نامه مشترک خطاب به

آقایان محترم،ما، نمایندگان طیف گسترده ای از سازمان های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایرانی در اروپا ، مایلیم مراتب امتنانمان را از اتحادیه اروپا بخاطر مواضع متخذه اش در چند هفته گذشته در دفاع از حقوق بشر و دمکراسی در ایران، ابراز داریم. بیانیه های شما توسط تمامی کسانی که در ایران در مبارزه اند تا رژیم را به عقب نشینی از کنترل تمامیت خواهانه ( توتالیتاری) و پذیرش خواست مردم وادارند، ارج گذاشته شده اند.

مبارزه ی جاری در ایران مبارزه ی دشواری است. شما، علاوه بر صحنه های خشونت باری که بر صفحه های تلویزیون اروپا می توانسته اید شاهدشان باشید، از دستگیری بیش از هزار نفر از مردم و اعمال شکنجه یا دیگر اشکال وحشیانه و رفتار توهین آمیز با بسیاری از آنان آگاه هستید. از پس از انتخابات اخیر حداقل ده ها نفر کشته شده اند. احمدی نژاد با پشتیبانی ولی فقیه با به میدان آوردن بسیج و دیگر گروه های شبه نظامی خود هر حرکت مسالمت جویانه ای را که مردم به آن دست می زنند، با خشونت و از جمله با تجاوز به خانه اشخاص و بلوک های آپارتمانی برای باز داشتن مردم به مراوده با یکدیگر از پشت بام، پاسخ می گوید.

چنان که اطلاع دارید، شورای نگهبان قانون اساسی پس از چندی تعلل، اکنون بر نتایج انتخابات صحه گذاشته است. به این ترتیب راه برای افراطیون رژیم گشوده شده است.

البته هنوز تا در هم شکستن مبارزه راه بسیاری باقی است، و مبارزه هنوز حامیان بسیاری حتی در درون نهادهای جمهوری اسلامی، که هیچگاه چنین منقسم نبوده اند، دارد.

موضع ما به عنوان ایرانیانی که در خارج از ایران اقامت دارند، این است که انتخابات ۱۲ ژوئن باید با حضور ناظران بین المللی تجدید گردد، این یگانه موضع به لحاظ اخلاقی و سیاسی قابل دفاعی است که معتقدان به دمکراسی و حکومت قانون می توانند اخذ کنند.

برای ما قابل درک است که اتحادیه اروپا از فراخوان صریحی برای تجدید انتخابات اکراه داشته باشد. موضوع پرونده اتمی یکی از نگرانی هاست، همچنان که موضوع تعادل ژئو پولتیک در خاور میانه نیز نگرانی دیگری است. ما همچنین دردمندانه از میراث تلخ بجا مانده از مداخله خارجی در امور کشورمان آگاهیم و می دانیم که رژیم با چه سهولتی می تواند از اشتباهات تاریخی رخداده بهره گیرد.

با این وجود، معتقدیم که اتحادیه اروپا می تواند و باید در این لحظه تعیین کننده کار بیشتری انجام دهد. علیرغم آنچه آقای احمدی نژاد ادعا می کند، جمهوری اسلامی نسبت به افکار عمومی بین المللی حساس است؛ به خصوص اگر افکار عمومی بین المللی و مطالبات خود مردم در ایران توأم گردند. بطور خاص، موضعی که بر احترام به حقوق جهانشمول بشر مبتنی باشد، در قیاس با موضعی که صرفاً بر منافع ژئوپولتیک استوار است، موثرتر بوده و به دلگرمی بیشتر مردم در مبارزه جاری شان خواهد انجامید.

اتحادیه اروپا می تواند از طریق یک رشته اقدامات، که خللی در اهداف استراتژیک آن در منطقه وارد نخواهد آورد، فشار بر احمدی نژاد را افزایش دهد:

– اولاً با فراخوان به عمل در سطح سازمان ملل متحد، از جمله فراخوان اجلاس ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد. چنین اجلاسی باید به نوبه خود به انتصاب یک گزارشگر ویژه در وضع حقوق بشر در ایران و اعزام هیات مشترکی از این گزارشگر همراه با دیگر گزارشگران ویژه موجود به ایران بیانجامد. منظور، گزارشگر ویژه در امور شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازات وحشیانه، غیر انسانی و توهین آمیز، گزارشگر ویژه در اعدام های غیر قانونی، صحرائی ( بدون طی مراحل عادی) و خودسرانه، گزارشگر ویژه در آزادی عقیده و بیان، و گزارشگر ویژه در موضع مدافعان حقوق بشراند؛

– ثانیاً، با احضار سفیر ایران به اتحادیه اروپا برای دیدار با شورای وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا و مطالبه مشترک آزادی فوری تمام دستگیر شدگان پس از انتخابات ۱۲ ژوئن؛ احضار سفرای ایران در ۲۷ کشور عضو برای طرح همین خواسته؛

– ثالثاً، با گسترش ممنوعیت ویزای اتحادیه اروپا تا آنجا که مسئولان مقدم نقض حقوق بشر در رژیم آقای احمدی نژاد را شامل گردد. منظور تمام فرماندهان کل و منطقه ای نیروهای امنیتی (پاسداران) و میلیشیا (بسیج) هستند و نه فقط آنانی که به داشتن ارتباط با پرونده اتمی مظنون اند؛ و نیز با فراخواندن شورای امنیت سازمان ملل به دست زدن به اقدامی مشابه در سطح سازمان ملل؛

– رابعاً، با فراخواندن شورای امنیت به گسترش تحریم های مالی علیه نهادها و افرادی که مسئولیت مقدم نقض حقوق بشر در ایران تحت رژیم آقای احمدی نژاد را به عهده دارند؛

– خامساً، با تهدید به پذیرش، و با پذیرش دیگر اشکالی از تحریم های سیاسی در سطح بین المللی که می توانند به طرد رژیم و تضعیف اعتبار آن کمک کنند. بی آنکه به مردم آسیب برسانند. این اشکال می توانند از جمله تحریم های ورزشی را – خاصه در کشور فوتبال دوستی چون ایران، شامل شوند؛

– سادساً، از طریق ارتباط مستقیم با مجلس ایران، پیشنهاد اعزام نمایندگان پارلمان اروپا به ایران در خلال چند هفته آتی، به منظور بحث پیرامون وضع حقوق بشر و حفظ راههای باز برای دیالوگ و مراوده با مجلس.

ما واقفیم که مبارزه مردم ایران برای آزادی و دمکراسی طولانی تر از آنی خواهد بود که امیدوار بوده ایم. اما این مبارزه ای است برگشت ناپذیر، و مردم ایران آنانی را که در این مبارزه به حمایت برخاستند، به یاد خواهد سپرد. ما امیدواریم اتحادیه اروپا این مسیر بحق را بر گزیند.

با احترام

۰۹/۰۷/۲۰۰۹
۱- کمیته ایرانیان ساکن بلژک

۲- جمعیت دفاع از جبهه جمهوری و دمکراسی در ایران- بلژیک

۳- فدراسیون اروپرس

۴- مرکز فرهنگی پرسپولیس- بلژک

۵- سازمان فدائیان خلق ایران ( اکثریت)- بلژیک

۶- کانون پناهندگان ایرانی در بلژیک

۷- مرکز میان فرهنگی ایران- شهر هام- بلژیک

۸- سازمان فرهنگی گنت مهمان نواز- بلژیک

۹- جبهه ملی اروپا

۱۰- شبکه فرهنگی ایرانیان اروپا

۱۱- پلاتفرم سازمان های پناهندگی ایرانیان در هلند

۱۲- انجمن ایرانیان- هلند

۱۳- حزب مشروطه ایران- شاخه دانمارک

۱۴- حزب سوسیال دمکرات ایران- شعبه دانمارک

۱۵- سازمان جبهه ملی ایران- آلمان

۱۶- خانه فرهنگی آذربایجان- اسن- آلمان

۱۷- کانون دفاع از حقوق بشر در ایران- بلژیک

علی صمد هماهنگ کننده از طرف

امضا کنندگان متن نامه

iranianbelgique@yahoo.fr