۱۹اردیبهشت سالروز حمله وحشیانه عوامل خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار به دفتر سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در سال ۱۳۸۴
اگر بخواهیم به جامعه کارگری و تشکل های کارگری در کشور بپردازیم و علت وضعیت بد اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کارگران را بررسی کنیم یکی از مهم ترین علت این درماندگی جامعه کارگری وجود همین تشکل های به اصطلاح کارگری مورد حمایت دولت است که نه تنها در سی سال گذشته نتوانسته اند سر سامانی به جامعه کارگری بدهند بلکه دستاوردهای گذشته کارگران را که با خون و دل و هزینه های بسیار بدست اوردند را از بین بردند. متاسفانه در کارگاهها و شرکتهائی که شوراهای اسلامی به اصطلاح کار نمایندگی کارگران را به عهده میگیرند و نفوذ خانه کارگر درآنجا زیاد است .کارگران هیچگونه امنیت شغلی و حق اعتراضی ندارند و اگر کارگرانی بخواهند اعتراضی نسبت به حق و حقوق خود داشته باشند شوراهای اسلامی کار ان واحد. نه تنها انها را شناسائی بلکه با همکاری مستقیم کارفرما و حراست اقدام به صدور رای اخراج برای معترضان میکند و اگر بخواهیم نگاهی به برگزاری انتخابات این تشکل های شوراهای اسلامی بیاندازیم متوجه خواهیم شد که نحوه اینگونه انتخابات انتصابی و یا سلطنتی است و مستقیم از کارفرما و حراست جهت برگزاری دستور میگیرند و حتی بازرسان اداره کار هم با انها همکاری میکنند و مورد حمایت وزرات کار هم هستنند بطور نمونه شرکت واحد اتوبوسرانی تهران.
با توجه به شکایت مکرر رانندگان شرکت واحد جهت برگزاری متقلبا نه انتخابات شوراهای اسلامی که حتی با اسناسنامه خود شورا هم مغایرت دارد نه تنها رسیدگی نشد بلکه مسئول بازرسی وقت انموقع با صراحت گفت حق با شما است ولی دستور این است که رسیدگی نکنیم و اینطور میشود که اکبر عیوضی که از تاسیس شوراهای اسلامی کار در شرکت واحد حضور داشته سالها بعنوان رئیس شورا و ناظر بر انتخابات و کاندید و حق نظر بر اعضای شورا و یا تعیین رد صلاحیت شوراها در شرکت واحد یک تنه اقدام به نصب و عزل نمایندگان به اصطلاح کارگران میکرده . از انجائی که سندیکای شرکت واحد در سال ۱۳۸۴در حال شکل گیری بود چون احساس خطر کردند با هماهنگی اعضای برجسته خانه کارگر و مدیریت وقت شرکت واحد و حراست در روز ۱۹/۲/۱۳۸۴ساعت ۱۰صبح با حمله به دفتر سندیکای شرکت واحد و ضرب و شتم کردن کارگران و مضروب ساختن رئیس و نایب رئیس سندیکا و به غارت بردن اموال سندیکا به خیال از بین بردن این تشکل مستقل و نوپا با خوشحالی در حالی که از امکانات دولتی از قبیل ۱۲دستگاه اتوبوس و پرداخت حقوق و اضافه کاری به چماقداران استفاده میکردند به پیش اربابان خود بازگشتنند که این عمل زشت باعث اتحاد و همدلی در بین اعضای سندیکا و رانندگان شد و با یک انتخابات سالم سندیکای شرکت واحد شکل گرفت. هر چند هنوز تعدای از اعضای سندیکا از جمله منصور اسالو و ابراهیم مددی و رضا شهابی در زندان هستنند و تعدادی در همین اردیبهشت و خرداد قرار است محاکمه شوند و تعدادی از اعضای هیئت مدیره و اعضای فعال بیکار هستنند و در پیچ و خم دادگاههای دیوان عدالت سرگردان هستنند ولی اعضای این تشکل همچنان محکم و استوار در راه منافع کارگران تلاش میکنند . وجود این تشکل های شوراهای اسلامی و حزب خانه کارگرمانعی بوده در راه شکل گیری تشکلهای واقعی و مستقل کارگری و با پائین نگه داشتن اگاهی کارگران و داشتن وسایل امکانات و فراهم بودن ابزار سرکوب علیه کارگران بیدار و حق طلب . که این ابزار هم چنان موفق نبوده از شکل گیری این تشکل ها جلوگیری کند. ولی همچنان که اگاه هستید بعد از شکل گیری سندیکای شرکت واحد تشکلهائی چون سندیکای نیشکر هفتپه و اتحادیه ازاد کارگران سندیکای ساختمانی نقاشان و …دیگر تشکل ها در حال شکل گیری هستنند به امید افزیش اگاهی کارگران و شکل گیری تشکل های واقعی و مستقل کارگری در ایران
داوود رضوی
عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد
بە نقل از سایت سندیکا ی واحد
