سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۷ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۲۰:۱۲

یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۲۰:۱۲

پیام کانون مدافعان حقوق کارگر به اجلاس سالانه ILO

ما از هم طبقه‌ای‌های خود در اجلاس جهانی سازمان کار انتظار داریم تا از ورود نمایندگان دولتی و نمایندگان دروغین کارگران در آن اجلاس جلوگیری کرده و با تصویب پاراگرافی مخصوص به وضعیت کارگران در ایران، به خصوص زندانیان کارگری رسیدگی کنند.

با درود‌های فراوان

به کنفدراسیون بین الملی کارگران ITUC

امسال نیز همانند چند سال گذشته به دلایل مختلف نتوانستیم در آن اجلاس شرکت کنیم. در همین جا از دعوت شما برای شرکت در اجلاس سالانه آن نهاد تشکر می‌کنیم.

جهت اطلاع لازم است بدانید که همان گونه که در سال‌های قبل پیام خود را به آن اجلاس فرستادیم متاسفانه فعالان کارگری و نمایندگان مستقل نهاد‌های کارگری هم چنان تحت تعقیب‌اند و یا زندان‌های طویل المدت را از سر می‌گذرانند.

در این راستا علاوه بر زندانیان قبلی در آستانه  برگزاری جشن‌های روز کارگر امسال آقایان محمود صالحی از فعالان کارگری خباز- آقای ابراهیم مددی و داود رضوی از فعالان سندیکای شرکت واحد … و آقای عثمان اسماعیلی یکی دیگر از فعالان کارگری بازداشت شدند که برای هر کدام پرونده‌هایی در جریان است. ( لازم به ذکر است که این دوستان بعد از دوره بازداشت ۲۰ روزه آزاد شده اند) علاوه بر آنها آقایان پدرام نصرالهی ، کوروش بخشنده ، فردین میرکی  نیز بازداشت و برای هر کدام پرونده ایی تشکیل شده است. آقای یدی صمدی و اسماعیل شبانی نیز هر کدام به ۵ ماه زندان و ۳۰ ضربه شلاق به خاطر فعالیت کارگری در اتحادیه خبازان محکوم شده‌اند.هم چنین کارگران معترض چادرملو نیز به حکم های شلاق محکوم شده اند. علاوه بر آن جعفر عظیم زاده و جمیل محمدی از فعالان کارگری به ترتیب به ۶ سال و ۳ سال زندان محکوم شده‌اند.

لیست بلند بالای دستگیری و محکومیت فعالان کارگری به همین جا ختم نشده و شاهپور احسانی راد نماینده کارگران پروفیل ساوه نیز بازداشت شده است. این کارگران به خاطر دریافت نکردن ۴ ماه حقوق دست به اعتصاب زده بودند. آقای جعفر عظیم زاده نیز به دلیل همراهی با خانواده‌ی ایشان بازداشت شده اند.

این امر در حالی است که در سال گذشته بیش از ۲۰۰۰ اعتراض ثبت شده کارگران و معلمان و پرستاران در برابر عدم دریافت حقوق و یا اخراج‌های بی رویه و تبعیض و سایر موارد صورت گرفته است. کارگران قطار شهری اهواز بیش از ۷ ماه است که حقوق‌های خود را دریافت نکرده‌اند و این عدم پرداخت حقوق به امری عادی در موسسات اقتصادی تبدیل شده است.

هم چنین تحمیل حداقل حقوق ۷۱۲ هزار تومانی ( ۲۱۰ دلار ) در ماه بصورت رسمی فقر و گرسنگی را برای خانواده‌های کارگری تحمیل کرده است، این در حالی است که خط فقر در ایران حداقل ۳،۴۰۰،۰۰۰ هزار تومان ( ۱۰۰۰ دلار ) است.

کلیه این امور سبب شده است تا کارگران در حالی که در سخت‌ترین شرایط زندگی به سر می‌برند ازداشتن تشکل‌های مستقل و نمایندگان واقعی خود محروم هستند و در نتیجه کارگران ایران به یکی از محروم ترین کارگران جهان تبدیل شده‌اند.

ما از هم طبقه‌ای‌های خود در اجلاس جهانی سازمان کار انتظار داریم تا از ورود نمایندگان دولتی و نمایندگان دروغین کارگران در آن اجلاس جلوگیری کرده و با تصویب پاراگرافی مخصوص به وضعیت کارگران در ایران، به خصوص زندانیان کارگری رسیدگی کنند.

ما همچنین همبستگی خود را با مبارزات کارگران سراسر جهان برای احقاق حقوق خودشان اعلام می‌داریم و از همین جا یاد آور می‌شویم که کارگران جهان باید در برابر نظام سرمایه‌داری حاکم بر جهان که هر روز حلقه فشار بر کارگران را در سراسر جهان تنگ‌تر می‌کنند، یکپارچه عمل کرده و بر وحدت خود پافشاری کنند.

 

ترجمه انگلیسی پیام

Date: June 2015

Message from Defenders of Labor’s Right Association (Iran) to: 104th Session of the International Labor Conference, 1- 13 June 2015

 

With Great Regards to ILO & ITUC

We hereby thank you for inviting us to the 104th Session of the International Labor Conference and unfortunately once more with to inform you of the impossibility  to attend this session due to the same reasons as previous years.

As we informed you on previous sessions held over previous years, labor activists and independent representatives of labor organizations are regretfully still either under prosecution or spending long terms of imprisonment.

In addition to those already imprisoned,  on the threshold of this year’s labor day, labor Baker union activists Mahmoud Salehi and members of Urban public bus drivers syndicate: Ebrahim Madadi and Davod Razavi along with Osman Esmaieeli, another labor activist, were arrested and held in detention following judicial cases against them. In addition to the abovementioned activists, Pedram Nasrolahi, Koorosh Bakhshandeh and Fardin Miraki were also arrested with judicial cases against them.  Labors from Bakers Union: Yadi Samadi and Esmaieel Shabani both have been sentenced to 5 months imprisonment and 30 lashes for defending their labor interests and claims.

Also Jafar Azimzadeh and Jamil Mohamadi have been convicted and sentenced to 6 and 3 years of imprisonment for their labor activities, respectively.

The long list of arrests and conviction of labor activists does not end here. The representative of Saveh Profile Workers have also been arrested. These workers were on strike for  4 months of back wages.

All the above injustices towards labor activists has taken place amid  more than 2000 protests of laborers, teachers and nurses who claim long delays  of  payments or  salaries,  sudden and intermitten lay offs, discrimination, and other cases of injustice registered over the last year. For instance Ahvaz Urban Railway workers have not received their salary for more than 7 months and these non-payments  have become routine in many industrial and financial institutes.

 Considering the fact that poverty line in Iran is now $1000,  the official imposition of minimum monthly wage of $210  has forced more poverty and hunger on labor families.

 

While the laborers are suffering from the most difficult life conditions, they are also deprived of the right to their own independent organizations and representatives.  As a result, the Iranian laborers have become one of the most oppressed  laborers in  the world

 We expect from our fellow working-class members present at the ILO conference  not  to allow government-elected labor representatives of Iran to participate in this session and to investigate the condition of Iranian labor, especially labor prisoners by adopting a special paragraph.

We, hereby, also declare our solidarity with all the labor struggles around the world in demanding their rights and justice.  We also declare that we should be united and act in solidarity as one  class against the capitalist violators of our rights.

 

تاریخ انتشار : ۸ خرداد, ۱۳۹۴ ۱۰:۲۴ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار

یاسمین فهیمی رئیس اتحادیه‌های کارگری آلمان، شرکت‌ها را به اعتصابات گسترده تهدید کرد.

حذف نسل جوان؛ سرمایه‌هایی که به دار آویخته می‌شوند