|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
هم میهنان!
با سقوط هواپیمای نظامی “C-130” در روز سه شنبه گذشته بر فراز تهران، نزدیک به ۱۳۰ نفر از شهروندان ما جان خود را از دست داده اند. همه ۹۷ نفر سرنشین این هواپیما که عمدتاً خبرنگار و فیلم بردار غیرنظامی و نیز جمعی از پرسنل ارتش بودند در آتش مهیب سوختند و تقریباً ۳۰ نفر از اهالی محل سقوط هواپیما، قربانی جانگداز این سانحه شدند. این هواپیما از تهران عازم چاه بهار بوده تا از برنامه های نظامی رژیم در آبهای دریای عمان فیلم و خبر تبلیغاتی تهیه شود.
سقوط هواپیمای نظامی “C-130” در حوالی فرودگاه مهرآباد و درست شش دقیقه پس از پرواز آن در شرایطی اتفاق افتاد که هنوز خاطره سقوط دردناک دو هواپیمای نظامی در مسیر خرم آباد و حوالی کرمان در گذشته نزدیک، از اذهان عمومی فراموش نشده است.
در بیست سال گذشته، دوازده مورد سانحه سقوط هواپیما در ایران رُخ داده که طی آن بیش از ۸۰۰ انسان جان خود را از دست داده اند. پنج مورد از این سوانح، به هواپیماهای نظامی عمدتاً با مسافرین غیرنظامی اختصاص داشته است. در کشور ما، سقوط هواپیما به یک امر پیش پا افتاده بدل شده و ایران یکی از بالاترین ارقام در این زمینه ها را به خود اختصاص داده است. در پی هر سقوط هواپیما، مسئولان قول روشن کردن علت سقوط – که معمولاً با کلمه مبهم ” نقص فنی” بیان می شود- را داده اند و هربار هم پیشگیری از وقوع مجدد چنین سوانحی را متعهد شده اند ولی موضوع همواره مسکوت مانده و سانحه بعدی فرا رسیده است!
در آخرین سانحه هوایی که به سقوط هواپیمای “C-130” در روز سه شنبه گذشته مربوط می شود، تا این لحظه و مطابق اظهار نظرهای افراد مرتبط با واقعه ، ارتکاب خلاف های نابخشودنی زیادی از سوی مسئولین امر، افشاء شده است. براساس این افشاگری ها، هواپیمای سقوط کرده فاقد جعبه سیاه بوده است! این هواپیما به دلیل وجود نقص فنی چند ساعت تأخیر داشته و در شرایطی به اصرار مسئولان مربوطه و نارضایتی خلبان از دستور پرواز باند فرودگاه را ترک می کند که از رفع نقص فنی در آن اطمینان حاصل نشده بود! بنا به اعلام مسئولان بیمه، تنها ۸۴ سرنشین این هواپیما بیمه بوده اند در حالیکه هواپیما ۱۳ نفر بیش از ظرفیت قانونی خود مسافر حمل می کرد!
مرکز کنترل فرودگاه در یک سهو بزرگ دستور اشتباه به خلبان را صادر می کند و از او میخواهد که به جای فرود اضطراری در بیابان های بین تهران – قم به فرودگاه مهرآباد برگردد! اینها گوشه های افشاءشده از بی مسئولیتی های پی در پی مقامات مسئول هستند و اینهمه نیز با یک واقعیت مُدهش بزرگ همراه اند که براساس آن، ناوگان هوایی ایران یکی از فرسوده ترین و خطرزاترین ناوگانهای هوایی جهان است. همه میدانند که نوسازی ناوگان هوایی کشور ما گروگان سیاست های ایران بربادده جمهوری اسلامی در عرصه بین المللی و مشی تنش و تشنج آفرین آن با برخی کشورهاست.
ما با اعلام تأثر و تأسف عمیق خود از این فاجعه تکان دهنده، و ابراز همدردی با بازماندگان قربانیان این سانحه مرگبار، مسئولیت قتل دلخراش شهروندان کشور در سقوط هواپیمای “C-130” و دیگر سوانح مشابه را متوجه مقامات جمهوری اسلامی می دانیم و خواهان پاسخ گویی صریح و بی پرده پوشی آنها در مورد این واقعه جانگداز هستیم. برای جلوگیری از تکرار چنین فجایعی، مقامات جمهوری اسلامی باید بگویند که چرا این فجایع اتفاق می افتد و برای پیشگیری از تکرار آنها در آینده چه برنامه ای را مّدنظر دارند.
هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
هفدهم آذر ۱۳۸۴



