نا آرامی ها در مصر : متعصبین خواهند باخت

 

 حامد عبد الصمد نویسنده و روزنامه نگار مصری مقیم آلمان 

                                                                              

  اسب ” تروآ ” ی دموکراسی 

 هر وقت و هر جا که اسلامیست ها به قدرت دست یافتند ، همراه آنان دو سناریو قابل پیش بینی هم وجود دارد :

الف  – آنها با مشت آهنین حکومت می کنند و جامعه  و کشور را به یک زندان بزرگ تبدیل می نمایند ؛ همه چیز و همه جا را نا بود و ویران میکنند : مانند ایران ؛ افغانستان ؛ سومالی و سودان . ب  – حال اگر آنها از قدرت ساقط شوند مانند الجزایر دهه ۸۰ ، خودشان را بصورت ارگانهای تروریستی شکل میدهند و در کوچه و خیابان حمام خون راه می اندازند . 

درست الأن در مصر ، سناریو اول با مداخله و میانجیگری ارتش عوض شد . همزمان ترس از بروز سناریو دوم ، همان حملات تروریستی ” اخوانی ها ” دارد رشد میکند . هم اکنون ” اخوانی ها” شاخه نظامی خودشان را به خیابان ها گسیل میکنند و بطوری وحشیانه به دور  و بر خود تیراندازی میکنند و تلاش میکنند مردم را به ترس و وحشت بیندازند تا رییس جمهور سرنگون شده خود را دو باره به قدرت برگردانند .حقیقت  این است که ” اخوانی ها ” روح زمانه را نفهمیده و درک نکرده اند . آنها قادر به تصور این نبودند که در زمان ارتباطات جهانی ، امکان حضور  و دوام دیکتاتوری های جدید آسان  نیست . آنها   برای رسیدن به قدرت سیاسی  از دموکراسی  به عنوان اسب ” تروا ” استفاده میکنند . آنها از درون دموکراسی را تهی و نا بود  میکنند . آنها می خواستند مانند رییس جمهور سابق حسنی مبارک ، با سرعت زیاد و شدت  و کنترل هر چه بیشتر بر همه ارگانهای کشور چنگ بیندازند .اتحاد آنها با ” حماس ” یک تهدید آشکار برای امنیت  شبه جزیره سینا بود که منجر به از دست رفتن جان  ۱۶ نفر از سربازان مصری شد. برنامه اقتصادی نا شیانه  و نا کار آمد آنها ، منجر به ویرانی  اقتصادی کشور گردید . 

 

مصر به کشتار و خونریزی تهدید میشود 

از آنجایی که در مصر پارلمان وجود ندارد ، برای براندازی یک رییس جمهور باید یک برنامه مورد پسند یا  یک جریانی راه می افتاد تا همه را از دست محمد مرسی خلاص کند . ارتش می بایست مداخله میکرد . تا از یک جنگ داخلی بین هواداران و مخالفان  او  و ویرانی بیشتر اقتصادی کشور جلوگیری نماید . متخصصان خارج از گود در کشور های غربی ، پشت این قضیه پیش آمده در مصر را یک کودتای نظامی می بینند  و خواست میلیون ها مصری را نا دیده میگیرند . بندرت پیش می آید که ” طالبان ” ، حماس ، دولت آمریکا و دولت آلمان دارای یک نظر باشند اما در این مورد همه آنها  برکناری محمد مرسی را ضربه  ای به دموکراسی میدانند . اما باید گفت که دموکراسی ازدواج کاتولیکی نیست که حق تقاضای طلاق زنان از مردان را صلب میکند حتی اگر مرد یا شوهر الکلی و هرزه باشد و نسبت به او بد رفتاری کند .  اسلامی ها قصد داشتند کشور مصر را به زمان قرون وسطی برگردانند و قدرت خودشان را در دیگر کشور های عربی گسرش دهند . سرنگونی اخوان المسلمین در مصر منجر به پایان قدرت اسلامگرایی در کشور مصر گردید . کشور مصر همیشه مرکز اسلام رادیکال و افراطی بود .بنا بر  این  با وجود خطرات زیاد در قاهره ، ما نباید فراموش کنیم : سرنگونی محمد مرسی بوسیله ارتش تنها راه حل بود . دخالت ارتش ، دفاع از آزادی مردم مصر ، و همچنین جلوگیری از تهدید آنها علیه غرب بود . 

 

آخرین نبرد شروع شده است 

بله ، مرسی دموکراتیک انتخاب شد. با راههای قانونی به قدرت رسید . اما یک تفاوت معنی دار  بین قانون و مشروعیت وجود دارد . قانونی  بودن یک روش یا یک طرز اجرا است . ، اما مشروعیت یک مرافعه و دعوای  طولانی و قدیمی است . به خاطر همین است که برای من مرسی مشروعیت خود را به عنوان رییس جمهور مصر از دست داده بود .او پس از زمانی کوتاه از به قدرت رسیدن خود ، به تمام وعده های خود پشت پا زد و از قوانین دموکراسی سر پیچی نمود  و با صدور فرمانهای مورد جدل ، خودش را ماورا و بالا تر از قانون قرار داد و اجازه داد تا شاخه نظامیان اخوان المسلمین دادگاه قانون اساسی را به تصرف خود در آورند . آنها سعی کردند با این کار خود مانع رای   قضات بر  علیه قانون اساسی اسلامی شوند . و همان موقع که مردم تظاهرات صلح آمیز خود را در برابر کاخ ریاست جمهوری آغاز کردند ، باز هم یک قسمت از اعضا شاخه نظامی اخوان المسلمین را به سوی تظاهر کنندگان فرستاد و اجازه داد تا آنها تظاهرات را با خونریزی به پایان ببرند . متحدان اسلامی اش ، روسای مخالفان را حتی در حضور او به عنوان خائنین بی دین خطاب میکردند . بعضی از کانالهای تلویزیونی نزدیک به او ، در واقع مردم را بر علیه ” قبطی ” ها و اقلیت شیعه تحریک میکردند و صحنه سازی ها و برنامه ریزی های آنها ، منجر به کشتار و قربانی شدن عده زیادی از مردم گردید . زمانهای غیر عادی ، الزامات غیر عادی هم می طلبند : کاری که ارتش مصر در سوم یولی ۲۰۱۳ انجام داد در واقع  نه یک کودتا بلکه یک عملیات آزاد سازی  گروگانها از  دست گروگانگیر ها بود . تمام کشور بوسیله محمد مرسی و اخوان المسلمین او ، با نام دموکراسی به گروگان گرفته شده بود و مورد بد رفتاری و سوء استفاده قرار میگرفت .

 

افتادن ماسک اسلامیست ها 

هم اکنون دو باره کارت های بازی بر خورده اند. اخوان المسلمین این شانس را دارد که دوباره در دولت و حکومت و انتخابات جدید شرکت کند. اما آنها نمی خواهند . وقتی که نمی توانند قواعد و اصول بازی را خودشان تعیین و تبیین کنند، آنوقت بازی را نمی پذیرند . آنها سعی میکنند شکافهای جامعه  را هر چه بیشتر عمیق تر کنند. محمد مرسی و اخوان المسلمین او، در همان  آغاز بر علیه دموکراسی و بر علیه خواست اکثریت مردم مصر کودتا کردند، اکنون ماسک اسلامیست ها افتاده است و آنها هم اکنون به آن زبانی صحبت میکنند که در بهترین  شکل به آن تسلط دارند که همان زبان تجاوز و خشونت است. در قاهره ، اسکندریه و در شبه جزیره سینا و در جنوب کشور ، آنها می خواهند با خشونت و درگیری ، رییس جمهور بر کنار شده را دو باره به قدرت برگردانند . دهها کشته و صد ها مجروح نتیجه اولین روز درگیری های آنها بودند . آخرین نبرد متعصبین شروع شده است و آنها بازنده این نبرد خواهند بود .