سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۴:۳۴

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۴:۳۴

کاهش مالیات بر ثروت و افزایش فشار بر مردم؟

این‌که مجری پیش‌برد یک سیاست اقتصادی نولیبرالی و کاهش مالیات کلان‌سرمایه‌داران یک رهبر جوان و تازه‌نفس سوسیال‌دمکرات است، اتفاق خوبی برای سوسیال‌دمکراسی ریشه‌دار آلمان نیست. این سیاست حزب سوسیال‌دمکرات آلمان را در خدمت منافع بازار و شرکت‌های بزرگ  قرار می‌دهد و آن را از اهداف اولیۀ بنیان‌گذارانش و پایگاه سنتی این حزب بیش از پیش دور می‌کند.

تداوم سیاست‌های  نولیبرال زیر پرچم سوسیال دمکراسی

دولت ائتلافی تازۀ آلمان به رهبری حزب دمکرات مسیحی و مشارکت حزب سوسیال دمکرات آلمان، طرحی را  با عنوان«برنامۀ فوری سرمایه‌گذاری مالیاتی برای تقویت جایگاه اقتصادی آلمان»، با هدف کاهش مالیات و ارائۀ تخفیف‌های مالیاتی برای شرکت‌های بزرگ سرمایه‌داری آغاز کرده است. لارس کلینگ‌بایل، وزیر دارایی و معاون صدراعظم آلمان که اتفاقاً به تازگی به رهبری حزب سوسیال دمکرات آلمان نیز انتخاب شده است، اجرای این طرح را بر عهده دارد. او هدف از این طرح را «تقویت سرمایه‌گذاری» و «رشد اقتصادی» می‌نامد. اما در اصل این طرح ادامۀ همان سیاست‌های نولیبرالی در قالبی نو است.

بر اساس این طرح که در روزنامۀ «هندلزبلات» منتشر شده، «تخفیف‌های مالیاتی» به‌تدریج افزایش می‌یابند و تا سال ۲۰۲۹ به ۱۷ میلیارد یورو خواهند رسید. طبق این طرح: شرکت‌های بزرگ می‌توانند از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۷ بابت سرمایه‌گذاری‌های‌شان از بخشودگی‌های مالیاتی ویژه استفاده کنند. بر اساس گزارش هندلزبلات، این بخشودگی‌ها ۳۰درصد خواهد بود و از ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵ تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ قابل اعمال است. پس از این سه سال، قرار است مالیات بر درآمد این شرکت‌ها کاهش یابد – چیزی که در توافق ائتلافی نیز پیش‌بینی شده بود. طبق این گزارش، نرخ مالیات این شرکت‌ها از اول ژانویه ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۲، در پنج مرحله از ۱۵درصد به ۱۰درصد کاهش می‌یابد. همچنین پیش‌نویس قانون شامل افزایش قابل توجه در یارانه‌های مالیاتی برای «پژوهش و توسعه» نیز خواهد بود.(۱)

به این ترتیب، از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۹، دولت آلمان سالانه میلیاردها یورو از درآمدهای مالیاتی خود را به نفع بزرگ‌سرمایه‌داران از دست خواهد داد. نکتۀ مورد تعمق این است که یکی از اولین قوانین مصوب دولت ائتلافی جدید افزایش قابل توجه بودجۀ نظامی آلمان است. بر مبنای این طرح، بودجۀ نظامی سالانۀ آلمان تا سال ۲۰۳۰ از ۸۶میلیارد دلار  در سال، به ۱۲۰میلیارد دلار  افزایش یابد؛ افزایش بودجه‌ای که برای حضور فعال‌تر در ناتو و به ویژه در دفاع از اوکراین در برابر روسیه صورت گرفته است.

حال، پرسش این است که هزینۀ این افزایش بودجۀ ‌نظامی از یک سو و کاهش درآمد مالیاتی از کلان‌سرمایه‌داران از سوی دیگر  را چه کسی باید بپردازد؟

طرح بخشودگی مالیاتی برای کلان‌شرکت‌های سرمایه‌گذاری در شرایطی قرار است اجرا شود که چند سالی است قوانین مالیاتی برای کسب‌وکارهای کوچکی چون شرکت‌های کوچک چندنفره، رستوران‌ها، صاحبان تاکسی، مغازه‌های کوچک، مزرعه‌داران کوچک و به طور کلی صاحبان سرمایه‌های پایین و متوسط به پایین و اکثریت بزرگ شهروندان سخت‌تر شده و با برنامه‌های گوناگون دولت هر تبادل مالی آنان را زیر نظر دارد و بر آن مالیات می‌‌بندد.

خدمات اجتماعی در آلمان طی سه دهۀ گذشته کاهش روز‌افزونی داشته است. سال‌هاست که طبقۀ کارگر و کل مزدبگیران و اقشار متوسط آلمانی با مشکلات روزافزونی چون گرانی مسکن، پایین بودن دستمزدها، کاهش قدرت خرید، و ناامنی شغلی، کاهش خدمات درمانی و در عین حال افزایش سهم پرداختی‌شان به شرکت‌های بیمه دست‌وپنجه نرم می‌کنند، دولت با کاهش درآمد مالیاتی عملاً منابع لازم برای خدمات اجتماعی را بیش از پیش تضعیف می‌کند و هزینۀ این «سیاست تشویقی» در نهایت از جیب مردم پرداخته خواهد شد. کاهش بودجۀ آموزش، سلامت و زیرساخت‌ها، افزایش فشار برای خصوصی‌سازی خدمات عمومی و تشدید نابرابری طبقاتی ماحصل سیاست‌های نولیبرالی‌ای است که سال‌هاست در آلمان هر روز ابعاد گسترده‌تری پیدا می‌کند.

سیاست اقتصادی‌ای که مدعی است کاهش مالیات سرمایه‌گذاری و اشتغال را در جامعه افزایش می‌دهد و مانع از صدور سرمایه می‌شود، سال‌هاست در بسیاری کشورهای سرمایه‌داری و به ویژه امریکای شمالی آزموده شده و نتیجه‌اش انباشت سود و سرمایه در دستان اقلیتی محدود و تشدید رکود در بخش عمومی و اجتماعی  است. افزایش فاصلۀ طبقاتی و ناامنی شغلی و امنیتی در جامعه، در اروپا، در تداوم خود منجر به افزایش ناهنجاری‌های اجتماعی و افزایش نوعی افراط‌گرایی نژداپرستانه نیز شده است.

حزب سوسیال دمکرات آلمان که ریشه در جنبش‌های کارگری و مبارزه برای عدالت اجتماعی دارد و روزی از احزاب قوی سوسیال دمکرات اروپا محسوب می‌شد، هر روز پایگاه اجتماعی خود را در میان کارگران و طبقۀ متوسط شهری آلمان بیش از پیش از دست می‌دهد.  یکی از دلایل این کاهش محبوبیت چرخش به راستی است که به آرامی طی دو دهه و یا شاید بتوان گفت سه دهۀ گذشته در میان این حزب سیر صعودی داشته است. این‌که مجری پیش‌برد یک سیاست اقتصادی نولیبرالی و کاهش مالیات کلان‌سرمایه‌داران یک رهبر جوان و تازه‌نفس سوسیال‌دمکرات است، اتفاق خوبی برای سوسیال‌دمکراسی ریشه‌دار آلمان نیست. این سیاست حزب سوسیال‌دمکرات آلمان را  در خدمت منافع بازار و شرکت‌های بزرگ  قرار می‌دهد و آن را از اهداف اولیۀ بنیان‌گذارانش و پایگاه سنتی این حزب یعنی طبقۀ کارگر، کارمندان بخش خدمات، معلمان، پرستاران و… بیش از پیش دور می‌کند.

 

 

(۱)

https://www.jungewelt.de/artikel/501080.umverteilung-schonzeit-f%C3%BCrs-kapital.html

 

 

 

 

تاریخ انتشار : ۱۲ خرداد, ۱۴۰۴ ۴:۱۹ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!