در کاتماندو پایتخت کشور نپال، دو خانه امن تاسیس شده که در موارد خشونت های خانگی از دختران و زنان حفاظت می کنند. “خانه امن” و “مانگالا ساهانا” با بودجه دولت تاسیس شده اند که زنان و دختران می توانند در آنجا در محیطی امن زندگی کنند، آنها از خدمات روانشناختی و درمانی برخوردار می شوند. در آنجا آنها می توانند ادامه تحصیل بدهند یا خواندن و نوشتن را یاد بگیرند، امری که خیلی از آنها از دوران کودکی از آن محروم مانده بودند. وقتی زنان وضعیت بهتری دارند و می توانند آرامش داشته باشند، قادر می شوند از توانایی های خود استفاده کنند، آموزش ببینند و بطور مثال در همین خانه های امن، خیاطی یاد بگیرند تا با کار و درآمد از آن، زندگی مستقل خود را تأمین نمایند.
از سال ۲۰۱۵ به بعد، جیاکومو د اورلاندو”عکاس” برای مدت طولانی در نپال زندگی می کرد و به دیدار زنان در خانه های امن می رفت. او می گوید مدت ها طول کشید تا خیلی ها به من اعتماد نمایند و در ها را به روی من باز کنند و داستان هایشان را با من در میان بگذارند و از گذشته سخت و دردناک خود پرده بردارند. تا آن زمان بسیاری از زنان، مردان را فقط ببا عنوان های ستمگر و متجاوز نام می بردند، د اورلاندو می گوید از خود می پرسم، حال چرا من هم که یک مرد هستم، این زنان به من اعتماد می کنند و مرا با عنوان های ستمگر و متجاوز صدا نمی کنند…؟
“در خانه های امن، زنان صدای خود را دو باره پیدا می کنند”
داورلاندو پس از ملاقات با “سامیسکا” می گوید: وی از زمانی که مورد خشونت قرار گرفته است دیگر نتوانسته است مشت هایش را باز کند. او هر وقت که مورد ضرب و شتم قرار می گرفت و یا مجبور به تحمل ضربه های درد آور می شد، محکم دستش هایش را به هم می فشرد و مشت هایش را گره می کرد. سامیسکا گفته بود: که سالها درد و زجر و شکنجه را بی سر و صدا تحمل کرده است. او گفته بود: اگر چه در این زمان در خانه امن هستم اما در بعضی مواقع گرفتگی عصبی در دست ها و مشت هایم، مرا همچنان آزار می دهد. یکی از زنان می گوید:تفاوت بین خانه ای که امن است و خانه ای که خطرناک و نا امن است این است که در یک خانه امن به شما ضربه ای وارد نخواهد آمد. در خانه های امن، زنان صدای خود را دو باره پیدا می کنند. کمالا زن ۲۵ ساله بر اثر خشونت های خانگی، دچار بیماری روانی شده بود که خانواده ش او را از روستا بیرون کردند. یکی دیگر از زنان می گوید: حاملگی نا خواسته رو به افزایش است، من هم در نوجوانی حمله شدم، من همیشه در محاصره مردان بودم. یکی دیگر از زنان این خانه گفت: ما در چهار دیواری خانه های خود مورد خشونت مردان خود قرار گرفته ایم. یکی از فعالان مدافع حقوق زنان و علیه خشونت جنسی می گوید: “ما باید از مردان شروع کنیم، زیرا اکثر عاملان این عمل تجاوز و خشونت، مردان هستند”.
بحران کرونا و شبکه های مجازی علیه خشونت خانگی
یکی از خبرنگاران زن گفته است که من در بحران کرونا از طریق شبکه های مجازی با واقعیت خشونت های خانگی آشنا شدم . و به خصوص از زندگی سودا بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم. وی هنگامی که چند سال پیش برای اولین بار به خانه امن آمد، او را ملاقات کردم . سودا در نوجوانی مورد تجاوز قرار گرفت و باردار شد. او در یکی از این خانه های امن در شهر کاتماندو مورد حفاظت قرار گرفت. سودا در این خانه از بهت و بحران به خود آمد و توانست پس از سال ها، از میان راه دشوار تحجر، تجاوز و خشونت، راهی برای بازگشت به زندگی پیدا کند.
در کاتماندو، هنرمندان خیابانی به افزایش خشونت علیه زنان واکنش نشان می دهند و نسبت به آن اعتراض می نمایند. دولت نیز همچنین برای آگاهی بیشتر مردم، واکنش نشان داده و بنرهایی را در خیابانها آویزان کرده است. به طوری در صورتی که زنان و دخترانی که مورد حمله و برخورد های خشونت آمیز قرار گیرند، در خواست کمک نمایند. علاوه بر آن، یک گروهان پلیس مخصوص زنان به طور جداگانه تشکیل شده است که به طور خاص از زنان محافظت نماید. در بحران کرونا، خشونت علیه زنان در سراسر جهان دوباره افزایش یافته است. طبق مطالعه سازمان بهداشت جهانی (WHO)، تقریباً یک سوم زنان، حدود ۸۵۲ میلیون زن در سراسر جهان در طول زندگی خود در معرض خشونت قرار گرفته اند. قتل یک زن جوان در اوایل ماه مارس در لندن اخیراً بار دیگراین مسئله جهانی را رسانه ای کرد.
گزارش از: ماریا استهر و جیاکومو د اورلاندو (عکاس)
پنجشنبه ۱۲ فروردین ۱۴۰۰- یکم آوریل ۲۰۲۱
