“کشتیبان را سیاستی دگر آمد.”

مشاجره‌ی بی‌سابقه‌ی ترامپ و معاونش، جی دی ونس، با زلنسکی در کاخ سفید، مرا به یاد شیوه‌ی رفتار و واکنش سفرای اوکراین در اروپا انداخت—روزهایی که با آغاز جنگ در فوریه ۲۰۲۲، سیاستمداران اوکراینی، با حمایت آشکار برخی دولتمردان و دولت وقت آمریکا، به رهبران کشورهای اروپایی فشار می‌آوردند و حتی با لحنی تند و توهین‌آمیز خواستار کمک برای پیروزی اوکراین علیه روسیه می‌شدند.  

از جمله این افراد، آندری ملنیک، سفیر وقت اوکراین در آلمان بود که به لحن تند و گاه توهین‌آمیز خود در قبال سیاستمداران، شخصیت‌های علمی و حتی طرفداران صلح شهرت داشت. او در میزگردهای تلویزیونی نه‌تنها به رهبران سیاسی آلمان، بلکه به روشنفکرانی مانند پروفسور یوهان گالتونگ و دیگر حامیان دیپلماسی برای پایان جنگ حمله می‌کرد.  

ملنیک، اشتاین‌مایر، رئیس‌جمهور آلمان، را متهم می‌کرد که دهه‌ها «شبکه‌ای پیچیده از ارتباطات با روسیه» ایجاد کرده و سیاست‌های او موجب تشویق مسکو به جنگ علیه اوکراین شده است. به همین دلیل، اوکراین اشتاین‌مایر را “مهمان ناخوانده” خواند و به‌طور تحقیرآمیزی از سفر او به کی‌یف جلوگیری کرد. و زمانی که در واکنش به این رفتار، اولاف شولتز، صدراعظم آلمان، از سفر به اوکراین خودداری کرد، ملنیک صدراعظم آلمان را به یک “سوسیس خشمگین” تشبیه کرد (beleidigte Leberwurst).  

اما گستاخی‌های دیپلماتیک ملنیک که زلنسکی با سکوت خود آنها را تایید می‌کرد، محدود به این موارد نبود. او بارها آلمان را به دلیل تعلل در ارسال کمک‌های نظامی به اوکراین به‌شدت مورد انتقاد قرار می‌داد:  

• انتقاد از خودداری آلمان در تأمین تسلیحات سنگین: ملنیک امتناع برلین از ارسال تسلیحات سنگین به اوکراین را محکوم کرد و مقامات آلمانی را متهم نمود که حتی از تأمین تجهیزات قدیمی نیز خودداری می‌کنند. او این رفتار را “ننگی که در تاریخ ثبت خواهد شد” خواند.  

• انتقاد از رهبر ایالت ساکسونی: ملنیک دعوت خود از مایکل کرشمر، رهبر ایالت ساکسونی، برای سفر به اوکراین را لغو کرد و اظهار داشت که دیدگاه‌های کرشمر درباره‌ی لزوم توقف جنگ، در واقع، به نفع پوتین است و به آتش حمله‌ی روسیه دامن می‌زند.  

موضع‌گیری‌های تند و توهین‌آمیز ملنیک تنها متوجه سیاستمداران نبود، بلکه او بی‌وقفه به شخصیت‌های علمی و فعالان صلح نیز حمله و توهین می‌کرد.  

در تاریخ ۸ می ۲۰۲۲، در یک برنامه‌ی تلویزیونی، او در مشاجره‌ای تند با پروفسور هارالد ولتسر، جامعه‌شناس برجسته‌ی آلمانی، نظریات او را “توهم‌آمیز” و “از منظر اوکراینی‌ها فاقد اخلاق” خواند. ملنیک در ادامه تأکید کرد: “راحت است که در اتاق اساتید دانشگاه بنشینید و فلسفه‌بافی کنید، در حالی که مردم در اوکراین کشته می‌شوند.”  

نمونه‌ی برجسته‌ی دیگر، واکنش تند او به پروفسور یوهان گالتونگ، نظریه‌پرداز برجسته‌ی صلح، بود که از راه‌حل‌های دیپلماتیک برای حل بحران اوکراین حمایت می‌کرد. ملنیک چنین دیدگاه‌هایی را “ساده‌لوحانه” و “هم‌سو با تبلیغات کرملین” خواند.  

با این حال، به نظر می‌رسد که زلنسکی هنوز متوجه نشده که “کشتیبان را سیاستی دگر آمد.”  

سیاوش قائنی

چاپ متن