زندان قرچک ورامین، کهریزک دوم است

سر انجام پس از گذشت یک هفته از انتقال جمعی از زندانیان سیاسی زن زندان رجایی شهر به زندان قرچک ورامین، خانواده های این زندانیان توانستند با عزیزان شان دیدار کنند.

طبق خبرهای رسیده به کلمه ، خانواده های شبنم مددزاده، مریم حاجیلویی، مطهره بهرامی، معصومه یاوری و سایر زندانیان سیاسی زن منتقل شده به زندان قرچک ورامین صبح روز دوشنبه و در پی اطلاع از امکان ملاقات با عزیزانشان به این زندان رفته و تحت شرایط بسیار نامناسبی با آنها ملاقات کردند.

اگرچه با توجه به موقعیت جغرافیایی این زندان، که در بیابان های حوالی شرق تهران واقع شده است عملا شرایط ملاقات برای همه خانواده ها فراهم نشده است اما به گفته خانواده ی زندانیانی که برای ملاقات به این زندان رفته بودند برخوردماموران زندان با آنها بسیار توهین آمیز بوده است .

خانواده های زندانیان سیاسی زن در زندان قرچک ورامین شرایط جسمی و روحی عزیزان دربندشان را بسیار نگران کننده توصیف کرده اند. این خانواده ها در روز های اخیر چندین بار به دادستانی تهران هم مراجعه کرده اند اما تا به امروز موفق به ملاقات با دادستان تهران نشده اند و تا امروز هیچ دلیلی برای انتقال زندانیان سیاسی زندان به این زندان ذکر نشده است.

زندانیان سیاسی زن در ملاقات با خانواده هایشان گفته اند در صورت عدم تغییر وضعیت موجود از روز پنج شنبه دست به اعتصاب غذا می زنند. این در حالی ست که پیش از این نیز در نامه ی تظلم خواهی این زندانیان به مراجع تقلید و مسئولان ، به این موضوع اشاره کرده بودند .

به گفته این زندانیان زندان قرچک ورامین، کهریزک دوم است چرا که، وضعیت بهداشتی بسیار نامناسبی دارد .

آلودگی های ناشی از نبود امکانات کافی سرویس های بهداشتی، ازدحام ۲۰۰۰ زندانی در هفت سوله که گنجایش یک سوم جمعیت مذکور را نیز به سختی داراست و برخوردهای بسیار نامناسب ماموران زندان با زندانیان و نگهداری کودکان زندانی زیر ۱۸ سال در میان زندانیان خطرناک، عدم وجود آب قابل شرب، وضعیت نامناسب غذایی، تنها گوشه ی کوچکی از مشکلات زندانیان نگهداری شده در این زندان است.

۹ زندانی سیاسی زن در هفته گذشته و در پی انتقال به این زندان نامه ای خطاب به مردم ایران ، مراجع تقلید و مسئولان نظام منتشر کردند که در قسمتی از آن آمده بود:” که در ابتدای مشاهده این وضعیت و هتاکی ها و برخوردهای غیر قانونی ای که با زندانیان می شد، تصمیم به اعتصاب غذا گرفتیم، و کماکان بر این حق خود اصرار می ورزیم که در صورت تداوم شرایط فعلی، بیمی برای گذشتن از جان خود نداریم که اگر داشتیم هیچ کدام امروز در این جا نبودیم. اگرچه تجربه به ما ثابت کرده است که بی ارزش ترین چیزها در زندان، جان آدمی است. آن هم چنین زندانی، که اساس وجودش نه قانون، نه نظام جمهوری اسلامی، نه مقامات قضایی که اصل انسانیت را به زیر سوال برده است . به هر روی دست به دامان وجدان های بیدار شده ایم تا اگر ذره ای انسانیت در وجودمان باقی مانده باشد، در برابر این بی حرمتی ها به شان و منزلت انسانی که ملائک بر او سجده برده اند سکوت نکنیم.”

با توجه به شرایط نگران کننده ی زندانیان سیاسی زن زندان قرچک ورامین و اعلام اعتصاب غذای آنها از روز پنج شنبه نگرانی ها نسبت به وضعیت آنها افزایش یافته است .

در حال حاضر شبنم مددزاده، مریم حاجیلویی، مطهره بهرامی، معصومه یاوری، مریم اکبری منفرد، کبری بنا زاده، مهوش شهریاری و فریبا کارآبادی از جمله زندانیان زن سیاسی منتقل شده به زندان قرچک ورامین هستند. اگرچه اخیرا سازمان زندان های استان تهران خبر از انتقال تمامی زندانیان زن زندان اوین به این زندان، در آینده ای نزدیک داده است.