بعد از اعلام به رسمیت شناختن ریاست جمهوری احمدی نژاد از طرف کروبی، که در تقابل با موضع گیریهای اولیه وی بود، هم اینک ما در مقابل موضع گیری دیگری از طرف کروبی قرار گرفتهایم که نشان از تحولی جدی در دیدگاههای وی دارد. طبق خبری که خبر گزاریها منتشر کردهاند، کروبی با اعلام اینکه “نیروهای دوجناح جمهوری اسلامی که دغدغه نظام اسلامی را دارند، به محض در خطر قرار گرفتن انقلاب، نظام و جمهوری اسلامی باهم متحد خواهند شد”، و با اعلام “پیش بینی اتحاد و اتفاق به زودی هر دو جناح” و گرویدن به دیدگاه رفسنجانی در مورد موقعیت خامنهای، گامی دیگر در مسیر پذیرش وضع موجود برداشته است.
با این موضع گیری دوم کروبی، می توان تا حدود زیادی به این نتیجه رسید که وی هم اکنون از مواضع سابق خود تا حدود قابل توجهی عدول کرده، و در صدد پیش بردن خط تفاهم میانی با جناح مخالف می باشد. آخرین سخنان وی با روزنامه فایننشنال تایمز که در آن جمهوری اسلامی را در معرض تهدید دانست و پیشبینی کرد که نیروهای «میانهرو» از سراسر طیفهای سیاسی ایران گرد هم خواهند آمد و راه حلی برای نجات این جمهوری خواهند یافت، از جمله فاکتهای دیگری است که بر سیاست راه حل میانه ایشان تاکید دارد. بویژه اگر این مسئله را هم در نظر بگیریم که وی بر خلاف سابق که از زندانیان دفاع می کرد و به افشاگری علیه سرکوب عریان و شکنجه برمی خاست، این بار در مورد اعدام دو تن از دستگیر شدگان وقایع اخیر سکوت اختیار کرد، و از کنار این جنایت گذشت.
در مورد علل این موضع گیریها البته می توان به نکاتی چند اشاره کرد که شیخ اصلاحات را به اتخاذ چنین موضع گیریهائی رهنمون شده است. از جمله امکان تفاهمات پشت پرده با جناح مخالف (که البته وی در سخنان اخیر خود تا حدود زیادی مستقیما بدان اشاره می کند)، ترس از قدرت گیری نیروهای سرنگونی طلب در جنبش، و سرانجام امکان حمله نظامی که این روزها دوباره به نوعی به بحث رسانهها تبدیل شده است. اما شاید در کنار این عوامل می توان به نکته دیگری هم اشاره کرد، و آن همانا انشقاق در صفوف نیروهای اصلاح طلب می باشد که می تواند بر سر شیوه پیشبرد کار و استراتژی حل این بحران بروز کرده است. که در این مورد می توان به سکوت طیفهای دیگر اصلاح طلب از جمله خط موسوی اشاره کرد که نه تنها در مورد این موضعگیریهای کروبی سکوت اختیار کردهاند، بلکه حتی از طریق همسر آقای موسوی هرگونه امکان سازش را نیز رد کردهاند.
چنانکه خود منطق شبکهای بودن جنبش اصلاحات و عدم هماهنگی لازم در میان نیروهای آن خودبخود می تواند به این مسئله هم منتهی شود که بالاخره در جریان پیشرفت کار جنبش، عدم هماهنگیهای لازم بروز کند، ظاهرا این موضع گیریهای کروبی نشان از آن دارند که این عدم هماهنگیها در مرحله کنونی بروز کردهاند، و جناح مسلط با استفاده از همین مسئله توانسته که با فشار، ارعاب و دادن امتیازات خاص، در این مرحله کروبی را تا حدودی به پذیرش وضع موجود وادار کنند.
کروبی بر خلاف موضع گیریهای نستبا رادیکالانه اولیه خود، که خود را در افشاگریهای بی محابا و اعلام مواضع سریع نشان می داد، این بار در هیئت دیگری ظاهر شده است، که همانا هیئت پیش برنده خط تفاهم میانی با جناح مسلط می باشد.
