سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲ شهریور, ۱۴۰۵ ۱۳:۴۳

دوشنبه ۲ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۳:۴۳

کرونا زندگی مدافع حقوق بشر نرگس محمدی را تهدید می‌کند

برنامه‌ی نظارت از دولت‌مردان ایران می‌خواهد تا خانم نرگس محمدی را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنند و امکان دسترسی فوری به مراقبت مناسب پزشکی برای او فراهم و او را آزاد کنند زیرا حبس نرگس محمدی خودسرانه است و با هدف مجازات او به‌خاطر فعالیت‌های حقوق بشری او انجام شده است.

Getting your Trinity Audio player ready...

برنامه‌ی نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، که برنامه‌ی مشترک «فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT) است، اطلاعات تازه‌ای دریافت کرده و از شما درخواست می‌کند فوری در باره‌ی موضوع زیر در ایران اقدام کنید.

اطلاعات تازه

برنامه‌ی نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر از طریق جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران (عضو فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر) مطلع شده است که خانم نرگس محمدی، روزنامه‌نگار و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، ممکن است در زندان زنجان که حکم ۱۶ سال زندان خود را در آن می‌گذراند، دچار کووید ۱۹ شده باشد.

بر اساس اطلاعات دریافتی،‌ خانم نرگس محمدی در نامه‌ای به تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۹ که خانواده‌ی او به تاریخ ۲۳ تیر منتشر کرد،‌ گفت که از اواخر ماه ژوئن (۹ تیر) دچار خستگی مفرط و درد ناحیه شکم، اسهال و استفراغ و از دست دادن حس بویایی و از مراقبت پزشکی محروم است. به گفته‌ی او در این نامه، یک ماه پیش در حدود ۳۰ زندانی تازه وارد شدند که بعضی از آنها نشانه‌های کرونا داشتند و آزمایش کرونای یکی از آنها مثبت بود؛ ولی آنها به مرخصی اعزام شدند. خانم محمدی از وزیر بهداشت خواست تا نماینده‌ای را برای بازدید از زندان زنجان اعزام کند. علاوه بر این، خانم محمدی گفت که از حدود یک سال پیش از دریافت کتاب و امکان تماس تلفنی با فرزندان خود در خارج از کشور محروم شده است.

در پی فشار خانواده‌ی خانم محمدی، مسئولان با انجام آزمایش کووید ۱۹ موافقت کردند ولی از ارایه‌ی نتیجه‌ی آن سر باز زده‌اند. خانم محمدی و ۱۱ زندانی دیگر که دارای نشانه‌های کووید ۱۹ هستند اکنون از شش زندانی دیگر جدا و قرنطینه شده‌اند.

به گفته‌ی اعضای خانواده‌ی خانم محمدی که با او تلفنی گفت‌وگو کرده‌اند،‌ مسئولان زندان در پیروی از دستور دادستانی از ارایه‌ی مراقبت پزشکی به او یا انتقال او به موسسه‌های پزشکی در خارج از زندان سر باز می‌زنند. مسئولان قوه‌ی قضاییه همچنین از عرضه‌ی مواد غذایی مناسب، حتی به هزینه‌ی خود او، خودداری می‌کنند. طی ۶ ماهی که خانم محمدی به زندان زنجان منتقل شده، غذای او نان و ماست یا نان و گوجه و پیاز بوده است.

برنامه‌ی نظارت نگرانی شدید خود را درباره‌ی وضع رو به وخامت سلامتی خانم نرگس محمدی در زندان ابراز و یادآوری می‌کند که وضع سلامتی او پیش از این نیز موجب نگرانی زیاد بود چون او دچار بیماری‌های جدی از جمله فلج عضلانی و آمبولی ریوی بود. وضعیت سلامتی او در اثر سر باززدن دولت‌مردان از ارائه‌ی مراقبت مناسب پزشکی بدتر شده است.

برنامه‌ی نظارت از دولت‌مردان ایران می‌خواهد تا خانم نرگس محمدی را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنند و امکان دسترسی فوری به مراقبت مناسب پزشکی برای او فراهم و او را آزاد کنند زیرا حبس نرگس محمدی خودسرانه است و با هدف مجازات او به‌خاطر فعالیت‌های حقوق بشری او انجام شده است.

اطلاعات پیشینه

شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی خانم نرگس محمدی را روز ۱۸ مه ۲۰۱۶ (۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۵)، به اتهام‌های زیر به مجموع ۱۶ سال زندان محکوم کرد: پنج سال برای «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» (ماده‌ی ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی)، یک سال برای «تبلیغ علیه نظام» (ماده‌ی ۵۰۰) و ۱۰ سال به‌خاطر «تشکیل و اداره گروهک غیرقانونی لگام» (ماده‌ی ۴۹۸)[*].

روز ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶ (۷ مهر ۱۳۹۵)، شعبه‌ی ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران حکم زندان علیه خانم نرگس محمدی را تأیید کرد. دادگاه تجدید نظر در حکم خود تأکید کرد که پیرو ماده‌ی ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، «مجازات اشد» ـ یعنی ۱۰ سال زندان ـ اجرا می‌شود. در زمان صدور حکم محکومیت، خانم محمدی در حال گذراندن باقی‌مانده‌ی حکم زندان خود مربوط به سپتامبر ۲۰۱۱ (شهریور ۱۳۹۰) بود که طی آن به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر محکوم شده بود.

در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹ (۵ دی ۱۳۹۸)، خانم نرگس محمدی به خاطر تحصن دسته جمعی به همراه شماری از دیگر زندانیان در بند زنان زندان اوین در روز ۲۱ دسامبر ۲۰۱۹ (۳۰ آذر ۱۳۹۷) در همبستگی با خانواده‌های عزادار قربانیان اعتراض‌های سراسری آبان ۱۳۹۸ با انتقال از زندان اوین به زندان زنجان در ۳۵۰ کیلومتری تهران مجازات شد. خانم محمدی در نامه‌ای از زندان زنجان گفت که شماری از ماموران زندان و ماموران امنیتی و از جمله بازجوی او از وزارت اطلاعات به رهبری رئیس زندان اوین او را مورد ضرب و جرح قرار داده و به زور او را به داخل ماشینی پرتاب به زندان زنجان منتقل کرده‌اند.

تاریخ انتشار : ۶ مرداد, ۱۳۹۹ ۷:۴۷ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

«طرح مقابله با نفوذ»؛ توطئه‌ای سازمان‌یافته برای سرکوب جنبش دموکراسی‌خواهی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تصویب کلیات این طرح را «فاجعه‌ای دیگر در نظام حقوقی کشور» دانسته و ضمن مخالفت با آن، تصویب این طرح را ادامه و تشدید رویکردی می‌داند که در «قانون تشدید مجازات جاسوسی» نیز دنبال شده است؛ قانونی که در یک سال گذشته مبنای صدور احکام سنگین و اجرای احکام اعدام در شماری از پرونده‌ها قرار گرفته است.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

۳۰ سال زندان برای استفاده از آزادی بیان؟

سردبیر ماه: ایالات متحده در ۱۶ ژوئیه کنفرانسی جهانی در واشنگتن برگزار کرد تا همکاری کشورها علیه آنچه «تروریسم چپ افراطی» می‌نامد، تقویت شود؛ اقدامی که بخشی از راهبرد امنیتی جدید آمریکا برای اعمال نفوذ و تغییر رژیم در اروپا و آمریکای لاتین است. این نشست همچنین کارکردی داخلی دارد، زیرا با نسبت‌دادن مخالفان سیاسی به «تروریسم خارجی»، سرکوب آنان آسان‌تر و مشروع‌تر جلوه داده می‌شود.

مطالعه »

یک ایران، یک ملت و یک ترازنامه…

گودرز اقتداری: نوشته‌ای در فضای مجازی منتشر شده است که با این مطلع آغاز میشود: «ما یک ایران نداریم. دو ایران داریم! یک ایرانِ جهان سومی که از کشورهای منطقه عقب افتاده است، نه برق دارد، نه آب دارد، نه صنعت قابل توجهی دارد، نه زیر ساخت قابل اتکایی دارد و علاوه بر آن همه نخبگان‌اش نیز در حال فرار از کشور هستند و این ایران رو به قهقرا در حرکت است. یک ایرانِ دیگر هم وجود دارد که ۹۵ درصد جمعیت آن باسواد است و در بین ۲۰ کشور اول جهان در تولید علم قرار دارد و در تربیت متخصص از پزشکی گرفته تا مهندسی علوم روز جهان همچون نانو، رباتیک، ژنتیک، هسته‌ای و … سرآمد کشورهای منطقه است» یادداشت زیر در پاسخ به آن برداشت نوشته شده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

۳۰ سال زندان برای استفاده از آزادی بیان؟

بیانیه حزب دمکراتیک مردم ایران: قانون «مبارزه با نفوذ»، سایه جنگ و سرکوب

فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران برای امضای پتیشن «نه به اعدام؛ آری به حق حیات»

تشدید رقابت ژئوپلیتیکی دولت‌های ترکیه و اسرائیل

معاون نخست وزیرایتالیا، همچنان مانع بازگشت پناهندگان به این کشور می‌شود