نوروز: نمادی از دانایی، زیبایی، امید و توانایی

بازهم نوروز دیگری از راه رسید

و بار دیگری ما ایرانیان در هر کجای این عالم و باهر دیدگاه ,مذهب و اندیشه ای که باشیم و فارغ از هر تعلق قومی و منطقه ای در یک لحظه مشخص و ثابت در کنار آنانی که دوستشان می داریم و در زیباترین لباس و با لبی خندان به پاسداشت میراثی کهن که با گذر از هزاره ها , کوله باری از بالندگی فرهنگی را برایمان به ارمغان آورده است به سرور می نشینیم.

همگی ما در این لحظه زیبا دشمنی ها و کینه ها را برای دمی کنار می گذاریم و بهترین آرزو ها را آنچنان که دل خواستار آن است زیر لب زمزمه می کنیم و از یکتای پاک می خواهیم.

بیاییم با هم و در این گاه همدلی علاوه بر نیکی هایی که برای خود و دوستانمان آرزو مندیم آبادی و سرفرازی میهنمان را هم بخواهیم و پیمان ببندیم که در سال پیش رو برایش بکوشیم.

در سالی که گذشت باز هم شاهد تخریب میراث فرهنگی و محیط زیست سرزمینمان بودیم اما این بار بیایید در میان شور و خنده های این عید و زمانی که کودکان و عزیزمان را در آغوش محبت خویش به گرمی می فشاریم در گوششان و دل خویش نجوا کنیم که میراث فرهنگی این سرزمین سند هویت ملی مان است و باید پاسبانانی راستین برای این گوهرهای تکرار نشدنی باشیم و حفظ محیط زیست ضامن اساسی توسعه ای پایدار و همیشگی است.

تحویل سال لحظه زیبایی مملو از شور و شیرینی و شادی است و این شادی زمانی حقیقی است که همگان از آن بهره مند باشند و سرزمینی داشته باشیم آباد و سربلند که مردمانش از گوهر دانایی , عشق به زیبایی , امید به فردا و توانایی در برخورداری از آنچه لازمه یک زندگی آسوده است با بهره اند تا فارق از دشمنی ها و دورویی ها بازو در بازوی هم بکوشند و از پای ننشینند پس چه زیباست که به نام ایران , به عشق ایران و برای ایران بکوشیم تا سال پیش رو و سالهای پس از آن این چنین باشد.

تا باد چنین بادا!

هر روزتان نوروز

ایرانمان آباد

از سوی انجمن ایران شناسی کهن دژ

بابک مغازه ای – دبیر کل و سخنگو