سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳ شهریور, ۱۴۰۵ ۲۰:۲۳

سه شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۰:۲۳

چگونه دفن یک ملت ممکن است؟

أردوغان هم مثل بقیه دیکتاتورها بعنوان یک جنایتکار در ذهنها باقی خواهد ماند. کُردهای سوریه و ترکیه با حق انتخاب و تعیین سرنوشت رویاهای خود را باز تعریف و بازتوليد خواهند کرد، رویائی که زمینی ست و مبارزه کردن برای آفرینش ارزش‌های انسانی درست و سرانجام پیروز خواهد شد...
Getting your Trinity Audio player ready...
رَجَب طیب أردوغان رئیس‌جمهور ترکیه، با تهدید ساکنان کُرد در شمال سوریه اعلام کرد که کُردها یا باید سلاح‌شان را زمین بگذارند یا در اراضی سوریه دفن خواهند شد…
دفن کُردها کمکی به ماندگاری  فاشیست و «جهل و استبداد» همراه با فرهنگ متحجرانه عثمانی که أردوغان نماینده آن است نمی‌ کند این جبر تاریخ است به همین اعتبار رویاهایی «أردوغان عثمانی» فقط تصور یک خواب وخیال است، شدنی نیست تصور رویای که با دفن یک ملت قابل تصور شود یک جنون است که به تفرقه و نفرت پراکنی دامن می زند…
قبل از اردوغان «پدر ناسیونالیزم ترک مصطفی کمال آتاتورک» با قتل‌عام جمعی کُردهای شهر «دِرسیم» در میانه سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ در جایی که اکنون «استان درسیم» نامیده می‌شود ۶۵ تا ۷۰ هزار از کردها «زازا» توسط ارتش ترکیه به دستور «آتاتورک» کشته و هزاران نفر تبعید و دربه درشدند…
 اصلی‌ترین مسببین کشتار کُردها در طول ۱۰۰ سال گذشته دولتمردان ترک بودند البته نباید خیانت و سواستفاده فرانسه و انگلیس را از کُردها و از پشت خنجر زدن به آنان در همکاری با آتاترک نادیده گرفت…
*قبل از «اردوغان عثمانی» رضاخان با الهام از آتاترک کشتارهای قومی در ایران  را شروع کرد که در زمان پسرش محمدرضاشاه با سکوت رسانه‌ی ادامه یافت. البته پدر و پسر در نهایت بدنامی و باتحقیر و در اوجِ انزوا  در خارج از ایران جان سپردند.
صدام حسین نیز  با الهام از آتاتورک پاکسازی قوم را به نام عملیات اَنفال انجام داد. در سال ۱۹۸۸ و در جریان آن نیروهای رژیم بعث عراق که به طور مستقیم از صدام حسین فرمان می‌گرفتند، بیش از ۳۵۰٬۰۰۰ نفر (بە نقل از بعضی منابع بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ نفر) کُرد کردستان عراق را قتل‌عام کردن. اما  صدام حسین این قهرمان ناسیونالیزم عرب مثل آتاتورک بدور از رویاهای خویش با سرنوشتی غم انگیز پر از تحقیر در  سال ۲۰۰۶ میلادی به دار  آویخته شد…
البته قصدم این نیست که «أردوغان عثمانی» را تحقیر کنم چون ایشان مردی قدرتمند و بمانند اسلاف خود در جنایات جنگی «نسل کشی ارمنی ها در آذربایجان با کمک دولت اسرائیل» نقش اساسی داشت. میراث بجا مانده  نفرت مذهبی از ارامنه و کشتار آنها توسط آتاتورک سکولار «نسل کشی ارامنه» شرمی ست برپیشانی غرب و جهان به اصطلاح متمدن امروز  بدلیل سکوت بی شرمانه شان، زخمی که با معذرت خواهی دولت ترکیه هم هزگز التیام پیدا نمی کند…
به کشتار کُردها برگردیم قبل از «اردوغان عثمانی» زمانی که هنوز من نوجوان بودم  و أردوغان عثمانی اسمش در هیچ لیستی نبود آیت الله خمینی مثل احمد حسین الشرع با نام مستعار ابومحمد الجوانی توسط غرب  تازه به قدرت خزید بود، هیچی عادی نبود پروپاگاندا غرب قوی بود تصویر امام اول توسط ساواک منفور محمدرضاشاه به ماه بردند او را پیامبرگونه بر تحت ریاست نشانند که مورد حمایت ناسیونالیستها، بازریان، و صاحبان کارخانجات و قشر مذهبیون،  قرار گرفت گفتند در اسلام نفرت و کینه نیست عدالت است برابری ست، حتی کمونیست ها ازاد هستند.
 خمینی با فتوای کشتار  کُردها در آن زمان گله ی حزب الله  مثل موروملخ به قصد رفتن به بهشت در کردستان جنایت آفریدند البته که مردم کردستان از این جنایتها و  بی‌رحمیها عبور کردند ولی  آیت‌الله خمینی جز بدنامترین جنایتکار تاریخ یعنی بعنوان یک انسان متحجر و جانی «منفورترین» است…
به سوریه برگردیم قبل از أردوغان، حافط اسد پدر بشار نیز مثل ایشان دوست داشتند  سوریه را کشوری عربی بنامند و به  همین دلیل مثل هر مستبد دیگر  دوست داشت قهرمان ناسیونالیزم عرب باشد کردار و رفتار جنون آمیزی چون  أردوغان  با کُردها داشت می بینید که بجز یادی از آنها به نام جانی و بی رحم برجا نمانده است.
من بعنوان یک  کمونیست  یادآوری می کنم اگر چه میدانم  صدای من  آنقدر رسا نیست که مستبدین را بلرزاند اما می تواند یک تلنگر بعنوان یک قضاوت انسانی، وجدانی را بیدار کند…
استبداد، نه تنها  استبداد را می زاید بلکه فقر و چاپلوسی را نیز باز تولید می کند و عاقبت منجر به  اعتراضات برابرطلبانه و طغیان مردم می شود. همه آنچه بر شمرده ام برای احیاء شعور و ارزش انسانی است که  رویاهای أردوغان را به فاضلاب تاریخ می ریزد.
 امنیت و آرامش با استبداد بدست نمی آید.  بلکه با به رسمیت شناختن انسان‌ها چه در حق انتخاب سیاسی و چه اجتماعی ممکن می شود
أردوغان هم مثل بقیه دیکتاتورها بعنوان یک جنایتکار در ذهنها باقی خواهد ماند. کُردهای سوریه و ترکیه با حق انتخاب و تعیین سرنوشت رویاهای خود را باز تعریف و بازتولید خواهند کرد، رویائی که زمینی ست و مبارزه کردن برای آفرینش ارزش‌های انسانی درست و سرانجام پیروز خواهد شد…
۲۷ دسامبر ۲۰۲۴
تاریخ انتشار : ۱۲ دی, ۱۴۰۳ ۴:۴۰ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

«طرح مقابله با نفوذ»؛ توطئه‌ای سازمان‌یافته برای سرکوب جنبش دموکراسی‌خواهی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تصویب کلیات این طرح را «فاجعه‌ای دیگر در نظام حقوقی کشور» دانسته و ضمن مخالفت با آن، تصویب این طرح را ادامه و تشدید رویکردی می‌داند که در «قانون تشدید مجازات جاسوسی» نیز دنبال شده است؛ قانونی که در یک سال گذشته مبنای صدور احکام سنگین و اجرای احکام اعدام در شماری از پرونده‌ها قرار گرفته است.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

۳۰ سال زندان برای استفاده از آزادی بیان؟

سردبیر ماه: ایالات متحده در ۱۶ ژوئیه کنفرانسی جهانی در واشنگتن برگزار کرد تا همکاری کشورها علیه آنچه «تروریسم چپ افراطی» می‌نامد، تقویت شود؛ اقدامی که بخشی از راهبرد امنیتی جدید آمریکا برای اعمال نفوذ و تغییر رژیم در اروپا و آمریکای لاتین است. این نشست همچنین کارکردی داخلی دارد، زیرا با نسبت‌دادن مخالفان سیاسی به «تروریسم خارجی»، سرکوب آنان آسان‌تر و مشروع‌تر جلوه داده می‌شود.

مطالعه »

یک ایران، یک ملت و یک ترازنامه…

گودرز اقتداری: نوشته‌ای در فضای مجازی منتشر شده است که با این مطلع آغاز میشود: «ما یک ایران نداریم. دو ایران داریم! یک ایرانِ جهان سومی که از کشورهای منطقه عقب افتاده است، نه برق دارد، نه آب دارد، نه صنعت قابل توجهی دارد، نه زیر ساخت قابل اتکایی دارد و علاوه بر آن همه نخبگان‌اش نیز در حال فرار از کشور هستند و این ایران رو به قهقرا در حرکت است. یک ایرانِ دیگر هم وجود دارد که ۹۵ درصد جمعیت آن باسواد است و در بین ۲۰ کشور اول جهان در تولید علم قرار دارد و در تربیت متخصص از پزشکی گرفته تا مهندسی علوم روز جهان همچون نانو، رباتیک، ژنتیک، هسته‌ای و … سرآمد کشورهای منطقه است» یادداشت زیر در پاسخ به آن برداشت نوشته شده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

سیلیکون ولی، جنگ را به عنوان یک بازار رشد می‌بیند

لندن و کی‌یف توافق‌نامه‌ای در مورد استفاده نظامی از هوش مصنوعی امضا کردند

صدها هزار روهینگیایی در معرض تهدید گرسنگی حاد هستند

تحلیلی از رابطه انفال، رانت و قدرت در رژیم ولایت فقیه

بدهی ملی ایالات متحده در دوران ترامپ به ۴۰ تریلیون دلار رسید

چلچراغی که خاموش نشد؛ از زاینده‌رود تا خاوران