سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۲۳:۴۱

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۲۳:۴۱

رسالت روشنفکران ما افروختن یک شمع است

بنیادِ بنیادگرایانه اطلاعیه جمعی از روشنفکران ایرانی در محکومیت حمله اسرائیل به کشتی های حامل کمک های انسان دوستانه به غزه عذابم داد. متن بیانیه را خواندم و متاسف شدم. زیرا عمیقا ذات گرایانه است و بازتاب دهنده نگاهی است که اسرائیل را دارای سرشت ویژه از نوع خبیث آن تصویر می کند...

بنیادِ بنیادگرایانه اطلاعیه جمعی از روشنفکران ایرانی در محکومیت حمله اسرائیل به کشتی های حامل کمک های انسان دوستانه به غزه عذابم داد. متن بیانیه را خواندم و متاسف شدم. زیرا عمیقا ذات گرایانه است و بازتاب دهنده نگاهی است که اسرائیل را دارای سرشت ویژه از نوع خبیث آن تصویر می کند. چنین کشوری با چنین مشخصات فقط زاده ترس و نفرت است. وجود خارجی ندارد، نه در ایران، نه در اسرائیل و نه در هیچ جای دنیا. اصلا تصادفی نیست که نامی از صلح و حتی امکان صلح و همزیستی دو ملت اسرائیل و فلسطین در این بیانیه نیامده است. حتی آرزوی آن هم طرح نشده است. شتاب در موضع گیری سیاسی فقط وقتی مفید و نشانه مهارت و قدرت است که از دقت لازم در هدف گیری و تاثیر گذاری در جهت آرمان های صلح جویانه بهره مند باشد. و گرنه گاه شتاب نکردن در موضع گیری سیاسی هزار بار نیکو تر است. اسرائیل می توانست و هنوز هم می تواند یک الگوی بسیار نیک از امکان همزیستی و همکاری مذاهب و اقوام و گروه های فرهنگی در منطقه ما باشد. ناسیونالیسم کور عرب و یهودی، اخیرا هم بلند پروازی حاکمان ما، کار را به اینجا کشانده است. ترس در هر دو سو قادر متعال شده است. عقلانیت و تدبیر رخت بر بسته است. اسرائیل خود را در چنگ غزه و غزه خود را درچنگال اسرائیل اسیر می بیند. این یک واقعیت است. اما نگاه ستیزنده ی این روشنفکران ایرانی در هیچ سو کمکی به ریختن ترس و رفتار نیکو تر این وحشت زدگان نمی کند. در ته دل این نوشته برای اسرائیل فرجامی به سان حاکمان تهران غنج می زند. این احساس کاملا قابل درک است. حتی اشاعه آن – با وجود این کسانی که این دور در اسرائیل روی کار آمده اند – گریز ناپذیر است. اما ناگزیر نیست. یعنی هنوز صلح ناممکن نشده است. رسالت روشنفکران سوق حوادث به این سو نیست. آدم هایی مثل حاکمان تهران این کارها را می کنند. ما چرا بکنیم؟ رسالت روشنفکران ما افروختن یک شمع است. شعمی که ذره ای نور امید به صلح و همزیستی را در دل ها بدمد. ذره ای اعتماد در دل دو طرف درست کند. آنها که نوشتند ایکاش نمی نوشتند. آنها که امضاء کردند ایکاش نصیحت می کردند و اصلاح می کردند. دفاع از حق مظلومان بدوی ترین وظیفه است. مدنی ترین نیست. دفاع از مظلوم وقتی بدوی نیست و مدنی هست که روح ترس و ستیز مهمیز نزند و کور سویی، یا پنجره ای، به سوی امید به صلح و همزیستی بگشاید.

farrokh1946@gmail.com

——————————————————–

محکومیت جنایت ارتش اسرائیل

و حمایت از جنبش رهایی بخش مردم فلسطین و ایران

• گروهی از فعالین سیاسی با امضای بیانیه ای حمله ی ارتش اسرائیل به کاروان های صلح به سوی غزه را محکوم کردند …

اخبار روز: پنجشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۸۹ – ۳ ژوئن ۲۰۱۰

حمله ی بامداد دوشنبه ۱۰ خرداد ارتش اسرائیل به کشتی های امدادی که حامل مواد غذایی و درمانی برای مردم ستمدیده ی غزه بوده اند، و کشتار بی رحمانه ی چند تن از سرنشینان صلح طلب و غیرنظامی در آبهای بین المللی، بار دیگر سرشت ستیزه گر اشغالگران سرزمین های فلسطینی را به روشنی تمام نزد مردم جهان آشکار ساخت. جامعه ی جهانی نسبت به نقض قوانین بین الملل با انزجار واکنش نشان داده، و بعضی کشورها چنانکه شایسته است سفیران اسرائیل را برای ادای توضیح و ابلاغ اعتراض به دولت متبوعشان احضار کرده اند. اینک وجدان های بیدار همه جا در همدلی با مردم فلسطین به پا خاسته اند تا ندای حق طلبیشان بر جریده ی روزگار ثبت گردد، و اقدامی باشد در جلوگیری از تداوم بیداد.

جنبش سبز مردم ایران به اقتضای آزادی خواهی و احترام به حقوق اساسی همه ی مردم با نهضت های رهایی بخش سرتاسر جهان، بخصوص با حرکت آزادی جویانه ی فلسطین همراه و همقدم است، و خشونت ورزی رژیم اشغالگر اسرائیل را با سرکوبگری های رژیم حاکم بر ایران مشابه می یابد، و هر دو نظام ستم پیشه را تقبیح می کند. هر دو رژیم در به گلوله بستن مردم صلح طلب تردید به خود راه نمی دهند و از خشن ترین روش ها برای نابودی انسان های آزادی خواه استفاده می کنند. هر دو حکومت در پایمال کردن آرای حقیقی شهروندان و بی اعتنایی به داوری جامعه ی جهانی گوی سبقت از یکدیگر می ربایند.

ما امضا کنندگان این نامه به عنوان جز کوچکی از جنبش سبز مردم ایران، جنگ بارگی رژیم اسرائیل و قساوت ارتش آن را محکوم می کنیم، و تلاش مردم ایران برای احقاق آزادی های مدنی را دوشادوش مقاومت تحسین برانگیز آزادی خواهانه و دموکراسی خواهانه و مبارزه ی دلیرانه ی ملت فلسطین علیه اشغال سرزمین خود پی می گیریم.

امضا کنندگان:

یرواند آبراهامیان، نسرین الماسی، کاوه احسانی، محمد اعظمی، فریبا امینی، بهمن امینی، علی افشاری، عبدالعلی بازرگان، گلبرگ باشی، رضا براهنی، محمد برقعی، مهرزاد بروجردی، سهراب بهداد، مازیار بهروز، آصف بیات، شهرنوش پارسی پور، علی پرسان، فواد تابان، کامران تلطف، نیره توحیدی، مهدی خانبابا تهرانی، مهدی جامی، رامین جهانبگلو، هوشنگ حسن یاری، فاطمه حقیقت جو، بهروز خلیق، حمید دباشی، مصطفی رخ صفت، سعید رضوی فقیه ،حسین زاهدی، فرج سرکوهی، بیژن شاه مرادی، معصومه شفیعی، شهلا صالح پور، احمد صدری، محمود صدری، بهزاد کریمی، کاظم علمداری، رضا علامه زاده، رضا فانی یزدی، مسعود فتحی، منصور فرهنگ، هادی قائمی، حسین قاضیان، فیروز قریشی، مهرانگیز کار، ناصر کاخساز، کاظم کردوانی، علی کشتگر، عبدی کلانتری، حسین کمالی، تقی کیمیایی اسدی، عفت ماهباز، اکبر مهدی، مجتبی مهدوی، اکبر گنجی، مجید محمدی، مهرداد مشایخی، علی اکبر موسوی خوئینی، روزبه میرابراهیمی، علی میرسپاسی، غفور میرزایی، محسن نامجو، ابراهیم نبوی، مهدی نوربخش، شاهین نجفی، فرهاد نعمانی، محمد رضا نیکفر، فرزین، وحدت، نادر هاشمی، عطا هودشتیان، محسن یلفانی.

تاریخ انتشار : ۱۴ خرداد, ۱۳۸۹ ۱۰:۰۰ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!