانگی از دختران و زنان حفاظت می کنند. “خانه امن” و “مانگالا ساهانا” با بودجه دولت تاسیس شده اند که زنان و دختران می توانند در آنجا در محیطی امن زندگی کنند، آنها از خدمات روانشناختی و درمانی برخوردار می شوند. در آنجا آنها می توانند ادامه تحصیل بدهند یا خواندن و نوشتن را یاد بگیرند، امری که خیلی از آنها از دوران کودکی از آن محروم مانده بودند. وقتی زنان وضعیت بهتری دارند و می توانند آرامش داشته باشند، قادر می شوند از توانایی های خود استفاده کنند، آموزش ببینند و بطور مثال در همین خانه های امن، خیاطی یاد بگیرند  تا با کار و درآمد از آن، زندگی مستقل خود را تأمین نمایند.

از سال ۲۰۱۵ به بعد، جیاکومو د اورلاندو”عکاس” برای مدت طولانی در نپال زندگی می کرد و به دیدار زنان در خانه های امن می رفت. او می گوید مدت ها طول کشید تا خیلی ها به من اعتماد نمایند و در ها را به روی من باز کنند و داستان هایشان را با من در میان بگذارند و از گذشته سخت و دردناک خود پرده بردارند. تا آن زمان  بسیاری از زنان، مردان را  فقط ببا عنوان های ستمگر و متجاوز نام می بردند، د اورلاندو می گوید از خود می پرسم، حال چرا من هم که یک مرد هستم، این زنان به من اعتماد می کنند و مرا با عنوان های ستمگر و متجاوز صدا نمی کنند…؟ 

“در خانه های امن، زنان  صدای خود را دو باره پیدا می کنند”
 داورلاندو  پس از ملاقات با “سامیسکا” می گوید: وی از زمانی که مورد خشونت قرار گرفته است دیگر نتوانسته است مشت هایش را باز کند. او هر وقت که مورد ضرب و شتم قرار می گرفت و یا مجبور به تحمل ضربه های درد آور می شد، محکم دستش هایش را به هم می فشرد و مشت هایش را گره می کرد. سامیسکا گفته بود: که سالها درد و زجر و شکنجه را بی سر و صدا تحمل کرده است. او گفته بود: اگر چه در این زمان در خانه امن هستم اما در بعضی مواقع گرفتگی عصبی در دست ها و مشت هایم، مرا همچنان آزار می دهد. یکی از زنان می گوید:تفاوت بین خانه ای که امن است و خانه ای که خطرناک و نا امن است این است که در یک خانه امن به شما ضربه ای وارد نخواهد آمد. در خانه های امن، زنان صدای خود را دو باره پیدا می کنند. کمالا زن ۲۵ ساله بر اثر خشونت های خانگی، دچار بیماری روانی شده بود که خانواده ش او را از روستا بیرون کردند. یکی دیگر از زنان می گوید: حاملگی نا خواسته رو به افزایش است، من هم در نوجوانی حمله شدم، من همیشه در محاصره مردان بودم. یکی دیگر از زنان این خانه گفت: ما در چهار دیواری خانه های خود مورد خشونت مردان خود قرار گرفته ایم. یکی از فعالان مدافع حقوق زنان و علیه خشونت جنسی می گوید: “ما باید از مردان شروع کنیم، زیرا اکثر عاملان این عمل تجاوز و خشونت، مردان هستند”.  

بحران کرونا و شبکه های مجازی علیه خشونت خانگی 

یکی از خبرنگاران زن گفته است که من در بحران کرونا از طریق شبکه های مجازی با واقعیت خشونت های خانگی آشنا شدم . و به خصوص از زندگی سودا بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم. وی هنگامی که چند سال پیش برای اولین بار به خانه امن آمد، او را ملاقات کردم . سودا در نوجوانی مورد تجاوز قرار گرفت و باردار شد. او در یکی از این خانه های امن در شهر کاتماندو مورد حفاظت قرار گرفت. سودا در این خانه از بهت و بحران به خود آمد و توانست پس از سال ها، از میان راه دشوار تحجر، تجاوز و خشونت، راهی برای بازگشت به زندگی پیدا کند.

در کاتماندو، هنرمندان خیابانی به افزایش خشونت علیه زنان واکنش نشان می دهند و نسبت به آن اعتراض می نمایند.  دولت نیز همچنین برای آگاهی بیشتر مردم، واکنش نشان داده و بنرهایی را در خیابانها آویزان کرده است. به طوری در صورتی که زنان و دخترانی که مورد حمله و برخورد های خشونت آمیز قرار گیرند، در خواست کمک نمایند. علاوه بر آن، یک گروهان پلیس مخصوص زنان به طور جداگانه تشکیل شده است که به طور خاص از زنان محافظت نماید. در بحران کرونا، خشونت علیه زنان در سراسر جهان دوباره افزایش یافته است. طبق مطالعه سازمان بهداشت جهانی (WHO)، تقریباً یک سوم زنان، حدود ۸۵۲ میلیون زن در سراسر جهان در طول زندگی خود در معرض خشونت قرار گرفته اند. قتل یک زن جوان در اوایل ماه مارس در لندن اخیراً بار دیگراین مسئله جهانی را رسانه ای کرد.

گزارش از: ماریا استهر و جیاکومو د اورلاندو (عکاس)

پنجشنبه ۱۲ فروردین ۱۴۰۰- یکم آوریل ۲۰۲۱

 

 

تاریخ انتشار : ۱۲ فروردین, ۱۴۰۰ ۵:۵۲ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

«طرح مقابله با نفوذ»؛ توطئه‌ای سازمان‌یافته برای سرکوب جنبش دموکراسی‌خواهی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تصویب کلیات این طرح را «فاجعه‌ای دیگر در نظام حقوقی کشور» دانسته و ضمن مخالفت با آن، تصویب این طرح را ادامه و تشدید رویکردی می‌داند که در «قانون تشدید مجازات جاسوسی» نیز دنبال شده است؛ قانونی که در یک سال گذشته مبنای صدور احکام سنگین و اجرای احکام اعدام در شماری از پرونده‌ها قرار گرفته است.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

حقوق بشر گزینشی نیست؛ از مردم خودتان شروع کنید

شهناز قراگزلو: قوه قضائیه جمهوری اسلامی نمی‌تواند از یک سو خود را مدافع حقوق بشر معرفی کند و از سوی دیگر، در داخل کشور حقوق بنیادین شهروندان را نادیده بگیرد. اگر دفاع از حقوق بشر یک وظیفه انسانی و اخلاقی است، همان‌گونه که سخنگوی قوه قضائیه درباره مستندسازی جنایات میناب می‌گوید، این وظیفه پیش از هر چیز باید در برابر حقوق شهروندان ایران نیز به رسمیت شناخته شود.

مطالعه »

یک ایران، یک ملت و یک ترازنامه…

گودرز اقتداری: نوشته‌ای در فضای مجازی منتشر شده است که با این مطلع آغاز میشود: «ما یک ایران نداریم. دو ایران داریم! یک ایرانِ جهان سومی که از کشورهای منطقه عقب افتاده است، نه برق دارد، نه آب دارد، نه صنعت قابل توجهی دارد، نه زیر ساخت قابل اتکایی دارد و علاوه بر آن همه نخبگان‌اش نیز در حال فرار از کشور هستند و این ایران رو به قهقرا در حرکت است. یک ایرانِ دیگر هم وجود دارد که ۹۵ درصد جمعیت آن باسواد است و در بین ۲۰ کشور اول جهان در تولید علم قرار دارد و در تربیت متخصص از پزشکی گرفته تا مهندسی علوم روز جهان همچون نانو، رباتیک، ژنتیک، هسته‌ای و … سرآمد کشورهای منطقه است» یادداشت زیر در پاسخ به آن برداشت نوشته شده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

معاون نخست وزیرایتالیا، همچنان مانع بازگشت پناهندگان به این کشور می‌شود

دیپلمات‌های سابق فرانسوی و بریتانیایی خواستار موضع سختگیرانه‌تری در قبال اسرائیل شدند

شرکت‌های آمریکایی در اختلاف تجاری با کانادا زنگ خطر را به صدا درآوردند

بیانیه سازمان پزشکان و پیراپزشکان جبهه ملی ایران به مناسبت روز پزشک

کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ علیه دولت ملی مصدق و قانون اساسی مشروطه بود